87 wizyta w Polsce /11/: MOCAK 15

Kolejna wizyta w MOCAKu, kolejne rozczarowanie. Głównie pustą przestrzenią i to w sytuacji, gdy tylu artystów nie ma gdzie się wystawić. A już rok temu myślałem, że coś się zmieniło. Tymczasem tematyka prac jednak bez zaskoczenia: górą feminizm, plucie na kościół, ale uwaga - ukłon w stronę islamu. Kuratorzy chyba wiedzą lepiej, w którą stronę wiatr wieje. Poza tym: nuda, wtórność, brak akcji, aż się chce wyjść z kina. Jedyne, nad czym warto się pochylić /byleby nie za blisko/, to dzieło Oskara Dawickiego "Aleja gwiazd" z 2007 roku, w którym 12 zasłużonych dla MOCAKu artystów, odcisnęło swoje dłonie w... krowich odchodach. Poważnie. Zakup "dzieła" sfinansowało Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Myślę że na tym etapie powinienem zakończyć swoje mniej lub bardziej regularne odwiedziny w tej galerii. Jest w końcu tyle innych...

Moje odwiedziny w MOCAKu można zobaczyć na YT: LINK.

/Powyżej: Aleja gwiazd/

Patryczek na scenie teatru Everyman w Cork

W niedzielę, 31 maja b.r., w teatrze The Everyman w Cork, miało miejsce coroczne przedstawienie "Shine", przygotowane i wykonane przez uczniów Super Stars Cork. Wystąpił tam również ze swoją grupą Patryczek, który od roku chodzi na zajęcia z tańca akrobatycznego. Jak napisano na stronie teatru: "To pełne energii widowisko prezentuje to, co najlepsze w sztukach scenicznych, i zawiera uwielbiane utwory zarówno z musicali, jak i znane z radia. Występują w nim utalentowani uczniowie w wieku od 3 do 23 lat, dzięki czemu jest to pełne pozytywnych emocji wydarzenie, którego nie można przegapić – dla widzów w każdym wieku."

Poniżej - Patryczek na scenie, pierwszy z prawej oraz przed teatrem. Filmik z tego naszego dnia wraz z występem Patryczka można zobaczyć tutaj: LINK.

Patryczek w teatrze na Kopciuszku

Patryczek po raz pierwszy w teatrze był prawie dwa lata: LINK, ale teraz z kolei po raz pierwszy był  - w irlandzkim teatrze. Razem z Agnieszką wybrali się na Kopciuszka do Everyman. Podobno była świetna zabawa, a sama bajka przedstawiona w wersji współczesnej i działa się w Cork ;-)

Poniżej - kilka zdjęć, na moim YT można zobaczyć filmik z tej ich wyprawy: LINK.

84 wizyta w Polsce /4/: Wesoła Immersive

Wybraliśmy się do  Wesoła Immersive - nowootwartej /27.09.b.r./ galerii sztuki współczesnej w Krakowie. Jak napisali na swojej stronie organizatorzy: "W samym sercu historycznej krakowskiej Wesołej, w murach dawnej "Starej Kuchni" z 1879 roku, tworzymy Wesoła Immersive. Ten niezwykły budynek, niegdyś zaplecze Szpitala św. Łazarza z kuchnią, piekarnią i pralnią, dziś zyskuje zupełnie nowy wymiar. czerpiemy inspiracje z jego bogatej przeszłości i nadajemy mu współczesny charakter. Tworzymy nową jakość – otwieramy tę unikalną przestrzeń na sztukę, nowe media i dialog społeczności. Wesoła Immersive New Media Art Center to nowo powstałe centrum sztuki i nowych technologii w sercu krakowskiej Wesołej! To inicjatywa, która tchnie nowe życie w tę historyczną dzielnicę. Muzeum immersyjne, inspirujące wydarzenia i kreatywne spotkania to dopiero początek naszej działalności. Sercem naszej przestrzeni jest klubokawiarnia".

Robi wrażenie! Jeżeli organizatorzy nie pójdą w lewą stronę a rzeczywiście zajmą się sztuką, są w stanie rzucić wyzwanie innym, wiodącym galeriom w tym mieście.

Poniżej kilka zdjęć, które jednak nie oddają klimatu, z tego względu że jest galeria, nazwijmy ją - audiowizualna. Zachęcam do obejrzenia mojego filmiku z tej wystawy: LINK.

83 wizyta w Polsce /15/: Tarnogród

Wracamy z Tomaszowa do Krakowa. Po drodze mijamy Tarnogród, w którym zatrzymaliśmy się na chwilę. 

Położony na pograniczu Roztocza i Podkarpacia, Tarnogród to niewielkie, ale urokliwe miasteczko z bogatą historią sięgającą średniowiecza. Prawa miejskie otrzymał w 1567 roku, a przez wieki był ważnym ośrodkiem handlowym i rzemieślniczym regionu. Miasteczko znane jest również z tradycji teatralnych – od 1984 roku odbywają się tu Tarnogrodzkie Spotkania Teatralne, które przyciągają zespoły z całej Polski. Szczególną uwagę przyciąga pomnik... nożyczek, który znajduje się na rynku. Nożyczki są elementem herbu Tarnogrodu, co czyni to miasto jednym z nielicznych w Polsce, a może i na świecie, które może pochwalić się tak oryginalnym symbolem. Ich obecność w herbie sięga czasów nadania praw miejskich – najprawdopodobniej nawiązywały do lokalnego rzemiosła lub cechów rzemieślniczych. W centrum znajduje się również m.in. pomnik Jana Pawła II.

Poniżej - kilka zdjęć:

82 wizyta w Polsce /10/: MOCAK 14

Tradycyjnie, jak za niemal każdym pobytem w Polsce, wybraliśmy się z Michałem do MOCAKu, czyli muzeum sztuki współczesnej w Krakowie. O dziwo, po zmianie dyrektorki /jak podają media - usuniętej za mobbing/, od razu wzrósł poziom wystaw, a i zwiedzających było sporo. Przez ostatnich kilka lat, poziom tego co proponowano a tej galerii, regularnie szybował w dół. W zasadzie chodziliśmy tam już dla przysłowiowej "beki". Tym razem - byliśmy naprawdę zaskoczeni. Dobra zmiana ;-)

Poniżej - kilka prac z bieżących wystaw:

Pure Cork & Irish Legends

W centrum handlowym Douglas Court w Cork, ma miejsce niewielka wystawa "Pure Cork & Irish Legends", na której swoje prace przedstawia Onóir O'Brien, urodzona w Cork absolwentka sztuk pięknych w Crawford Art College oraz studiów podyplomowych UCC, w zakresie sztuk cyfrowych i nauk humanistycznych. Na wystawie artystka prezentuje portrety, wykonane techniką mieszaną, które upamiętniają wpływowe postacie z Cork i Irlandii oraz ważne miejsca w historii Cork. 

/Powyżej: wystawa Pure Cork & Irish Legends/

Shantyman w Cobh

Od 13 grudnia ub.r. Cobh ma nową atrakcję turystyczną: pomnik "Shantyman", ufundowany przez Garry'ego i Anne Wilson, właścicieli zamku Belvelly, który został przez nich kilka lat temu odrestaurowany i w którym zamieszkali. Wilsonowie zlecili wykonanie pomnika brytyjskiemu artyście, Rayowi Lonsdale'owi. Statuta przedstawia żeglarza, który śpiewa tradycyjną piosenkę "The Holy Ground", o treści związanej z Cobh. Ma 3,6 metra wysokości, powstawała przez pięć miesięcy i jest wykonana ze stali corten, materiału o wysokiej zawartości niklu i miedzi, który przetrwa stulecia. Żeby trafiła do Cork, musiała jeszcze przejechać 800 km, z warsztatu artysty z Wielkiej Brytanii. Umieszczono ją na parkingu Five Foot Way.

/Powyżej: Shantyman w Cobh/

81 wizyta w Polsce /9/: MOCAK 13

Wybraliśmy się z Michałem na nową wystawę w MOCAKu, pt.: "Jedzenie w sztuce". Nic ciekawego, wszystko wtórne i trochę na siłę. Inne wystawy też takie sobie, jakość w tej galerii od pewnego czasu pikuje w dół. Oczywiście, standardowo tu i ówdzie powtykane: pochwała feminizmu, kpina z męskości, patriotyzmu i Kościoła /ale tylko katolickiego, wiadomo/, czyli - nic nowego. Tutaj nie co się łudzić, drugiej galerii Tate czy Pompidou - z tego nie będzie.

Poniżej - kilka wartych uwagi prac z całej galerii:

Groundwork: Climate awareness in the UCC Art Collection

Od 29 marca do 3 listopada b.r. w Glucksman Gallery w Cork ma miejsce m.in. wystawa "Groundwork: Climate awareness in the UCC Art Collection". Główny temat, to ekologia i zmiany w środowisku i klimacie.

/Powyżej: fragment wystawy/

Works from Stock

Od 27.09 do 17.10 b.r. w Lavit Gallery ma miejsce wystawa "Works from Stock". Przekrojowa wystawa, szereg prac, wielu artystów - tych znanych lub obiecujących.

/Powyżej: fragment wystawy/

79 wizyta w Polsce /34/: wracam do Irlandii przez Finlandię

Jak w tytule, wróciłem do Irlandii, przez Finlandię. Poleciałem 20 sierpnia b.r., na blogu mam trochę przesunięcie czasowe, ze względu na ilość notek. Jak już wiele razy pisałem, nie ma bezpośredniego połączenia Kraków - Cork, więc tak czy owak, muszę mieć przesiadkę. Ale tym razem przesiadki miałem dwie, mianowicie poleciałem najpierw do Helsinek, a dopiero z Helsinek do Dublina. Dlaczego tak? Z powodu cen biletów oczywiście, które w czasie wakacji wystrzeliły w górę. I tak za bezpośredni lot Kraków - Dublin, na 20 sierpnia, w Ryanairze, żądano bodajże 1780 złotych. Z kolei za lot Kraków - Helsinki - Dublin w Finnairze, na ten sam dzień, zapłaciłem 530 złotych. Ponad 1200 złotych różnicy. Oczywiście, musiałem poświęcić kilka godzin więcej, ale: nigdzie mi się nie śpieszyło, dzień podróży i tak już spisuję "na straty", a przy okazji - zobaczyłem sobie lotnisko w Helsinkach. Z Dublina do Cork pojechałem standardowo, GoBus-em. I ta ostatnia podróż jak zwykle trwa najdłużej, bo 3,5 godziny. Z kolei lot z Krakowa do Helsinek to 2:50 godz., a z Helsinek do Dublina to 1:15 godz.

Współczuję całym rodzinom, które teraz lecą i nie mogą się "bawić" w takie kombinacje jak ja, który lecę sam i to bez bagażu. Oczywiście, inaczej to też wygląda gdy ktoś lata raz na rok, a inaczej - gdy co miesiąc, co ostatnio jest moim przypadkiem.

Jak wrażenia z lotu? To nadal tanie linie, chociaż komfort o jeden stopień wyższy niż w najpopularniejszym Ryanairze czy innym Wizzairze. Za to lotnisko - jednak inne. Jest cicho, spore przestrzenie, brak tłoku, dużo miejsc do odpoczynku w tym do relaksu z muzyką z odgłosami natury, dobrze przemyślane miejsce dla palących oraz dla posiadaczy zwierząt, sporo dzieł sztuki współczesnej. I w każdym sklepie gadżety z Muminkami, z których Finowie uczynili sobie dobro narodowe. Jak pamiątkę można też kupić... mięso renifera, zarówno suszone, jak i w puszce :-(

Jak wyglądała ta moja podróż, można też obejrzeć na filmiku na moim YT: LINK.

/Powyżej: Kiss Juhy Ojansivu na lotnisku w Helsinkach/

79 wizyta w Polsce /8/: pomnik Bohdana Smolenia w Krakowie

W grudniu ub. roku w Krakowie postawiono pomnik Bohdana Smolenia. Rzeźba w formie popularnych ostatnio "ławeczek" znajduje się przy Domu Studenckim "Bratniak", gdzie artysta rozpoczął swoją karierę w czasach studenckich. Autorem pomnika jest Karol Badyna.

/Powyżej: ławeczka Bohdana Smolenia/

79 wizyta w Polsce /4/: Piaseczno

Pogrzeb Iwy był w sobotę, noc spędziliśmy w Zajeździe Ustronie, a następnego dnia wybraliśmy się do Piaseczna, do kościoła św. Anny na Mszę Świętą /na blogu mam kilkudniowy poślizg czasowy/. Urokliwe, dynamicznie się rozwijąjące miasteczko, piękny kościół, rynek z fontanną, ciekawe rzeźby. 

Poniżej - kilka zdjęć:

Horyzont

W czerwcu b.r. na lotnisku w Cork ma miejsce wystawa "Horyzont", na której swoje prace prezentuje Audrey Cantillon, artystka z Kinsale. Oczywiście, prace z wystawy można kupić, a sama artystka z prawdziwie irlandzkim humorem zaapelowała, żeby "kupować dzieła żyjących artystów, zmarli nie potrzebują pieniędzy" ;-)

/Powyżej: "Horyzont" na lotnisku/

77 wizyta w Polsce /14/: Muzeum Banksy

W grudniu ub. roku otworzono w Krakowie Muzeum Banksy. Dzisiaj wybrałem się tam, żeby zobaczyć znajdującą się w nim wystawę. Samo muzeum mieści się w budynku dawnej Fabryki Platerów, Srebra i Wyrobów Metalowych Marcina Jarry. W środku, na dwóch piętrach, możemy zobaczyć ponad 150 prac tego nieco tajemniczego i kontrowersyjnego współczesnego artysty. Oczywiście - mówimy o kopiach, przygotowanych przez artystów z całego świata. W museum znajduje się również sklepik, gdzie można nabyć czy to kopie, czy to różne gadżety związane z twórczością Banksy'ego.

Tutaj: LINK można zobaczyć filmik na YT z mojego zwiedzania, poniżej - kilka zdjęć:

A Matter of Time

Od 17.02 do 3.06 b.r. w Crawford Art Gallery w Cork ma m.in. miejsce wystawa A Matter of Time. Wystawa prezentowana na dwóch piętrach, składa się z 60 prac prac wykonanych przez 25 artystów i, jak napisali kuratorzy: "nawiązuje do zmian klimatycznych, narodowości, postkolonializmu, pamięci, zdrowia, urbanistyki, medytacji, nadziei, dziedzictwa, itp."

/Powyżej: fragment wystawy A Matter of Time/

Reflecting Through Art

Na lotnisku w Cork ma miejsce m.in. wystawa Reflecting Through Art, na której swoje prace prezentują osoby, które, jak napisali kuratorzy: "doświadczyły wyzwań związanych ze zdrowiem psychicznym". Wystawa została przygotowana przez Cork Mental Health Foundation, który realizuje ten projekt od 1996 roku.

/Powyżej: tegoroczna wystawa/

Conversations In Creativity

W dniach 8-11 maja b.r. w St. Peter's, można zobaczyć wystawę prac studentów z Regina Mundi College w Cork.

/Powyżej: wystawa/

Dark Dark Mouth

Od 15 do 28 stycznia b.r. w Crawford Art Gallery w Cork, można zobaczyć wystawę "Dark Dark Mouth", której autorem jest Dominic Thorpe, irlandzki artysta który w swoich pracach skupia się na współczesnej i historycznej przemocy, prawach człowieka i nadużyciach instytucjonalnych. W ostatnich latach jego zainteresowania rozszerzyły się o badanie indywidualnej i zbiorowej traumy sprawcy. "Dark Dark Mouth" to zbiór rysunków i instalacji, których tematyka porusza kwestię traumy uczestników irlandzkiej wojny domowej (1922–23).

/Powyżej: fragment wystawy "Dark Dark Mouth"/