Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Irlandia: wybory. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Irlandia: wybory. Pokaż wszystkie posty

piątek, 24 października 2025

Wybory prezydenckie w Irlandii 2025

Dzisiaj miały miejsce wybory prezydenckie w Irlandii. Oczywiście - wzięliśmy udział, wyłącznie z poczucia obowiązku, ponieważ wybór był praktycznie żaden.

Irlandczycy wybierają prezydenta na 7-letnią kadencję. Poprzednik, Michael D. Higgins, nie mógł kandydować, ponieważ pełnił ten urząd już dwie kadencje. Kandydatami byli: Catherine Connolly, Heather Humphreys i Jim Gavin. Ten ostatni został zmuszony do wycofania się z wyborów, gdy ujawniono, że 16 lat temu nie oddał najemcom swojego mieszkania w Dublinie, nienależnie pobranego czynszu, w kwocie 3200 euro. Zwyciężyła Catherine Connolly, która zdobyła ok. 63 % głosów pierwszego wyboru. Heather Humphreys, na którą zresztą oddaliśmy głosy, otrzymała około 29%. Jim Gavin – na którego pierwotnie chciałem głosować, zanim ujawniono tę "aferę mieszkaniową", około 7% głosów, mimo że wycofał się z wyborów to jego nazwisko pozostało na karcie wyborczej. Frekwencja wyniosła około 45,8%, co jest jednym z niższych wyników w historii wyborów prezydenckich w Irlandii, znaczna liczba głosów, tj. ponad 200 tys., została uznana za nieważne. Funkcja prezydenta w Irlandii ma charakter przede wszystkim reprezentacyjny i ceremonialny - choć konstytucja przewiduje pewne uprawnienia, np. mianowanie premiera czy sędziów.

Poniżej - Agnieszka z Patryczkiem przed lokalem wyborczym, oraz karta do głosowania:


poniedziałek, 2 czerwca 2025

Wybory Prezydenckie 2025

W trakcie I tury wyborów prezydenckich, byliśmy w Krakowie: LINK, ale podczas II - już w Cork. Agnieszka się do nich zarejestrowała, ja, konsekwentnie, nie. Od lat powtarzam, że emigracja nie powinna głosować i wybierać Polakom w Polsce kto ma nimi rządzić. Polonia ma tutaj inne zadania, jak np. branie udziału w wyborach w swoich krajach zamieszkania i wybieranie polityków jak najbardziej przychylnych Polsce i Polakom. Moja Żona ma inne zdanie - i ok, szanujemy się wzajemnie.

W Cork były dwie komisje wyborcze, w tym jedna, do której została przypisana Agnieszka, mieściła się w Polskiej Szkole. Pojechaliśmy tam, żeby mogła oddać głos ;-) Wyniki wyborów są już powszechnie znane: zwyciężył Karol Nawrocki, pokonując Rafał Trzaskowskiego niewielką ilością głosów. Jak głosowała irlandzka Polonia? Ponownie zdecydowanie inaczej, niż Polacy w Polsce: na Zielonej Wyspie zagłosowało 21730 osób /szacuje się, że mieszka tutaj ok. 100 tysięcy naszych Rodaków/, z czego 13583 na Rafał Trzaskowskiego, a 8147 na Karola Nawrockiego.

Tytułem wyjaśnienia poniższego zdjęcia, bo była to zabawna sytuacja: przed głosowaniem, ponieważ był to Dzień Dziecka, podjechaliśmy do sklepu z zabawkami, gdzie Patryczek mógł sobie wybrać, co chciał /w granicach rozsądku, oczywiście/. Jego wybór padł na upatrzone sobie już wcześniej  takie rękawico-pięści Hulka i Kapitana Ameryki w jednym, bo obydwaj ci bohaterowie byli na pudełku. Jest to wszystko na naszym vlogu z tego dnia, zachęcam do obejrzenia: LINK. Dopiero w czasie krótkiej rozmowy z członkami komisji /których wszyscy od lat znamy, bo to jednak małe miasto/, padł żart, że to agitacja wyborcza ;-) Tak więc z ręką na sercu - że nie. Od zakładania korali czy jedzenia przy urnie prince polo czy rafaello - są inni... Niemniej, prorok, czy co? ;-)

/Powyżej: Agnieszka wraz z Patryczkiem oddaje głos/

środa, 16 kwietnia 2025

Wybory na odległość: czy emigranci powinni decydować o Polsce?

Zbliżają się wybory w Polsce, tym razem prezydenckie. Jak zwykle przy takich okazjach, toczą się "nocne Polaków rozmowy": czy emigracja powinna głosować?

Oczywiście, na wstępie wyraźnie zaznaczmy, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, Polacy mieszkający za granicą takie prawo mają, i w tym celu tworzy się dla nich komisje wyborcze, najczęściej działające przy ambasadach, konsulatach, itp. Pytanie jest inne: nie czy Polacy mieszkający za granicą mogą głosować, tylko - czy powinni?

Tutaj zdania są mocno podzielone. Nie ma, zdaje się, na ten temat żadnych badań, ale z internetowych dyskusji wynika, że nasi Rodacy w kRAJu zdecydowanie wolą, żeby kwestię wyboru kto ma nimi rządzić, zostawić im samym. Podnoszą, nie bez słuszności, argument, że to oni bezpośrednio poniosą skutki polityczne i ekonomiczne wyborów, a nie Rodacy, znajdujący się o tysiące kilometrów od Ojczyzny łona. Sam jak najbardziej się z tym zgadzam, dlatego chodzę na wszystkie irlandzkie wybory, a omijam te polskie. Tak na zdrowy rozum: czy mieszkańcy Gdańska powinni wybierać mieszkańcom Krakowa, kto ma u nich rządzić? Wiadomo, że nie. Dlaczego więc mieszkańcy Irlandii, którzy mają polskie obywatelstwo, koniecznie chcą wybierać władze mieszkańcom Polski? Rozumiem argument, że ten czy ów pobyt za granicą traktuje krótkoterminowo, jako możliwość zarobienia i odłożenia pieniędzy na inwestycje w Polsce, ale wkrótce wraca do kRAJu, więc chce mieć wpływ na to, kto będzie nim zarządzał, bo to się może bezpośrednio przełożyć na jego decyzje finansowe. Jednak nie rozumiem osób, które wprost deklarują, że do kRAJu nie wrócą, tutaj kupili dom i ułożyli sobie życie, a mimo to ciągle uczestniczą w polskich wyborach. Najczęściej słyszałem argument: bo mam tam rodzinę, i chcę żeby żyło im się lepiej. Jeżeli chcesz, żeby żyło im się lepiej, to wysyłaj im euro. Im więcej wyślesz, tym lepiej będzie im się żyło, ot co.

Spójrzcie Państwo, jak głosuje Polonia za granicą, a jak Polacy w Polsce: czasami różnice są porażające. Mało tego: w polskich wyborach przeprowadzanych za granicą zaczynają brać udział osoby, które nawet się w Polsce nie urodziły. W tym momencie pełnoletność osiąga kolejne pokolenie, już urodzone tutaj, na emigracji. Z automatu mają polskie obywatelstwo, bo rodzice są Polakami, ale z Polską już naprawdę niewiele ich łączy. Bywa, że nawet nigdy na dłużej tam nie byli. Język polski znają tylko z rozmów w domu, znacznie lepiej władają angielskim, a jeżeli rodzice nie przypilnowali należycie edukacji, czy to samemu w domu, czy przynajmniej posyłając dziecko do polskiej szkoły, to ta młodzież najczęściej już nie potrafi czytać i pisać po polsku. Znam osobiście takie przypadki, Państwo na pewno też. Znowu powtórzę pytanie: czy tacy młodzi ludzie, z całym szacunkiem do nich, na pewno powinni wybierać Polakom w Polsce, kto ma nimi rządzić? Weźmy też pod uwagę, że takich osób będzie przybywało, a sama ilość Polaków mieszkających za granicą, ale posiadających prawa wyborcze, może już mieć znaczący wpływ na to, kto tym prezydentem zostanie.

Oprócz argumentu o "pomocy rodzinie" przez głosowanie, zwolennicy układania życia innym, najczęściej ucinają dyskusję: "mam prawo głosować i będę z tego prawa korzystać". No pewnie, że masz prawo, nikt Ci go nie odbiera. Niemniej w większości krajów, łącznie z Irlandią, co do zasady przyjmuje się, że głosować należy na miejscu, a nie za granicą. Stąd tak wiele Irlandek przyleciało z USA na niesławne referendum, dotyczące aborcji. Śledząc ówczesne relacje medialne można było odnieść wrażenie, że jeden za drugim lądowały samoloty, całe wypakowane tymi paniami. Co ciekawe, ani wcześniej ani później, na żadne inne wybory już tak nie przylatywały. Ot, aborcja albo śmierć! chciałoby się zakrzyknąć, gdyby to nie było to samo.

Wracając: nikomu nie chciałbym odbierać jego praw wyborczych, ale osobiście absolutnie byłbym za likwidacją komisji wyborczych za granicą. Chcesz głosować w polskich wyborach, przyleć na ten jeden dzień do Polski. Jeżeli nadal coś Cię nadal z Ojczyzną łączy, to nie będzie chyba wielkie poświęcenie. Przy okazji rodzinę odwiedzisz, której tak chcesz "pomagać" przez głosowanie. Polonia mieszkająca za granicą, a chcąca się przysłużyć Ojczyźnie, ma inne zadania: należy zachęcać do udziału w wyborach w swoich krajach zamieszkania, i popierać polityków przyjaznych Polsce - i Polakom. To jest zadanie dla nas i na tym powinniśmy się skupić, zostawiając Rodakom w Polsce prawo decydowania o sobie samym. To oni bezpośrednio na własnych plecach i we własnej kieszeni odczują skutki takich, a nie innych decyzji. Lepiej, żeby nie szukali kozła ofiarnego w Polonii.

W jednej z dyskusji mój kolega zwrócił mi uwagę, że o ile moje rozumowanie co do zasady wybierania sobie władzy przez Polaków w Polsce jest słuszne, właśnie ze względu na ponoszenie bezpośrednich konsekwencji swoich decyzji, o tyle wybory prezydenckie powinny być jednak wyjątkiem, bo prezydent, co do zasady, reprezentuje wszystkich Polaków, i tych w Ojczyźnie, i tych na obczyźnie. To może być faktycznie wyjątek potwierdzający regułę, ale z drugiej strony, patrząc na wyborcze decyzje moich Rodaków, jestem przekonany, że jedyną różnicą w wyborze tego czy innego głównego pretendenta do tego stanowiska, będzie to, czy będzie on chodził na tęczowe parady, czy nie. Oczywiście jest tam przynajmniej jeden kandydat, który ma w głowie inną wizję Polski niż pozostali, ale sondaże są dla niego bezlitosne. Ja wiem, że sondażami można sobie czasami co najwyżej buty wyłożyć, żeby nie łapały tak szybko wilgoci na tej naszej irlandzkiej ziemi. Jak wiadomo, najbardziej przekonał się o tym w 2015 roku Bronisław Komorowski, który, wg słów Adama Michnika, z szerzej nie znanym wówczas Andrzejem Dudą mógłby przegrać wybory tylko wtedy, gdyby "po pijanemu przejechał na pasach zakonnicę w ciąży". Niemniej to raczej wyjątek, a nie reguła. Jak się ma kilkanaście procent sondażowego poparcia, to można powalczyć, jak się ma raptem 1-3 procent, to walczyć wręcz trzeba, ale już tylko w imię zasad.

Niemniej, wybór nowego prezydenta RP, daje przynajmniej nadzieję dla Rodaków mieszkających w Irlandii, że znowu będziemy mieli tutaj swojego ambasadora. Tak, proszę Państwa, od lipca ubiegłego roku go nie mamy, bo obecna władza zrobiła polityczne czystki, a ciągle urzędujący prezydent uznał, że nie może powołać nowego, skoro nie odwołał poprzedniego. Z drugiej strony: odczuwacie Państwo jego brak? Jeżeli nie, to świadczy tylko o tym, że polska ambasada w Dublinie nie jest specjalnie potrzebna Rodakom. Wystarczy sam konsulat, do wydawania paszportów.

Od ponad 20 lat przyglądam się naszej ambasadzie, i czasami mam wrażenie, że dyplomaci kierowani do dublińskiej placówki, w większości pochodzą z łapanki: ot, nie dali rady, na własnej plaży, uciec przed siatką, że tak sparafrazuję wywód jednego z bohaterów filmu "Chłopaki nie płaczą". My tutaj w Irlandii w naprawdę mamy szczęście do różnych dyplomatycznych person. Najpierw był pan sekretarz, który niedokładnie odłożył słuchawkę telefonu po rozmowie z petentką, przez co, ponieważ rozmowa została nagrana i opublikowana, mogliśmy poznać jego bogaty zasób słownictwa rodem z knajpy "Sowa i Przyjaciele". Później pan z-ca ambasadora, który razem z "wiodącym prawnikiem z Dublina" ucięli sobie publiczną facebookową pogawędkę, w której ten drugi pytał "kiedy ekshumują najnowszego lokatora z Wawelu" i że "może będzie okazja, żeby go tam z powrotem nie wpuścić", a nasz dyplomata dodawał, że oni "zawsze jesienią jeździli na wykopki". No i sam pan ambasador, który palcem nie kiwnął, kiedy wraz z kolegami prosiliśmy go tylko o napisanie listu z protestem, w trakcie wydarzeń z 2015 roku, kiedy to tutejsi postpolacy i napuszczeni przez nich miejscowi komuniści, próbowali zablokować spotkania z kandydatami na urząd Prezydenta RP. I to jest, dodam, dyplomacja, czyli ci najlepsi z najlepszych, a "ryba psuje się od góry" - jak mawiał Ryszard Petru...

I tak idzie ku lepszemu. Jeszcze kilka lat temu, ambasada RP w Dublinie na swoim profilu na fb słowem nie wspominała o rocznicach ważnych dla Polaków, za to na nie zapominała pogratulować Irlandczykom wyników "tęczowego" referendum. Nie zapomnę, jak dokładnie 1 września 2015 słowem nie wspomnieli o rocznicy napaści Niemców na Polskę, ale za to zachęcali do przesyłania zdjęć, z których chcieli zrobić "wielki portret Bartoszewskiego". Rozumiem, że było to zadanie narzucone im z góry przez ówczesną, a obecnie przywróconą z banicji władzę, ale wspomnieć o rocznicy mogli. Tylko - nie chcieli. Taką agenturę mieliśmy tutaj i większości nadal mamy. Aha, o 17 września też długo nie wspominali, za to radośnie reklamowali wyświetlane tutaj "Pokłosie", "Idę" i inne tego typu filmy. Nie tylko zresztą oni, co niektórzy polskojęzyczni "aktywiści" też jak mogli, tak zaganiali ludzi do kina. Trzeba było aż zmiany władzy w Polsce i awanturowania się o to w social mediach, żeby towarzysze prowadzący profil ambasady RP w Dublinie na fb, na chwilę odłożyli sierp i młot. Nawet flagowy PolskaÉire Festiwal, festiwal polsko-irlandzki, który zresztą już zdaje się niemal dokonał żywota /w chwilach świetności odbywał się bodajże w 23 miastach, w tym roku odbędzie się już chyba tylko w Cork/ wymyślił Aodhán Ó Ríordáin, ówczesny minister ds. Mniejszości Narodowych, Kultury i Równości, który z tym pomysłem przyszedł do polskiej ambasady. Ponieważ zaproponował to Irlandczyk, jeszcze w randze ministra, to nasze dyplomatyczne orły nie miały jak odmówić, za to później chętnie wypięły pierś próbując przekonać naiwnych, że to był "wspólny" pomysł, albo że nawet wyszedł z polskiej ambasady.

Zresztą, za PiS wcale nie było lepiej. Najpierw jeden z ministrów zapowiedział, że "zmiany w ambasadzie RP w Dublinie będą szybkie i głębokie". I co? I nic, rzecz jasna. Każdy z dyplomatołków dotrwał do końca swojej kadencji, po powrocie do KRAJu nie tylko włos im z głowy nie spadł, ale każdy dostał tłustą posadkę. Z kolei przysłana tutaj przez poprzedni rząd pani ambasador, zasłynęła głównie z uprawiania, jak to określiła, "dyplomacji rowerowej", polegającej zdaje się na jeżdżeniu na rowerkach z innymi paniami - dyplomatkami. Co do ostatniego ambasadora, ciężko coś powiedzieć, bo zanim się rozkręcił, to już musiał pakować walizki. Dublin nie był i nie jest, niestety, wyjątkiem, ale mam wrażenie, że wyjątkowo często trafiają tutaj dyplomaci mierni i bierni, a do tego nawet niezbyt wierni...

Mądrych wyborów naszych Rodaków w Polsce, Państwu i sobie życzę. Na wybory Rodaków w Irlandii, przyjdzie chyba spuścić zasłonę milczenia...

piątek, 29 listopada 2024

Wybory do Dail Eireann

Dzisiaj w Irlandii odbyły się wybory do Dail Eireann, niższej izby parlamentu. Wybory tutaj są zawsze w piątki, a system wyborczy oparty jest na zasadzie reprezentacji proporcjonalnej z jednym głosem przenoszalnym, co uważane jest za jedną z najsprawiedliwszych metod liczenia głosów w wyborach, ale jednocześnie jedną z najbardziej skomplikowanych.

/Powyżej: głosujemy w irlandzkich wyborach/

piątek, 8 marca 2024

Referendum w Irlandii

Dzisiaj w Irlandii jest referendum, w którym oczywiście wzięliśmy udział. Rząd zaproponował dwie zmiany w konstytucji, a tutaj, żeby takich zmian dokonać, potrzebne jest właśnie referendum. W końcu jak demokracja, to demokracja, dlatego wszyscy którzy zniechęcali do wzięcia udziału w jakimkolwiek referendum, a w szczególności tym ostatnim w Polsce, powinni zniknąć z życia publicznego.

Co tym razem zaproponowano? Zainteresowanych zapraszam do lektury chociażby strony referendum.ie, w największym skrócie: zaproponowano poszerzenie definicji rodziny, wprowadzając, oprócz małżeństwa, pojęcie "innych trwałych związków", oraz usunięcie m.in. zapisu, że "państwo powinno dołożyć starań, aby matki nie były zmuszane koniecznością ekonomiczną do pracy zawodowej".

Generalnie debata na ten temat w irlandzkich mediach była dość gorąca, sondaże wskazywały na dużą przewagę zwolenników zmian. Okazało się jednak, że zdecydowana większość odrzuciła proponowane zmiany, co również stawia pytania o rzetelność tych sondaży.

/Powyżej: plakaty wyborcze/

niedziela, 15 października 2023

71 wizyta w Polsce /15/: wybory parlamentarne w Polsce, wyniki z Irlandii

Wybory parlamentarne w Polsce. Agnieszka wzięła w nich udział, ja - nie. Konsekwentnie uważam, że Polonia mieszkająca na stałe za granicą, nie powinna wybierać Polakom w Polsce, kto ma nimi rządzić. Agnieszka z kolei uważa, że ma prawo decydować o swoim kraju, do którego chce wrócić. Jak widać, mamy odmienne opinie, ale nie kłócimy się z tego powodu ;-)

/Powyżej: Agnieszka z Patryczkiem przed wyborczą urną/

Z ciekawostek: do głosowania w Irlandii po raz pierwszy poszły osoby, które nigdy w Polsce nie były, nie licząc ewentualnych wakacji u babci, a i to nic pewnego. Pierwsze pokolenie unijnej emigracji. właśnie osiągnęło pełnoletność. I znam osobiście wyżej wspomniane przypadki. Czyli: ten ktoś nie urodził się w Polsce, nigdy w Polsce nie mieszkał, ale wybierał kto ma rządzić w Polsce. Taka sytuacja. 

Jak zagłosowała Polonia w Irlandii? Tak jak na obrazku poniżej. O poprzednich wyborach w Irlandii możne przeczytać tutaj: LINK.

/Powyżej: wyniki wyborów z Irlandii/

poniedziałek, 13 lipca 2020

Polacy w Irlandii wybierają Prezydenta RP /2020/

Za nami wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 2020. Głosowano w dwóch turach: 28 czerwca i 12 lipca b.r. Z powodu epidemii koronawirusa - w Irlandii głosowano tylko korespondencyjnie. Były tutaj trzy obwodowe komisje wyborcze, wszystkie w Dublinie: w ambasadzie, konsulacie i w rezydencji ambasadora. Szacunkowo zagłosowało ok. 15% mieszkających tutaj Polaków/. Tradycyjnie - Polonia w Irlandii głosowała inaczej, niż Polacy w Polsce.

W I turze oddano 19126 ważnych głosów. Oto wyniki za stroną Państwowej Komisji Wyborczej/:

1. TRZASKOWSKI Rafał Kazimierz 9344 /48,85%/
2. HOŁOWNIA Szymon Franciszek 3618 /18,92%/
3. DUDA Andrzej Sebastian 3079 /16,10%/
4. BOSAK Krzysztof 1893 /9,90%/
5. BIEDROŃ Robert 749 /3,92%/
6. KOSINIAK-KAMYSZ Władysław Marcin 276 /1,44%/
7. TANAJNO Paweł Jan 46 /0,24%/
8. JAKUBIAK Marek 46 /0,24%/
9. WITKOWSKI Waldemar Włodzimierz 37 /0,19%/
10. ŻÓŁTEK Stanisław Józef 28 /0,15%/
11. PIOTROWSKI Mirosław Mariusz 10 /0,05%/

W II turze oddano 24007 ważnych głosów:

1. TRZASKOWSKI Rafał Kazimierz 18503 /77,07%/
2. DUDA Andrzej Sebastian 5504 /22,93%/


sobota, 8 lutego 2020

Wybory parlamentarne w Irlandii, 2020

Dzisiaj są wybory do Dáil Éireann, irlandzkiego parlamentu. Po raz pierwszy od 1918 roku odbędą się w sobotę. Może w nich głosować również ok. 6-7 tysięcy Polaków którzy mają irlandzkie obywatelstwo. W tym - i ja /z Agnieszką, rzecz jasna ;-)/. Tak jak poprzednio, głosowałem na Aontú. Partia bez szans, przynajmniej jeszcze długo, ale - wybrałem zgodnie z własnym sumieniem, a o to chyba chodzi. Tym razem do stawianie numerków przy kandydatach używano... kredek ;-)

/Powyżej - głosuję w moim lokalu wyborczym ;-)/

niedziela, 26 stycznia 2020

Polityczna agitacja przed kościołem

Zazwyczaj chodzimy na niedzielne Msze św. do St. Augustine's Church, "polskiego kościoła" przy Washington Street w Cork. Od czasu do czasu, gdy tak nam wypadnie, idziemy do Church of the Resurrection, naszego parafialnego kościoła na Blackpool. Dzisiaj tak nam właśnie wyszło - i pierwszy raz zobaczyłem jak politycy prowadzą swoje kampanie wprost na schodach kościoła, ba, nawet podrzucając ulotki wprost do świątyni.

Irlandzkie wybory parlamentarne będą za niespełna 2 tygodnie, 8 lutego b.r., stąd kampania wyborcza nabiera rozmachu. Ale czegoś takiego, prawdę pisząc, jeszcze nie widziałem. Kiedy wchodziliśmy do kościoła nagabywali nas zwolennicy Fianna Fáil, kiedy wychodziliśmy - zastąpili ich naganiacze od Fine Gael. Dwie partie obecnie lewicowe, jedni warci drugich, od swoich korzeni odeszli już dawno i z nauką społeczną kościoła nie mają nic wspólnego, no ale w walce o wyborcze głosy cel uświęca środki. Muszę odnotować, że obydwaj kandydaci dzielnie stali na miejscu i chętnie ściskali dłonie potencjalnym wyborcom.

Tak ma marginesie, taka uwaga: na zdjęciu tego nie widać bo zrobiłem je zaraz gdy weszliśmy do kościoła, co najmniej na 10 minut przed Mszą, ale - kościół był pełny wiernych. Tak jak napisałem, zazwyczaj chodzimy na "polskie" Msze św., w tym kościele bywamy kilka, najwyżej kilkanaście razy w roku, ale z tego co obserwuję za każdym razem wiernych jest w nim coraz więcej. Kiedyś ten kościół świecił pustkami, teraz coraz trudniej o wolne miejsce. Czy Irlandczycy zaczynają wracać do kościoła? Na podstawie takiej jednostkowej informacji nie można wyciągać żadnych wniosków, ale - tak sobie a muzom do odnotowania.

/Powyżej: wyborcze ulotki podrzucone do kościoła/

piątek, 29 listopada 2019

Wybory uzupełniające w Irlandii 2019. Do głosowania używamy... ołówka

Dzisiaj w Irlandii miały miejsce wybory uzupełniające do Dáil Éireann, irlandzkiego odpowiednika naszego sejmu. Dla wszystkich tutejszych partii politycznych jest to największy test przed wyborami powszechnymi. Zagłosowałem ;-)

W maju b.r. czworo dotychczasowych parlamentarzystów Dáil Éireann zdobyło mandaty do Parlamentu Europejskiego a powstałe w ten sposób wakaty, zgodnie z obowiązującym prawem, powinny zostać obsadzone w ciągu sześciu miesięcy, chyba że w międzyczasie zwołane zostaną wybory powszechne. Wybory uzupełniające przeprowadzono w czterech okręgach wyborczych: Dublin Mid-West, Dublin Fingal, Cork North-Central i Wexford.

/Powyżej: moja informacyjna karta wyborcy/

W Cork o mandat ubiegało się 12 kandydatów, mniej lub bardziej lewicowych /z reguły bardziej, niż mniej/. Z jednym wyjątkiem na który oddałem głos: przedstawiciel powstałej w styczniu tego roku partii Aontú. Z ciekawostek: jak widać na zdjęciu poniżej, do stawiania numerków przy kandydatach przeznaczono... ołówek. Niemniej, liczenie głosów odbywa się publicznie.

/Powyżej: karta wyborcza i ołówek na tasiemce używany do głosowania/

niedziela, 13 października 2019

Wybory do parlamentu w Polsce 2019

Na weekend wybraliśmy się do hrabstwa Clare, wkrótce napiszę o tym kilka notek. Wracając do Cork, po drodze wstąpiliśmy do Polskiego Konsulatu w Limerick, gdzie Agnieszka zarejestrowała się do wyborów parlamentarnych. Dzięki profesjonalnie działającej komisji wyborczej było szybko, sprawnie i bez kolejki. 

Mamy odmienne zdania co do udziału w takich wyborach. Ja od "zawsze" uważam że Polonia mieszkająca praktycznie na stałe za granicą nie powinna wybierać Polakom w Polsce kto ma nimi rządzić. Polonia ma inne zadania: powinna brać udział w wyborach w swoich krajach i wybierać polityków przychylnych Polsce - to jest to, czego z kolei nie mogą zrobić Rodacy mieszkający w Polsce. Natomiast wybierać kto ma rządzić w Polsce ale samemu być za granicą i nie ponosić konsekwencji swoich wyborów? No jakoś - niezazbytnio. Ale szanuję odmienne opinie. I tak też jest u nas: ja uważam tak, Agnieszka inaczej, ale szanujemy swoje odmienne zdania i nie kłócimy się z tego powodu ;-)

A jak głosowała Polonia w Irlandii? Niestety, zupełnie inaczej niż Rodacy mieszkający w Polsce, którzy - choćby nawet w minimalnym skutku - będą musieli ponosić skutki decyzji podjęte przez Polaków nie-mieszkających w naszej Ojczyźnie...

W wyborach w Irlandii wzięło udział 13 161 Polaków. Oto rozkład głosów /są to zbiorcze wyniki, ale w poszczególnych komisjach wyglądało to podobnie/:
KO: 39,07% /5142 głosów/
SLD: 21,69% /2854 głosów/
PiS: 20,70% /2724 głosów/
Konfederacja: 14,35% /1889 głosów/
PSL: 4,10% /552 głosów/

/Powyżej: Polski Konsulat w Limerick i głosująca Agnieszka ;-)/

piątek, 24 maja 2019

Wybory w Irlandii 2019

Dzisiaj po pracy razem z Agnieszką poszliśmy do przypisanego nam lokalu wyborczego - i zagłosowaliśmy. 

Jak już pisałem, dzisiejsze wybory dotyczyły samorządu i europarlamentu oraz referendum w sprawie zmiany w konstytucji przepisów dotyczących rozwodów. Dodatkowo mieszkańcy Cork, Limerick i Waterford zadecydowali czy chcą bezpośrednio wybierać burmistrzów swoich miast.

W lokalnych wyborach w Irlandii wystartowało również troje naszych Rodaków. Żadne z nich się nie dostało, nie otrzymali też żadnego wsparcia ze strony mediów i organizacji polonijnych. Ile głosów otrzymali nasi Rodacy? Marcin Czechowicz z Dublin North Inner City: 24 głosy, Artur Górnik z Cork City Sounth West: 56 głosów i Dorota Kulesza z New Ross: 151 głosów. Do samorządów dostali się za to imigranci z innych państw, w tym i tych spoza Europy.

W wyborach mogli głosować również nasi Rodacy nieposiadający irlandzkiego obywatelstwa, w tym wypadku nie mogli głosować jedynie w referendum ale mogli wybierać radnych do samorządów i irlandzkich europosłów. Jesteśmy Polakami i mamy obowiązki polskie: mieszkając w Irlandii naszym polskim obowiązkiem jest wybierać takich samorządowców i irlandzkich europosłów, którzy są przyjaźni Polsce i Polakom. I takie same obowiązki mają Polacy mieszkający w innych krajach. Jako Polonia mamy unikalną możliwość wpływania  na kształtowanie światowej polityki wobec naszej Ojczyzny.  Pozbawiamy się takiego wyboru gdy będąc za granicą decydujemy się głosować  na okręg warszawski, zamiast na przyjaznych Polsce kandydatów na europosłów z innych krajów.

Ale z kronikarskiego obowiązku: jak zagłosowali Polacy mieszkający w Irlandii, którzy wzięli udział w "polskich" wyborach?
35,6% - na KE /czyli Platforma Obywatelska + przystawki/;
21,3% - na PiS;
20,6% - na Konfederację;
15,2% - na Wiosnę;
3,9% - na Kukiz'15;
2,4% - na Lewicę Razem;
1% - na Fair Play

Indywidualnie najwięcej głosów otrzymali:
- Włodzimierz Cimoszewicz /510/;
- Krzysztof Bosak /467/;
- Robert Biedroń /388/

Mój komentarz? Nie ma czego komentować, ręce opadają. Tylko tak dla odnotowania: największym przegranym jest Kukiz'15, który 4 lata wcześniej w wyborach parlamentarnych zwyciężył wśród Polonii w Irlandii.

/Powyżej: głosujemy ;-)/

środa, 15 maja 2019

"Karta wyborcy" na najbliższe wybory w Irlandii

Zbliżają się kolejne wybory. Dzisiaj, jak każdy zarejestrowany wyborca, otrzymałem pocztą swego rodzaju "kartę wyborcy" z informacją gdzie znajduje się mój lokal wyborczy, jakiego rodzaju dokumenty tożsamości będą honorowane oraz informacje o proponowanych zmianach w konstytucji.

W piątek 24 maja b.r. w Irlandii odbędą się wybory do samorządu i europarlamentu. Mogą w nich wziąć udział wszyscy mieszkańcy Cork, z tymże - jeżeli nie mamy irlandzkiego obywatelstwa a chcemy zagłosować na irlandzką listę kandydatów do PE - należało wcześniej wypełnić i złożyć w lokalnym urzędzie miasta formularz EP1.

Wyborcy posiadający irlandzkie obywatelstwo wezmą również udział w referendum w sprawie zmiany w konstytucji przepisów dotyczących rozwodów. Dodatkowo mieszkańcy Cork, Limerick i Waterford zadecydują, czy chcą bezpośrednio wybierać burmistrzów swoich miast.

Wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce zostaną przeprowadzone w niedzielę, 26 maja. Rodacy mieszkający w Irlandii będą mogli oddać głosy na polską listę kandydatów do PE w komisjach wyborczych w Dublinie i w Cork.

/Poniżej: dwie strony "karty wyborcy", mojej i Agnieszki. Adres i nr zakryłem, ze względu na względy/ 

poniedziałek, 26 października 2015

Wybory parlamentarne w RP. Wyniki w Irlandii

Wybory do parlamentu RP już za nami. Tak głosowała Polonia w Irlandii: Kukiz’15: 26.71%, Prawo i Sprawiedliwość: 21.86%, KORWiN: 17.06%, Platforma Obywatelska RP: 14.82%, Partia Razem: 5.61%. Pozostałe - poniżej progu wyborczego.

Z ciekawostek: myślałem że wyniki poda Ambasada RP, ale okazało się że chociaż zamieszczała taką informację co roku, to tym razem tego nie zrobi. Pytających odesłano do strony PKW, na której czytamy: "Uprzejmie informujemy, że jedynymi podmiotami uprawnionymi do upubliczniania wyników wyborów są organy wyborcze. W związku z tym, wyniki wyborów do Sejmu RP i Senatu RP będą dostępne wyłącznie na stronie internetowej Państwowej Komisji Wyborczej www.pkw.gov.pl. Placówki nie są upoważnione do udzielania informacji o wynikach wyborów w jakiejkolwiek formie."

Liczba uprawnionych do głosowania: 10469
Liczba wydanych kart: 9000
Frekwencja: 85,97% /to oczywiście wprowadza w błąd, bo dotyczy tylko tych osób, które się zarejestrowały do wyborów. Rzeczywista frekwencja to jakieś 7-8% Rodaków mieszkających w Irlandii - może nawet mniej/

Wybory do Sejmu w Irlandii:

Kukiz'15: 2390 (26.71%)
Prawo i Sprawiedliwość: 1956 (21.86%)
KORWiN: 1526 (17.06%)
Platforma Obywatelska RP: 1326 (14.82%)
Nowoczesna Ryszarda Petru: 780 (8.72%)
Partia Razem: 502 (5.61%)
Zjednoczona Lewica SLD+TR+PPS+UP+Zieloni: 416 (4.65%)
Obywatele do Parlamentu: 22 (0.25%)
Polskie Stronnictwo Ludowe: 16 (0.18%)
Ruch Społeczny Rzeczypospolitej Polskiej: 13 (0.15%)

Wybory do Senatu w Irlandii:

Anders Anna Maria  /Prawo i Sprawiedliwość/: 3478 (40.87%)
Borys-Damięcka Barbara /Platforma Obywatelska RP/: 2582 (0.34%)
Pawlak Katarzyna Elżbieta /Obywatele do Parlamentu/: 2450 (28.79%)

Natomiast w Cork, gdzie mieszkam i skąd siłą rzeczy wyniki interesują mnie najbardziej, Polonia zagłosowała tak:

Wybory do Sejmu w Cork:

Kukiz’15: 428
Prawo i Sprawiedliwość: 308
KORWiN: 222
Platforma Obywatelska RP: 198
Nowoczesna Ryszarda Petru: 117
Partia Razem: 91
Zjednoczona Lewica SLD+TR+PPS+UP+Zieloni: 46
Polskie Stronnictwo Ludowe: 4
Obywatele do Parlamentu: 3
Ruch Społeczny Rzeczypospolitej Polskiej: 0

Oddano 1417 głosów ważnych i 14 nieważnych. W sumie zagłosowało 1431 osób.

Wybory do Senatu w Cork:

Anders Anna Maria  /Prawo i Sprawiedliwość/: 583
Borys-Damięcka Barbara /Platforma Obywatelska RP/: 396
Pawlak Katarzyna Elżbieta /Obywatele do Parlamentu/: 375

Oddano 1354 głosów ważnych i 74 nieważne. W sumie zagłosowało 1428 osób.

Pierwsze wnioski na gorąco: w Irlandii/ zwyciężył Kukiz'15, ale lokalni kandydaci z tej listy dostali bardzo mało głosów. Jak to się ma do idei JOW-ów? Dlaczego Polacy na emigracji nie zagłosowali na ludzi stąd, którzy tutaj mieszkają, są znani od lat, itp.? Czy nie o to powinno właśnie chodzić w JOW? To raz, a dwa - ogólnie Rodacy na emigracji nie głosują na "swoich" kandydatów, już to przerabialiśmy kilka razy...

poniedziałek, 7 września 2015

Referendum 2015 w Cork

6 września b.r. Rodacy w Cork, tak jak i w Polsce, wzięli udział w referendum, ogłoszonym przez byłego Prezydenta RP, Bronisława Komorowskiego. Frekwencja - praktycznie żadna. W Irlandii mieszka ok. 120 tysięcy Polaków. Do głosowania zarejestrowało się 1339 osób, zagłosowało: 872.

Rodacy mogli zagłosować w Dublinie, Cork i w Galway. W Cork zagłosowało 113 osób.  W Cork i okolicach mieszka o.k. 15 tysięcy Polaków. W Galway zarejestrowało się 116 osób, zagłosowały 72.

W Polsce frekwencja wyniosła 7,48 %. W Irlandii /przyjmując ilość zamieszkałych tutaj Rodaków, a nie tylko tych którzy zarejestrowali się do referendum/ - poniżej 1%.

Treść pytań w referendum:
1. Czy jest Pani/Pan za wprowadzeniem jednomandatowych okręgów wyborczych w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej?
2. Czy jest Pani/Pan za utrzymaniem dotychczasowego sposobu finansowania partii politycznych z budżetu państwa?
3. Czy jest Pani/Pan za wprowadzeniem zasady ogólnej rozstrzygania wątpliwości co do wykładni przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika?

Zbiorcze wyniki z Irlandii /przepisane z wykresu zamieszczonego na stronie Ambasady RP w Dublinie, głosy nieważne obliczyłem sam, ponieważ nie uwzględniono ich na ww. wykresie/:

1: tak: 738, nie: 107, nieważne: 27
2. tak: 137, nie: 708, nieważne: 27
3. tak: 827, nie: 17, nieważne: 28

Wyniki z Cork:

W Cork były dwie komisje: 56 i 57. Do referendum w Cork zarejestrowało się 184 osoby. Głosy oddało 113 osób.
Pytanie nr 1:
za: 99, przeciw: 8, nieważne: 6
Pytanie nr 2:
za: 13, przeciw: 94, nieważne: 7
Pytanie nr 3:
za: 104, przeciw: 3, nieważne: 7

poniedziałek, 25 maja 2015

Polacy w Cork wybierają Prezydenta RP /2015/

10 i 24 maja b.r.  Polacy mieszkający w Cork - razem z Rodakami w Ojczyźnie - wybierali Prezydenta RP. W Cork były dwie komisje wyborcze /74 i 75, ulokowane w Cork City Hall.

W I turze głos oddało łącznie 1931 Rodaków, w II turze - 1523.  W Cork i okolicach mieszka łącznie ponad 15 tysięcy Polaków. 

Z kolei w całej Irlandii w I turze zagłosowało 10686 Rodaków, w turze II - 8928. Wg spisu ludności w 2011 zadeklarowana liczba Polaków przebywających na wyspie wynosiła 122 585. Gdyby takie same wyniki jak na Zielonej Wyspie były w Polsce - wybory prezydenckie wygrałby w I turze Paweł Kukiz, mając ponad 57% poparcia. Z kolei w drugiej turze pomimo tego że do głosowania zarejestrowało się więcej osób niż do tury pierwszej /w I turze: 12664, w II - 16004/, to jednak zdecydowanie mniej zagłosowało /w I turze: 10686 Rodaków, w turze II - 8928/.

Z ciekawostek: 5 lat temu praktycznie identyczne poparcie już w pierwszej turze otrzymał tutaj Bronisław Komorowski, a w 2007 i 2011 roku równie masowo głosowano w Irlandii na PO. To na razie stwierdzenie faktów, na wnioski i komentarz przyjdzie czas później.

I tura

Wyniki wyborów zdecydowanie różnią się tutaj od tych w Polsce, niekwestionowanym zwycięzcą I tury wyborów w Cork /jak i w całej Irlandii/ był Paweł Kukiz, który zdobył w naszym mieście 1173 głosy /w całej Irlandii: 6042/.

Procentowo w Cork wygląda to tak /obliczyłem to sam, więc może to się nieco różnić od oficjalnych wyników/:
Kukiz: 61,3%
Duda: 13,2 %
Komorowski: 11,1%
Korwin: 7%
Braun: 2,8%
Kowalski: 1,5%
Palikot: 1,5%
Ogórek: 0,9%
Wilk: 0,5%
Pozostali - poniżej 0,5%

/Powyżej: członkowie komisji nr 74 w Cork/

Wyniki wyborów z I tury w Cork:

oddanych głosów: 1931
głosów nieważnych: 16

Grzegorz Michał Braun: 53
Andrzej Sebastian Duda: 252
Adam Sebastian Jarubas: 3
Bronisław Maria Komorowski: 213
Janusz Ryszard Korwin-Mikke: 135
Marian Janusz Kowalski: 28
Paweł Piotr Kukiz: 1173
Magdalena Agnieszka Ogórek: 18
Janusz Marian Palikot: 28
Paweł Jan Tanajno: 3
Jacek Wilk: 9

Z kolei w całej Irlandii, zgodnie z info zamieszczonym na stronie Ambasady RP w Dublinie, wygląda to tak:

Zbiorcze statystyki z siedmiu OKW w Irlandii

Liczba wyborców zarejestrowanych do głosowania w Irlandii 12664
- w tym zarejestrowanych do głosowania korespondencyjnego 2583
- w tym zarejestrowanych do głosowania osobistego 10006
- w tym głosujących na podstawie zaświadczenia o prawie do głosowania 75
Liczba wyborców, którzy oddali głos w Irlandii: 10686
1. Grzegorz Michał Braun 344
2. Andrzej Sebastian Duda 1229
3. Adam Sebastian Jarubas 15
4. Bronisław Maria Komorowski 1502
5. Janusz Ryszard Korwin-Mikke 971
6. Marian Janusz Kowalski 128
7. Paweł Piotr Kukiz 6042
8. Magdalena Agnieszka Ogórek 99
9. Janusz Marian Palikot 148
10. Paweł Jan Tanajno 42
11. Jacek Wilk 44

Czyli procentowo w całej Irlandii wygląda to tak /ponownie - obliczyłem to sam, więc jakieś ułamki procenta mogą się różnić od oficjalnych danych/:

Kukiz: 57,2%
Komorowski: 14,2%
Duda: 11,6 %
Korwin: 9,2%
Braun: 3,3%
Kowalski: 1,2%
Palikot: 1,4%
Ogórek: 0,9%
Wilk: 0,4%
Tanajno: 0,4%
Jarubas: poniżej 0,4%

II tura

Tym razem w Cork wyniki takie same jak w Polsce: zwyciężył Andrzej Duda, zdobywając 816 głosów.

Procentowo:
Duda: 55,5%
Komorowski: 44,5%

Wyniki wyborów z II tury w Cork:

oddanych głosów: 1523
głosów nieważnych: 52

Andrzej Sebastian Duda: 816
Bronisław Maria Komorowski: 655

Zbiorcze statystyki z siedmiu OKW w Irlandii:

Liczba wyborców uprawnionych do głosowania na terenie Irlandii: 16004
- w tym uprawnionych do głosowania korespondencyjnego: 3395
- w tym uprawnionych do głosowania osobistego: 12609
- w tym głosujących na podstawie zaświadczenia o prawie do głosowania: 157
Liczba wyborców, którzy oddali głos w Irlandii: 8928

Liczba oddanych głosów:
1. Andrzej Sebastian Duda 4855
2. Bronisław Maria Komorowski 4073

Procentowo:
Duda: 54%
Komorowski: 46%

A jak to wyglądało w Cork /i w Irlandii/ 5 lat temu, przy poprzednich wyborach prezydenckich, można zobaczyć tutaj: LINK.

niedziela, 20 czerwca 2010

Polacy w Cork wybierają Prezydenta RP

Dzisiaj Polacy w Irlandii, podobnie jak w Polsce, wybierają Prezydenta RP.

/Powyżej:  informacja przed wejściem do lokalu wyborczy w hotelu Montenotte w Cork/

W samo południe pojawiłem się w lokalu wyborczym w Cork - tylko i wyłącznie w charakterze przewodnika - wraz z członkami chóru "Poznańscy Madrygaliści im. Wacława z Szamotuł" który koncertował w Cork, a do Polski odlatuje dzisiaj wieczorem, więc siłą rzeczy jego członkowie nie mogliby głosować w Polsce.

Powyżej: członkinie jednej z dwóch komisji wyborczych w Cork/

W Cork są dwie komisje, chociaż obydwie znajdują się w tym samym lokalu. W tym czasie kiedy tam byłem, głosowanie przebiegała sprawnie, kolejek nie było.

/Powyżej: głosowanie w hotelu Montenotte w Cork/

Lokal wyborczy w Cork mieści się w hotelu Montenotte przy Middle Glanmire Road. Trafić łatwo, dzięki kartkom ze strzałkami, oraz plakatom jednego z kandydatów, którymi upstrzono chyba wszystkie mury w pobliżu hotelu.

-----------------------
Dopisek z 21.06.b.r.:

Na portalu MyCork.org podano oficjalne wyniki głosowania w komisjach wyborczych w Cork: oddano 1934 ważne głosy (czyli nawet szacunkowo zdecydowana większość Polaków mieszkających w Cork nie wzięła udziału w wyborach), przy czym: Bronisław Komorowski otrzymał 1115 głosów (57,65%) Jarosław Kaczyński: 381 (19,70%), Grzegorz Napieralski: 220 (11,38%), Janusz Korwin Mikke: 121 (6,26%), Andrzej Olechowski: 64 (3,31%), Marek Jurek: 16 (0,83%), Waldemar Pawlak: 6 (0,31%), Andrzej Lepper: 4 (0,21%), Bogusław Ziętek: 4 (0,21%), Kornel Morawiecki: 3 głosy (0,16%).

W całej Irlandii zagłosowało 12098 Polaków, czyli ok. 5-10% mieszkających tutaj Rodaków. Z tego co mi wiadomo, część osób odstąpiła od rejestracji do wyborów wskutek żądania podania bardzo szczegółowych informacji o sobie, m.in. łącznie z adresami w Polsce i za granicą.

Dopisek z 07.07. b.r.:

A jak to wyglądała druga tura w skali Irlandii? Info za Ambasadą RP:
W II turze największe poparcie wśród Polaków głosujących w Irlandii uzyskał Bronisław Komorowski (11 285 głosów), co stanowi ok. 78% wszystkich oddanych głosów. Jarosław Kaczyński uzyskał 3 256 głosów, tj. ok. 22%.

środa, 7 października 2009

Referendum w Irlandii - czyli zmierzamy do europaństwa

Irlandia w powtórnym (!) referendum przyjęła Traktat Lizboński. Wg oficjalnych danych - za Traktatem głosowało 67,1 proc. wyborców, przeciw było 32,9 proc.

Nie mnie oceniać czy komentować decyzję Irlandczyków. To ich kraj, więc to ich sprawa. Ja, pomimo że mieszkam tutaj już ponad 5 lat, ciągle nie uważam tego kraju za "swój". Owszem czuję związki z domem w którym mieszkam, ulicą przy której stoi dom w którym mieszkam, czy wreszcie z miastem, gdzie znajduje się ulica przy której stoi dom w którym mieszkam. Ale głębiej to, przynajmniej na razie, nie sięga. Może przyjdzie to później. Inna rzecz, że w zasadzie nie ma to już znaczenia: wraz z przyjęciem Traktatu Lizbońskiego tak naprawdę poszczególne kraje rozpoczęły proces powolnej, ale nieuchronnej, likwidacji własnej państwowości. Właściwie mógłbym teraz napisać: to był kraj Irlandczyków, bo wkrótce, o ile nic nieprzewidzianego się nie wydarzy, będziemy mieli jedno europejskie państwo z własnym rządem, wojskiem i policją - a przynajmniej zmierza to w tym kierunku.

Niemniej: czy to źle czy dobrze, że Irlandia przyjęła Traktat Lizboński? Wg Irlandczyków - dobrze, skoro tak zagłosowali, a jak będzie naprawdę - czas pokaże... Niemniej fakt, że zmuszono ich do powtórnego referendum, a oni się na takie rozwiązanie zgodzili, świadczy o tym, że to już nie jest ten sam Naród, co niegdyś.

piątek, 12 czerwca 2009

Wybory w Irlandii: wielka porażka Polonii

Jak już pisałem, 5 czerwca b.r. odbyły się w Irlandii wybory do władz lokalnych - i do parlamentu europejskiego. Dodatkowo, 7 czerwca b.r. ci Rodacy, którzy nie chcieli wybierać irlandzkich przedstawicieli do europarlamentu, mogli zagłosować w wyborach organizowanych przez Ambasadę RP i wybrać polskich polityków. I jedne i drugie wybory zakończyły się kompletną porażką Polonii w Irlandii...

W Irlandii po raz pierwszy w historii do władz lokalnych startowali Polacy - w sumie 8 osób. Do samorządu nie dostała się żadna z nich. Polacy nie tylko nie wzięli udziału w wyborach, ale jeszcze agitowali przeciwko własnym Rodakom. Jak pisze Tomasz Wybranowski w "Kurierze Polskim", nr 68 z 11.06.b.r. w artykule pt.: "Rodak niszczy rodaka... - jakie to "polskie": "(...) spora grupa Polaków zamieszkałych w tym regionie (chodzi o Co. Tipperary - dop. mój, P.S.) nawoływała do całkowitego bojkotu wyborów, a w najlepszym razie do "nie głosowania na rodaków". Od siebie dodam, że nie tylko tam było słychać takie głosy... Jak pisze "Kurier", "takie zachowanie rodaków zszokowało irlandzkich lokalnych polityków".

Ale porażka Polonii nie dotyczy tylko faktu, że żaden z 8 kandydatów nie został wybrany do samorządu - to można by przeboleć. Znacznie większą porażką irlandzkiej Polonii jest to, że do wyborów lokalnych poszła garstka osób. Jak podaje ww. "Kurier Polski", w "Register of Election" zarejestrowało się niespełna 9 tysięcy Rodaków, z czego do urn poszło niecałe 15% z nich. Czyli z wielotysięcznej Polonii w Irlandii do wyborów lokalnych poszło zagłosować raptem nieco ponad tysiąc osób. Jakieś pół procenta Polaków mieszkających w Irlandii...

Jeszcze gorzej było w wyborach do europarlamentu zorganizowanych 7 czerwca b.r. przez Ambasadę RP: w Irlandii utworzono dla Polaków 7 okręgów wyborczych: 3 w Dublinie i po 1 w: Cork, Waterford, Sligo i Limerick. W tych wyborach glosowało raptem 433 osoby, z czego 331 - w Dublinie. W Sligo głos oddało 13 osób, gdzie sam skład komisji wyborczej liczył 7 osób.

Panie i Panowie: nie ma ŻADNEGO wytłumaczenia dla tego, co się stało. Ja sam od polityki trzymam się jak najdalej, ale taka bierność nawet mi nie mieści się w głowie. Przecież interes Polonii był aż nadto oczywisty: w tych irlandzkich lokalnych wyborach koniecznie trzeba było głosować. Niekoniecznie na Rodaków jeżeli byli lepsi kandydaci, ale - głosować trzeba było, nawet oddając nieważne głosy.

Informacji o wyborach w Irlandii było tak dużo, że każdy Polak czy chciał - czy nie chciał - zetknął się z nimi. Tytaniczną pracę związaną z przekazywaniem informacji i ułatwianiem rejestracji do wyborów wykonali ludzie związani z Forum Polonia. Info o wyborach pojawiło się na większości polonijnych portali w Irlandii, w tym i na portalu i forum Stowarzyszenia MyCork. O wyborach pisała m.in. polonijna prasa w Irlandii. Przez myśl mi nie przeszło, że mogą być wśród nas tacy ludzie, którzy będą, cytując jeszcze raz za "Kurierem Polskim": "nawoływali do całkowitego bojkotu wyborów, a w najlepszym razie do "nie głosowania na rodaków".

Dla mnie szokujące jest także to, że Polacy w Irlandii ustawiali się w kolejach do lokali wyborczych 21 października 2007 r. glosując za tym, kto będzie rządził w Polsce (czyli wybierając innym ludziom kto ma nimi rządzić - takim wyborom zawsze bylem zdecydowanie przeciwny), a nie poszli tutaj do wyborów lokalnych, pomimo ze właśnie tutaj mieszkają, pracują, płacą podatki i w końcu pomimo tego, że zaapelowali o to do nas sami Irlandczycy.

I o ile jeszcze od biedy mogę zrozumieć zwykłych gastarbeiterów, którzy nie poszli głosować, bo przyjechali tutaj tylko po trochę euro, ale docelowo chcą stąd wyjechać jak najszybciej więc mało ich obchodzą inne rzeczy ważne dla lokalnej społeczności (ale wtedy powinni przynajmniej wziąć udział w wyborach organizowanych przez polską ambasadę), o tyle nie mogę zrozumieć tych, którzy wiążą z Irlandią swoje losy na dłużej, tych, którzy zaciągnęli tutaj kredyty na domy, tych, którzy posłali tutaj dzieci do szkoły czy wręcz złożyli - lub mają zamiar złożyć - wnioski o przyznanie im irlandzkiego obywatelstwa, ale głosować nie poszli. Po co im obywatelstwo, skoro nie potrafią zachować się jak obywatele?

Tym samym, dla Irlandczyków staliśmy się tylko i wyłącznie siłą roboczą. Pokazaliśmy irlandzkim politykom, że nie warto do nas kierować swoich działań, ponieważ nie jesteśmy żadnym elektoratem, a dla polityków tylko elektorat się liczy. A innym Irlandczykom pokazaliśmy, że nie chcemy integracji, nie chcemy współdecydować o losach naszej ulicy czy miasta, bo jesteśmy tutaj tylko przejazdem...

Panie i Panowie: ja - w lokalnych wyborach w Irlandii głosowałem. Dlatego, przytaczając jeden z cytatów z "Psów": mnie zamiećcie na oddzielną stertę...

O ostatnich wyborach w Irlandii pisałem również w notkach: "Wybory w Irlandii" i "Głosowałem w irlandzkich wyborach".

sobota, 6 czerwca 2009

Głosowałem w irlandzkich wyborach

Wczoraj w Irlandii miały miejsce wybory do władz lokalnych - i do parlamentu europejskiego. Głosowałem.

Powyżej: właśnie wychodzę z lokalu wyborczego w moim okręgu

Dla nas, Polonii w Irlandii, bardzo ważną rzeczą jest to, żebyśmy byli postrzegani przez irlandzkich polityków jako aktywny elektorat, z którym powinno się współpracować.

Równie ważną rzeczą jest fakt, że o udział w wyborach zaapelowali do nas sami Irlandczycy. Jawne odrzucenie ich zaproszenia do współdecydowania o losach kraju w którym razem mieszkamy -może być przez niektórych naszych Gospodarzy odebrane jako afront. Podobnie - jak brak udziału Polonii choćby w takiej Paradzie z okazji Dnia św. Patryka, gdzie ramię w ramię z Irlandczykami idą inne nacje, ale Polacy jakby niechętnie. Na szczęście - w tym temacie przynajmniej w Cork stajemy na wysokości zadania ;-)

Jeżeli Polacy w Irlandii do wyborów nie poszli (a jeszcze nie ma wyników, więc nie wiem, jaka była frekwencja naszych Rodaków), to pomimo że jesteśmy drugą pod względem wielkości grupą narodowościową w Irlandii, zostaniemy zepchnięci na margines, i nikt się z nami liczył nie będzie. Ale - ja do tego ręki nie przyłożyłem.