środa, 5 maja 2021

Mass Rock w Ballyshoneen

Kamień Mszalny w w Ballyshoneen to kolejne ważne dla Irlandczyków miejsce związane z niełatwą historią Zielonej Wyspy. 

Mass Rock, jak już pisałem na blogu przy okazji takich kamieni w Glenville i Kilshinihan to wspólna nazwa dla skał lub kamieni, znajdujących się w wielu odosobnionych miejscach w Irlandii i używanych przez wiele lat jako ołtarze w odprawianych potajemnie rzymskokatolickich Mszach Świętych. Działo się to w czasach gdy katolicy byli prześladowani przez brytyjskich okupantów i nie mogli swobodnie praktykować swojej wiary. Często w takich miejscach umieszczano pojedyncze kamienie pochodzące ze zburzonych kościołów.

Poniżej - Mass Rock w Ballyshoneen, widoczny na zdjęciu ołtarz postawiono w 1969 roku a odnowiono w 2013 roku.


wtorek, 4 maja 2021

St. Olan's Well i Ogham Stone

Nieopodal Aghabulloge, małej wioski w hrabstwie Cork znajduje się St. Olan's Well, źródło św. Olana i Ogham Stone, kamień z inskrypcjamiw piśmie ogham. Filmik z naszej wycieczki do tego miejsca znajduje się na YT: LINK.

Ze St. Olan's Well i wyrastającym w tym miejscu drzewem jest związanych kilka legend. Woda miała być lekarstwem na choroby oczu, pielgrzymi zabierali również ze sobą gałązki drzewa, które wycięte - odrosło na nowo. Wg jednej ze wspomnianych legend zasadził je sam św. Olan, kiedy pilnował krów w pobliżu studni. Odstawił na chwilę przy źródle swój kij służący mu do zaganiania bydła i to właśnie z niego miało wyrosnąć drzewo. Sam św. Olan żył w VI wieku i był nauczycielem św. Findbara, biskupa Cork.

Jak już kilkakrotnie pisałem przy okazji innych irlandzkich "świętych źródeł": z badań przeprowadzonych 60 lat temu wynika, że w Irlandii znajdowało się ponad 3 tysiące przeróżnych "świętych studni" - więcej niż w jakimkolwiek innym kraju na świecie. Do naszych czasów zachowało się ok. 1300 z nich. W irlandzkich mitach źródła były swoistym połączeniem świata materialnego i duchowego. Wiele wczesnych irlandzkich kościołów katolickich zostały zbudowanych w pobliżu pogańskich studni, które były wykorzystywane do chrztu.

Ogham Stone ma prawie 3 metry wysokości. Napis na nim we wspomnianym piśmie ogham rozszyfrowano jako "Nó, syn Deaga" i najprawdopodobniej honoruje wodza plemienia Clana Deaghda, które kiedyś rządziło na tych terenach. Być może przy tym kamieniu znajdowało się miejsce jego pochówku. Sam kamień jednak nie znajduje w swoim pierwotnym miejscu ale w 1851 roku został przeniesiony z pobliskiego miasteczka Mountrivers, gdzie odkryto go w fundamentach starego młyna, który z kolei mógł być zbudowany na miejscu dawnego fortu. Wyryty na nim krzyż jest oczywiście późniejszy.

W latach 70-tych ub.w. postawiono w tym miejscy również figurę NMP i stacje drogi krzyżowej.

/Powyżej: St. Olan's Well i Ogham Stone/

/Powyżej: St. Olan's Well/

/Powyżej: Ogham Stone/

poniedziałek, 3 maja 2021

Paweł Kapusta: Pandemia. Raport z frontu

O epidemii koronowirusa wkrótce powstaną hollywoodzkie i bollywoodzkie superprodukcje. Na razie - piszą o nim książki, również w Polsce. "Pandemia" Pawła Kapusty została wydana we wrześniu ubiegłego roku ale niewiele straciła na aktualności. 

Tym bardziej że jest to reporterski zapis szeregu rozmów z ludźmi którzy byli wtedy na pierwszej linii frontu z wirusem, kiedy epidemia dopiero się zaczęła i gdy tak naprawdę nikt za bardzo nie wiedział z czym mamy do czynienia, za to media przedstawiały niemal apokaliptyczne obrazy a politycy każdej opcji dawali popisy swojej ignorancji. Mamy więc na gorąco odnotowane spostrzeżenia, uwagi i przemyślenia zarówno lekarzy, pielęgniarek, ratowników medycznych, pracowników hospicjów ale również sprzedawcy w dużym sklepie, nauczycielki, pracownika zakładu pogrzebowego, listonosza, przedsiębiorcy rolnemu który wraz z zamknięciem restauracji stracił część rynku zbytu i w końcu samego autora książki który również zachorował na C19.

Książka - być może wbrew założeniom autora - zostawia przeświadczenie że socjalizm jednak nie działa i rozwiązaniem wielu problemów w niej opisanych jest pełna prywatyzacja szkół i "służby" zdrowia. Cudzysłów w tym ostatnim określeniu jest jak najbardziej na miejscu, co za chwilę stanie się bardziej widoczne. Zapraszam do przeczytania kilku wg mnie interesujących cytatów z "Pandemii":

I tak jednak z ratowniczek medycznych mówi nam: "jeżeli ktoś dzisiaj myśli, že gdy zabraknie w szpitalu środków ochrony osobistej to ktokolwiek z personelu podejdzie do zakażonych pacjentów, jest w błędzie. Przychodzimy do pracy, wykonujemy ją najlepiej, jak potrafimy, ale wymagamy zapewnienia nam bezpieczeństwa. Nikt nie będzie się narażał. Praca w ochronie zdrowia nie jest służbą ani misją. Każdy chce wrócić do domu i cieszyć się zdrowiem. Swoim, a przede wszystkim bliskich."

Pielęgniarka o zachowaniu lekarzy: "Pielęgniarki nie zawsze są informowane, że pacjent jest podejrzany o zakażenie. Idziemy do niego, pracujemy przy nim bez wiedzy, że istnieje uzasadnione ryzyko, podejrzenie. Komunikacja między pielęgniarką a lekarzem jest żadna. To u nas nic nowego. Może na innych oddziałach jest lepiej, ale my jesteśmy traktowane jak gorszy sort. Z pogardą. Jak mięso armatnie. Jak ktoś, kto może się zarazić, bo nikt się tym nie będzie przejmował."

Nauczycielka o zdalnym nauczaniu: "Mogłam pójść na łatwiznę. Mam koleżanki, które w Librusie, internetowym dzienniku, zadawały zadania. Nic więcej ich nie obchodziło. Później tylko zerkały na odpowiedzi, wystawiały oceny. Zerowe zaangażowanie."

Sam autor zarażony koronawirusem o badaniu lekarskim:
- "Gdzie mógł się pan zarazić? – pyta pani doktor.
- Miałem kontakt z człowiekiem, który był na nartach w Austrii – odpowiadam. Lekarka pisze, bez cienia wątpliwości: "Pacjent miał kontakt z chorym z Włoch". Nawet nie protestuję, przecież dobrze słyszała. Może im to do statystyk potrzebne? Nie wnikam. "

I kilka opinii innych, znanych osób, które udzieliły wywiadów autorowi "Pandemii":

O wprowadzeniu lockdownu: "to nie była to decyzja ekonomiczna, wynikająca z zimnej kalkulacji. To decyzja stricte polityczna. Demokratycznie wybrani przywódcy zrozumieli, że społeczeństwa będą miały do nich największe pretensje, jeśli dojdzie do załamania systemów ochrony zdrowia. A koszt, by tego uniknąć? To pytanie nie jest w takich momentach najważniejsze. Strach przed utratą mandatu do rządzenia z powodu załamania w systemie zdrowotnym – sytuacja w Hiszpanii i północnych Włoszech wystraszyła polityków w innych rejonach świata – spowodował, że decydenci byli skłonni ponieść nawet największe konsekwencje ekonomiczne. Zapaść ochrony zdrowia, jej niewydolność spowodowana zaniedbaniami władzy, byłaby przez media i społeczeństwo odebrana jako coś zbrodniczego. Politycy, dbając również o swój interes, zrobili wszystko, by do tego nie dopuścić."

O zmianach już po opanowaniu epidemii: "To będzie kolosalna zmiana, większa niż przypuszczamy. Wielu z nas miało na pewno moment refleksji nad tym, jak funkcjonujemy we współczesnym świecie. Gdzie pracujemy. Jakie zajęcia wykonujemy. Władza zamknęła nas w domach, a świat się nie skończył. To bardzo mocny przekaz, bo według mnie pokazuje, że większość z nas wykonuje pracę ogólnie zbędną. Oczywiście, ma pan rację. I to w kolejnych latach będzie coraz dobitniej widać. Dla wielu ludzi będzie to dotkliwe doświadczenie."

I w końcu o roli mediów: "Kolejne zjawisko: społeczeństwo w tak bardzo prosty sposób, bez protestów, powiedziałbym bez mruknięcia przystające na radykalne ograniczenie swojej wolności. Wie pan dlaczego? Powód jest banalny. Ludzie się po prostu bardzo przestraszyli. I ta metoda straszenia okazała się niezwykle skuteczna. Oczywiście chodzi mi o rolę mediów. Telewizje, internet, gazety straszą, bo dla mediów pisanie o tym wszystkim to nie kwestia rzetelnego informowania, a rozrywki. Straszenie to ich zajęcie. Straszyły wszystkie media, bez ich politycznego rozróżnienia. Jak człowieka nastraszysz, to człowiek temu ulegnie, przynajmniej na początku. Ale w zależności od rozwoju sytuacji zmienia swoje postępowanie.

(...) Wie pan, ludzie się uczą. Bardzo szybko zdaliśmy sobie sprawę, że śmiertelność spowodowana przez pandemię koronawirusa jest mikroskopijna w porównaniu z innymi przyczynami śmiertelności. I że w gruncie rzeczy jest to swego rodzaju straszenie. Ta pandemia to nie jest aż taka okropna rzecz."

Dobrze się czyta, pomimo 260 stron przebrnąłem przez nią przez raptem jeden dzisiejszy poniedziałkowy bank holiday ;-)

poniedziałek, 26 kwietnia 2021

St. Gobnait’s Well w Ballyvourney

Irlandzkie władze nieco poluzowały obostrzenia związane z koronawirusem, zwiększono limit przemieszczania się z obowiązujących 5 kilometrów od domu zezwalając na podróże w granicach hrabstwa. Wybraliśmy się więc do Ballyvourney, małej wioski oddalonej o godzinę jazdy od Cork. Znajduje się tam m.in. St. Gobnait’s Well, źródło św. Gobnait oraz jej pomnik autorstwa najbardziej znanego irlandzkiego rzeźbiarza Seamusa Murphy'ego. Na miejscowym cmentarzu możemy pomodlić się przed grobem tej irlandzkiej świętej.

Święta Gobnait żyła w VI wieku. Urodziła się w hrabstwie Clare, zamieszkała na Inis Oírr, jednej z irlandzkich Wysp Aran. Pobierała tam nauki od świętego Endy. Miał objawić jej się anioł który oznajmił że przyszła święta powinna wędrować po Irlandii, aż znajdzie miejsce w którym będzie pasło się dziewięć białych jeleni. Podczas podróży założyła kościoły w Dunguin i Dungarvan. W końcu osiadła właśnie w  Ballyvourney gdzie z pomocą świętego Abbana założyła klasztor. Uznawana jest za patronkę pszczelarzy, chorych oraz osób pracujących z żelazem. 

Jak już kilkakrotnie pisałem przy okazji innych irlandzkich "świętych źródeł": z badań przeprowadzonych 60 lat temu wynika, że w Irlandii znajdowało się ponad 3 tysiące przeróżnych "świętych studni" - więcej niż w jakimkolwiek innym kraju na świecie. Do naszych czasów zachowało się ok. 1300 z nich. W irlandzkich mitach źródła były swoistym połączeniem świata materialnego i duchowego. Wiele wczesnych irlandzkich kościołów katolickich zostały zbudowanych w pobliżu pogańskich studni, które były wykorzystywane do chrztu.

Poniżej kilka zdjęć, zapraszam również do obejrzenia na YT krótkiego filmiku z naszej wycieczki do tego miejsca: LINK.

/Powyżej: pomnik św. Gobnait autorstwa Seamusa Murphy'ego/

/Powyżej: pozostałości dawnego sanktuarium/

/Powyżej: cmentarz na którym pochowana jest św. Gobnait/

/Powyżej: grób św. Gobnait/

/Powyżej: wejście na St. Gobnait’s Well/

/Powyżej: St. Gobnait’s Well/

/Powyżej: St. Gobnait’s Well/

niedziela, 25 kwietnia 2021

Crois Na Leanbh

Nieopodal Kilbrittain w hrabstwie Cork znajduje się Crois Na Leanbh, czyli "krzyż dzieci". Kiedyś to skrzyżowanie dróg było miejscem pochówku nieochrzczonych dzieci, teraz jest upamiętnieniem śmierci czterech żołnierzy lokalnego oddziału IRA, zastrzelonych przez brytyjski patrol w nocy 15/16 lutego 1921 roku. Każdy z nich otrzymał postrzał w tył głowy.

Na to miejsce trafiliśmy po powrocie ze sprzątania plaży, szukając oczywiście lokalizacji kolejnej skrytki geocachingowej, filmik z tego można zobaczyć, dla odmiany, na moim TikToku: LINK.

/Powyżej: Crois Na Leanbh/

sobota, 24 kwietnia 2021

National Spring Clean 2021

Wzięliśmy udział w corocznym National Spring Clean, Narodowym Wiosennym Sprzątaniu. Co roku przez cały kwiecień tysiące wolontariuszy w Irlandii sprząta publiczne miejsca w swojej bliższej i dalszej okolicy. Jest to wydarzenie organizowane już od 1999 roku.  

Zarejestrowałem się na stronie instytucji organizującej to wydarzenie, po tygodniu kurier dostarczył nam worki na śmieci z ich logo, takież kamizelki /zdecydowanie za małe bo dla dzieci/ i rękawice. Dostaliśmy też szczegółowe wytyczne m.in. co do śmieci które zbierzemy: ponieważ w Irlandii ciągle obowiązuje poziom 5 restrykcji związanych z koronawirusem, musieliśmy zebrane przez nas śmieci zabrać do domu i umieścić we własnym pojemniku. Normalnie - wystarczyłoby powiadomić lokalne władze gdzie znajdują się zebrane przez nas śmieci.

Na sprzątanie wybraliśmy Garretstown Beach, plażę w okolicy Kinsale. W ciągu 3 godzin zebraliśmy 3 worki śmieci z tymże już po pierwszym zrobiliśmy małą przerwę na grilla, na którym podgrzaliśmy sobie zakupione w jednym z "polskich sklepów" w Cork zakopiańskie oscypki.  Tak, nad Morzem Celtyckim jedliśmy oscypki z Zakopanego ;-)  Z ciekawostek: w czasie kiedy sprzątaliśmy podeszło do nas w sumie 5-6 osób które podziękowały nam za to co robimy. Bardzo, bardzo miłe.

Po wysłaniu zdjęć z naszego sprzątania dostaliśmy na e-mail certyfikaty potwierdzające nasz udział w tegorocznym National Spring Clean.

Filmik z naszego sprzątania można zobaczyć na YT: LINK.

/Powyżej: sprzątamy plażę/

/Powyżej: worki z zebranymi przez nas śmieciami/

/Powyżej: certyfikaty jakie otrzymaliśmy od instytucji organizującej National Spring Clean/

poniedziałek, 12 kwietnia 2021

Maseczka a sprawa polska

Mam wrażenie że sprawą która najbardziej podzieliła Rodaków podczas trwającej koronawirusowej pandemii nie jest wątpliwa konieczność kolejnych lockdownów, utrudnienia w podróżowaniu a nawet dywagacje czy mamy do czynienia z rzeczywistą pandemią czy raczej plandemią i czy szczepionki są skuteczne czy nie. Tą rzeczą jest nakaz noszenia maseczek w miejscach publicznych. 

Równo sto lat temu nasi przodkowie żartobliwie upowszechnili słynne sformułowanie "słoń a sprawa polska", wiek później miejsce słonia zajęła maseczka. Ależ się u sporej części społeczeństwa odezwała sarmacka duma. Maseczki? O nie, oni w kagańcach, namordnikach i szmatach na pysku chodzić nie będą. Bo to niezdrowe jest, grzyba można dostać, poddusza się ludzi i liberum veto! Pomijam już fakt że większość z nas, tak statystycznie rzecz biorąc, pochodzi raczej z chłopów pańszczyźnianych a nie ze szlachty ale jak widać pełna wolności polska kultura szlachecka jest atrakcyjna dla wszystkich. 

No dobrze, jakie jest moje zdanie? Jestem zdecydowanie za nakazem noszenia maseczek w miejscach publicznych, za częstą dezynfekcją miejsc i pomieszczeń przez która przewija się sporo ludzi, jestem w końcu za utrzymaniem social distance. Przynajmniej w okresach wiosenno - jesiennych na które najczęściej przypadają zachorowania. Natomiast jestem oczywiście za pełnym otwarciem gospodarki bo kolejne lockdowny /poza ewentualnie pierwszym kiedy nie wiedzieliśmy jeszcze z czym mamy do czynienia i jakie procedury trzeba opracować/ kompletnie nie mają już sensu za to stanowią niezłą pożywkę dla wielbicieli teorii mniej lub bardziej spiskowych. Żeby była jasność: nie twierdzę że na świecie nie ma osób czy wręcz całych organizacji które zawiązują spiski. Oczywiście że są i dziwne byłoby raczej gdyby ich nie było. Ale jeżeli ktoś w tym momencie planuje jakąś tajną spiskową akcję za miliardy dolarów to nie po to żeby te niecne plany ujawniał jakiś internetowy mędrek który posiadł całą mądrość z pięciu filmików na youtube. Co innego akcje dezinformacyjne żeby odwrócić uwagę od rzeczywistych działań, to się zdarza nader często ale wiedza o tym żadnym stopniu nie przybliża do prawdy.

Wracając do meritum: nie chcę wchodzić w dywagacje czy epidemia jest tak groźna jak to przedstawiały media, bo te ostatnio bardziej starają się kreować rzeczywistość niż ją opisywać. Ze środowiskami naukowymi i lekarskimi też nie jest wcale lepiej i o jednomyślności nie ma co marzyć. Skoro jednak naukowcy, lekarze i w końcu politycy potrafią formułować skrajnie odmienne oceny tego z czym mamy do czynienia, to trzeba kierować się własną logiką i pewne rzeczy brać na zdrowy, chłopski rozum. Załóżmy więc że żadnej pandemii nie ma, wirus nie jest tak groźny jak to przedstawiano na początku, gdyby nie medialna panika to być może nawet byśmy tego nie zauważyli. Ot, co najwyżej uznalibyśmy że tego roku kolejna mutacja wirusa grypy była wyjątkowo zjadliwa. Po co więc te maseczki, dezynfekcje i social distance za którymi się podpisuję obydwiema rękami?

Jak Państwo zapewne słyszeli w tym roku odnotowano wyjątkowy spadek przypadków grypy. Jedni oczywiście powiedzą: bo teraz wszystkie takie przypadki kwalifikuje się jako koronawirusa. Czy aby na pewno? A może to właśnie obostrzenia wprowadzone podczas epidemii spowodowały znaczne ograniczenie zachorowań na grypę i inne choroby grypopodobne?

Mój własny przypadek: zawsze na wiosnę i jesień obowiązkowo łapałem jakieś przeziębienie. Regularnie jak w zegarku. Nic groźnego, o żadnych wizytach lekarskich nie ma mowy, ot tyle że przez tydzień musiałem kurować się lemsipem czyli tutejszym odpowiednikiem gripeksu w Polsce lub innego podobnie działającego leku, dostępnego bez recepty w aptece ale i praktycznie w każdym większym sklepie. Zawsze na taką pojedynczą kurację schodziły mi dwa opakowania tegoż środka. Miałem z tym kiedyś zabawną historię, bo o ile w aptece nigdy nie było problemu żeby kupić te dwa opakowania o tyle kiedyś w Lidlu czy w innym Aldiku pani na kasie odmówiła mi jego sprzedaży w takiej ilości. Takie prawo, za dużo paracetamolu na raz. W aptece owszem można kupić rzeczone dwa opakowania /ale już nie trzy/, jednak w sklepie - tylko jedno. No ba, co kraj to obyczaj, alkohol też można tutaj kupić tylko w określonych porach, to nie złota wolność szlachecka jak w Polsce gdzie gorzałę można nabyć w nocy o północy na stacji benzynowej. Na szczęście była ze mną Żona, zapytała czy w takim razie ona może kupić to drugie opakowanie, nie było problemu. Jeden paragon, jeden lemsip, porządek musi być a ilość paracetamolu ma się zgadzać.

Wracając do tych moich regularnych wiosenno - jesiennych przeziębień: przez ostatni rok nic takiego się nie wydarzyło. Nawet kataru nie miałem a przecież człowiek coraz starszy. Podzieliłem się tym spostrzeżeniem u kogoś na facebooku, wywiązała się dyskusja i sporo osób potwierdziło że miało dokładnie tak samo. Czyli może jednak maseczki, ciągle dezynfekcje /w pracy i w sklepach/ w końcu ten słynny social distance jednak robią swoje? W autobusie którym dojeżdżam do lub z pracy jest co najwyżej 1/4 tej ilości pasażerów co wcześniej, w pracy od kwietnia zeszłego roku cały czas chodzimy w maseczkach i to bez taryfy ulgowej w postaci wyciągniętego nad nią nosa, pomiędzy stanowiskami ustawiono nam wiele plastikowych przesłon, na stołówce używamy wyłącznie jednorazowych naczyń i sztućców a dodatkowo każdy siedzi przy oddzielnym stoliku. Wreszcie przed wejściem do budynku mamy mierzoną temperaturę. Efekt tego jest taki że o ile na koronawirusa od czasu do czasu ktoś jeszcze zachoruje, to na bardziej banalne infekcje już praktycznie nikt. 

Skąd ta powszechna niemal niechęć do maseczek? Rozumiem gdy ktoś jest osobą urodziwą i pragnie to pokazać światu. Ale umówmy się: dla większości osób na czele z piszącym te słowa noszenie maseczek pozwala raczej podnieść swoje walory estetyczne. Dużo złej roboty robią też powielane internetowe bzdury o ich skuteczności lub nie. Jeszcze więcej zła narobili politycy którzy kazali Narodowi je zakładać pod groźbą sporej grzywny ale sami na początku wręcz ostentacyjnie paradowali bez. Podobnie zresztą jak państwowi urzędnicy obsługujący petentów przez szyby które zapewniały ochronę im samym ale już nie tymże petentom którzy maseczki mieć musieli, bo jak wiadomo - u nich szyby działają tylko w jedną stronę. Suweren miał więc prawo poczuć się co najmniej zlekceważony ze wszystkim tego skutkami. Tak naprawdę chodzi głownie o to że w maseczce trudniej się oddycha. Ano trudniej i nie ma co temu zaprzeczać. Ale skoro ja, 50-letni otyły facet w dodatku w okularach parujących od tej maseczki mogę jej używać podczas 12-godzinnej zmiany w pracy, gdy trzeba fizycznie pracować dość ciężko, to nikt mi nie wmówi że się udusi już po pięciu minutach od wejścia w niej do sklepu. Oczywiście, zwolennicy noszenia maseczek nastraszeni przez media również często zachowują się irracjonalnie. Noszenie maseczki w lesie, na plaży a nawet na przestronnej ulicy nie ma sensu, podobnie jak samotna jazda w niej własnym autem. Ale już w zatłoczonym autobusie, sklepie czy przychodni lekarskiej zaczyna mieć to sens. 

Jeszcze raz powtarzam: nie wiem czy noszenie maseczek pomaga zwalczać koronawirusa ale z całą pewnością dobrze sobie radzi w profilaktyce w okresach gdy szaleją inne wirusy. Pamiętajmy że roku grypopodobne infekcje powodują wiele absencji w pracy a jedynie apteki i koncerny farmaceutyczne zacierają ręce. Ale tym ostatnim chodzi przecież o to żeby ludzi leczyć ale już niekoniecznie wyleczyć. Wiadomo, pacjent wyleczony przestaje być klientem natomiast ten leczony najlepiej długotrwale jest żyłą złota. Dlatego warto rozważyć czy nie powinniśmy - wzorem Azjatów - zacząć rzeczywiście je używać. Każda zapora mechaniczna nawet w postaci amatorskiej maseczki działa i jest skuteczna. Oczywiście że nie w 100% ale jednak. To dlatego w krajach mniej lub bardziej Dalekiego Wschodu noszenie maseczki w czasie gdy podejrzewamy że dosięgła nas jakaś infekcja jest po prostu normą. Wpisało się to już w kod kulturowy Azjatów gdy tymczasem u nas jeszcze do niedawna nie widzieliśmy nic niestosownego w tym gdy ktoś obsmarkany i w stanie podgorączkowym przychodził do pracy. Ale nawet u nas przyjęte jest że przy kasłaniu lub kichaniu należy zasłonić nos i usta. Po co, skoro miałoby to być nieskuteczne? A jednak każdego który tego nie robi i beztrosko kicha sobie wśród ludzi gdzieś na przystanku autobusowym uważamy, całkiem zresztą słusznie, za chama i prostaka. Podobnie jak kogoś kto pali papierosa w takiej sytuacji czy urządza sobie grilla na balkonie w bloku. O słuchaniu głośnej muzyki nawet nie ma co pisać. Taką hołotę należałoby wysiedlać gdzieś do baraków poza miastem skoro nie dojrzali do mieszkania w bloku, wśród innych ludzi. Tak swoją drogą przypomnijmy sobie czasy przed pandemią: ot choćby w takim Krakowie z powodu wielokrotnego przekroczenia norm smogu już kilka lat temu zachęcano mieszkańców do noszenia maseczek antysmogowych. Widziałem ich reklamy, chociaż nie wiem czy ktoś brał sobie to do serca.

Wiek XX należał do USA które stało się światowym hegemonem ale wiek XXI najprawdopodobniej będzie należał do Dalekiego Wschodu. Nie patrzmy tylko na Zachód który na naszych oczach staje się własną karykaturą ale obserwujmy też Azjatów i wykorzystujmy ich dobre doświadczenia jednocześnie ucząc się na ich porażkach, bo wiadomo - najlepiej uczyć się na cudzych błędach. Mniej sobiepaństwa oraz przypisywania sobie prawa do wiedzy o wszystkim. Nawet my, Polacy nie musimy znać się jednocześnie na skokach narciarskich, nanotechnologii, eksploracji Marsa i antygenach stymulujących układ odpornościowy. 

Ale samodzielnego myślenia nikt nam nie zabrania. Dlatego noszenie maseczek - lub nie - powinno być naszą wspólną narodową decyzją. Byleby samodzielnie przemyślaną, naukowo przedyskutowaną i bez wpływu propagandy kolejnych youtubowych pseudoautorytetów zmieniających zdanie w zależności od tego, kto płaci...

niedziela, 11 kwietnia 2021

Niedzielny geocachingowy spacer po Cork

Od jutra ma być zniesiony zakaz poruszania się w odległości większej niż 5 kilometrów od domu.  Co nie oznacza pełnej swobody podróżowania, bo limity będą istniały nadal - ponownie będziemy mogli poruszać się w granicach swojego hrabstwa /w przybliżeniu jest to odpowiednik województwa w Polsce/, chyba że ktoś mieszka przy samej granicy hrabstwa - wówczas będzie mógł ją przekraczać na odległość bodajże nie większą niż 20 km.

Tak czy owak - dzisiejszą niedzielę spędziliśmy na kolejnym geocachingowym spacerze po mieście z którego filmik można zobaczyć na moim YT: LINK.

/Powyżej: na dzisiejszym spacerze po Cork/

poniedziałek, 5 kwietnia 2021

Wielkanoc 2021

Chrystus zmartwychwstał, prawdziwie zmartwychwstał. Alleluja! 

To już drugie nasze "covidowe" święta wielkanocne. Po śniadaniu /które zjedliśmy w porze obiadowej ;-)/ wybraliśmy się też m.in. w odwiedziny do naszych przyjaciół. Drugiego dnia odwiedziliśmy kilka kościołów w centrum Cork w poszukiwaniu Grobu Pańskiego. Z czterech otwartych kościołów grób znaleźliśmy tylko w Holy Trinity Church. Nasz krótki filmik z tych dwóch świątecznych dni można zobaczyć na YT: LINK.

Poniżej - kilka zdjęć z naszego wielkanocnego śniadania: