Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wybory. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wybory. Pokaż wszystkie posty

piątek, 24 października 2025

Wybory prezydenckie w Irlandii 2025

Dzisiaj miały miejsce wybory prezydenckie w Irlandii. Oczywiście - wzięliśmy udział, wyłącznie z poczucia obowiązku, ponieważ wybór był praktycznie żaden.

Irlandczycy wybierają prezydenta na 7-letnią kadencję. Poprzednik, Michael D. Higgins, nie mógł kandydować, ponieważ pełnił ten urząd już dwie kadencje. Kandydatami byli: Catherine Connolly, Heather Humphreys i Jim Gavin. Ten ostatni został zmuszony do wycofania się z wyborów, gdy ujawniono, że 16 lat temu nie oddał najemcom swojego mieszkania w Dublinie, nienależnie pobranego czynszu, w kwocie 3200 euro. Zwyciężyła Catherine Connolly, która zdobyła ok. 63 % głosów pierwszego wyboru. Heather Humphreys, na którą zresztą oddaliśmy głosy, otrzymała około 29%. Jim Gavin – na którego pierwotnie chciałem głosować, zanim ujawniono tę "aferę mieszkaniową", około 7% głosów, mimo że wycofał się z wyborów to jego nazwisko pozostało na karcie wyborczej. Frekwencja wyniosła około 45,8%, co jest jednym z niższych wyników w historii wyborów prezydenckich w Irlandii, znaczna liczba głosów, tj. ponad 200 tys., została uznana za nieważne. Funkcja prezydenta w Irlandii ma charakter przede wszystkim reprezentacyjny i ceremonialny - choć konstytucja przewiduje pewne uprawnienia, np. mianowanie premiera czy sędziów.

Poniżej - Agnieszka z Patryczkiem przed lokalem wyborczym, oraz karta do głosowania:


poniedziałek, 2 czerwca 2025

Wybory Prezydenckie 2025

W trakcie I tury wyborów prezydenckich, byliśmy w Krakowie: LINK, ale podczas II - już w Cork. Agnieszka się do nich zarejestrowała, ja, konsekwentnie, nie. Od lat powtarzam, że emigracja nie powinna głosować i wybierać Polakom w Polsce kto ma nimi rządzić. Polonia ma tutaj inne zadania, jak np. branie udziału w wyborach w swoich krajach zamieszkania i wybieranie polityków jak najbardziej przychylnych Polsce i Polakom. Moja Żona ma inne zdanie - i ok, szanujemy się wzajemnie.

W Cork były dwie komisje wyborcze, w tym jedna, do której została przypisana Agnieszka, mieściła się w Polskiej Szkole. Pojechaliśmy tam, żeby mogła oddać głos ;-) Wyniki wyborów są już powszechnie znane: zwyciężył Karol Nawrocki, pokonując Rafał Trzaskowskiego niewielką ilością głosów. Jak głosowała irlandzka Polonia? Ponownie zdecydowanie inaczej, niż Polacy w Polsce: na Zielonej Wyspie zagłosowało 21730 osób /szacuje się, że mieszka tutaj ok. 100 tysięcy naszych Rodaków/, z czego 13583 na Rafał Trzaskowskiego, a 8147 na Karola Nawrockiego.

Tytułem wyjaśnienia poniższego zdjęcia, bo była to zabawna sytuacja: przed głosowaniem, ponieważ był to Dzień Dziecka, podjechaliśmy do sklepu z zabawkami, gdzie Patryczek mógł sobie wybrać, co chciał /w granicach rozsądku, oczywiście/. Jego wybór padł na upatrzone sobie już wcześniej  takie rękawico-pięści Hulka i Kapitana Ameryki w jednym, bo obydwaj ci bohaterowie byli na pudełku. Jest to wszystko na naszym vlogu z tego dnia, zachęcam do obejrzenia: LINK. Dopiero w czasie krótkiej rozmowy z członkami komisji /których wszyscy od lat znamy, bo to jednak małe miasto/, padł żart, że to agitacja wyborcza ;-) Tak więc z ręką na sercu - że nie. Od zakładania korali czy jedzenia przy urnie prince polo czy rafaello - są inni... Niemniej, prorok, czy co? ;-)

/Powyżej: Agnieszka wraz z Patryczkiem oddaje głos/

niedziela, 18 maja 2025

82 wizyta w Polsce /15/: wybory Prezydenta RP 2025

Dzisiaj są wybory prezydenckie. Agnieszka zagłosowała /ja - nie, z powodów o których już wiele razy tutaj pisałem/, Patryczek wrzucił głos ;-) 

Dodam, że za granicą głosowało ponad pół miliona Polaków, w większości - na Trzaskowskiego. Teoretycznie jest możliwa sytuacja, że to głosy Polonii rozstrzygną, kto zostanie wybrany na urząd Prezydenta RP, co znowu stawia pytanie: czy Polacy mieszkający za granicą, powinni wybierać Polakom w Polsce, kto ma nimi rządzić?

Sobie a muzom do zapamiętania, oficjalne wyniki I tury w Polsce:
Rafał Trzaskowski 31,36%,
Karol Nawrocki 29,54% (różnica głosów między pierwszą dwójką: 357 tys.),
Sławomir Mentzen 14,81%,
Grzegorz Braun 6,34%,
Szymon Hołownia 4,99%,
Adrian Zandberg 4,86%,
Magdalena Biejat 4,23%.

Pozostali poniżej 1,5%.

/Powyżej: głosowanie/

środa, 16 kwietnia 2025

Wybory na odległość: czy emigranci powinni decydować o Polsce?

Zbliżają się wybory w Polsce, tym razem prezydenckie. Jak zwykle przy takich okazjach, toczą się "nocne Polaków rozmowy": czy emigracja powinna głosować?

Oczywiście, na wstępie wyraźnie zaznaczmy, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, Polacy mieszkający za granicą takie prawo mają, i w tym celu tworzy się dla nich komisje wyborcze, najczęściej działające przy ambasadach, konsulatach, itp. Pytanie jest inne: nie czy Polacy mieszkający za granicą mogą głosować, tylko - czy powinni?

Tutaj zdania są mocno podzielone. Nie ma, zdaje się, na ten temat żadnych badań, ale z internetowych dyskusji wynika, że nasi Rodacy w kRAJu zdecydowanie wolą, żeby kwestię wyboru kto ma nimi rządzić, zostawić im samym. Podnoszą, nie bez słuszności, argument, że to oni bezpośrednio poniosą skutki polityczne i ekonomiczne wyborów, a nie Rodacy, znajdujący się o tysiące kilometrów od Ojczyzny łona. Sam jak najbardziej się z tym zgadzam, dlatego chodzę na wszystkie irlandzkie wybory, a omijam te polskie. Tak na zdrowy rozum: czy mieszkańcy Gdańska powinni wybierać mieszkańcom Krakowa, kto ma u nich rządzić? Wiadomo, że nie. Dlaczego więc mieszkańcy Irlandii, którzy mają polskie obywatelstwo, koniecznie chcą wybierać władze mieszkańcom Polski? Rozumiem argument, że ten czy ów pobyt za granicą traktuje krótkoterminowo, jako możliwość zarobienia i odłożenia pieniędzy na inwestycje w Polsce, ale wkrótce wraca do kRAJu, więc chce mieć wpływ na to, kto będzie nim zarządzał, bo to się może bezpośrednio przełożyć na jego decyzje finansowe. Jednak nie rozumiem osób, które wprost deklarują, że do kRAJu nie wrócą, tutaj kupili dom i ułożyli sobie życie, a mimo to ciągle uczestniczą w polskich wyborach. Najczęściej słyszałem argument: bo mam tam rodzinę, i chcę żeby żyło im się lepiej. Jeżeli chcesz, żeby żyło im się lepiej, to wysyłaj im euro. Im więcej wyślesz, tym lepiej będzie im się żyło, ot co.

Spójrzcie Państwo, jak głosuje Polonia za granicą, a jak Polacy w Polsce: czasami różnice są porażające. Mało tego: w polskich wyborach przeprowadzanych za granicą zaczynają brać udział osoby, które nawet się w Polsce nie urodziły. W tym momencie pełnoletność osiąga kolejne pokolenie, już urodzone tutaj, na emigracji. Z automatu mają polskie obywatelstwo, bo rodzice są Polakami, ale z Polską już naprawdę niewiele ich łączy. Bywa, że nawet nigdy na dłużej tam nie byli. Język polski znają tylko z rozmów w domu, znacznie lepiej władają angielskim, a jeżeli rodzice nie przypilnowali należycie edukacji, czy to samemu w domu, czy przynajmniej posyłając dziecko do polskiej szkoły, to ta młodzież najczęściej już nie potrafi czytać i pisać po polsku. Znam osobiście takie przypadki, Państwo na pewno też. Znowu powtórzę pytanie: czy tacy młodzi ludzie, z całym szacunkiem do nich, na pewno powinni wybierać Polakom w Polsce, kto ma nimi rządzić? Weźmy też pod uwagę, że takich osób będzie przybywało, a sama ilość Polaków mieszkających za granicą, ale posiadających prawa wyborcze, może już mieć znaczący wpływ na to, kto tym prezydentem zostanie.

Oprócz argumentu o "pomocy rodzinie" przez głosowanie, zwolennicy układania życia innym, najczęściej ucinają dyskusję: "mam prawo głosować i będę z tego prawa korzystać". No pewnie, że masz prawo, nikt Ci go nie odbiera. Niemniej w większości krajów, łącznie z Irlandią, co do zasady przyjmuje się, że głosować należy na miejscu, a nie za granicą. Stąd tak wiele Irlandek przyleciało z USA na niesławne referendum, dotyczące aborcji. Śledząc ówczesne relacje medialne można było odnieść wrażenie, że jeden za drugim lądowały samoloty, całe wypakowane tymi paniami. Co ciekawe, ani wcześniej ani później, na żadne inne wybory już tak nie przylatywały. Ot, aborcja albo śmierć! chciałoby się zakrzyknąć, gdyby to nie było to samo.

Wracając: nikomu nie chciałbym odbierać jego praw wyborczych, ale osobiście absolutnie byłbym za likwidacją komisji wyborczych za granicą. Chcesz głosować w polskich wyborach, przyleć na ten jeden dzień do Polski. Jeżeli nadal coś Cię nadal z Ojczyzną łączy, to nie będzie chyba wielkie poświęcenie. Przy okazji rodzinę odwiedzisz, której tak chcesz "pomagać" przez głosowanie. Polonia mieszkająca za granicą, a chcąca się przysłużyć Ojczyźnie, ma inne zadania: należy zachęcać do udziału w wyborach w swoich krajach zamieszkania, i popierać polityków przyjaznych Polsce - i Polakom. To jest zadanie dla nas i na tym powinniśmy się skupić, zostawiając Rodakom w Polsce prawo decydowania o sobie samym. To oni bezpośrednio na własnych plecach i we własnej kieszeni odczują skutki takich, a nie innych decyzji. Lepiej, żeby nie szukali kozła ofiarnego w Polonii.

W jednej z dyskusji mój kolega zwrócił mi uwagę, że o ile moje rozumowanie co do zasady wybierania sobie władzy przez Polaków w Polsce jest słuszne, właśnie ze względu na ponoszenie bezpośrednich konsekwencji swoich decyzji, o tyle wybory prezydenckie powinny być jednak wyjątkiem, bo prezydent, co do zasady, reprezentuje wszystkich Polaków, i tych w Ojczyźnie, i tych na obczyźnie. To może być faktycznie wyjątek potwierdzający regułę, ale z drugiej strony, patrząc na wyborcze decyzje moich Rodaków, jestem przekonany, że jedyną różnicą w wyborze tego czy innego głównego pretendenta do tego stanowiska, będzie to, czy będzie on chodził na tęczowe parady, czy nie. Oczywiście jest tam przynajmniej jeden kandydat, który ma w głowie inną wizję Polski niż pozostali, ale sondaże są dla niego bezlitosne. Ja wiem, że sondażami można sobie czasami co najwyżej buty wyłożyć, żeby nie łapały tak szybko wilgoci na tej naszej irlandzkiej ziemi. Jak wiadomo, najbardziej przekonał się o tym w 2015 roku Bronisław Komorowski, który, wg słów Adama Michnika, z szerzej nie znanym wówczas Andrzejem Dudą mógłby przegrać wybory tylko wtedy, gdyby "po pijanemu przejechał na pasach zakonnicę w ciąży". Niemniej to raczej wyjątek, a nie reguła. Jak się ma kilkanaście procent sondażowego poparcia, to można powalczyć, jak się ma raptem 1-3 procent, to walczyć wręcz trzeba, ale już tylko w imię zasad.

Niemniej, wybór nowego prezydenta RP, daje przynajmniej nadzieję dla Rodaków mieszkających w Irlandii, że znowu będziemy mieli tutaj swojego ambasadora. Tak, proszę Państwa, od lipca ubiegłego roku go nie mamy, bo obecna władza zrobiła polityczne czystki, a ciągle urzędujący prezydent uznał, że nie może powołać nowego, skoro nie odwołał poprzedniego. Z drugiej strony: odczuwacie Państwo jego brak? Jeżeli nie, to świadczy tylko o tym, że polska ambasada w Dublinie nie jest specjalnie potrzebna Rodakom. Wystarczy sam konsulat, do wydawania paszportów.

Od ponad 20 lat przyglądam się naszej ambasadzie, i czasami mam wrażenie, że dyplomaci kierowani do dublińskiej placówki, w większości pochodzą z łapanki: ot, nie dali rady, na własnej plaży, uciec przed siatką, że tak sparafrazuję wywód jednego z bohaterów filmu "Chłopaki nie płaczą". My tutaj w Irlandii w naprawdę mamy szczęście do różnych dyplomatycznych person. Najpierw był pan sekretarz, który niedokładnie odłożył słuchawkę telefonu po rozmowie z petentką, przez co, ponieważ rozmowa została nagrana i opublikowana, mogliśmy poznać jego bogaty zasób słownictwa rodem z knajpy "Sowa i Przyjaciele". Później pan z-ca ambasadora, który razem z "wiodącym prawnikiem z Dublina" ucięli sobie publiczną facebookową pogawędkę, w której ten drugi pytał "kiedy ekshumują najnowszego lokatora z Wawelu" i że "może będzie okazja, żeby go tam z powrotem nie wpuścić", a nasz dyplomata dodawał, że oni "zawsze jesienią jeździli na wykopki". No i sam pan ambasador, który palcem nie kiwnął, kiedy wraz z kolegami prosiliśmy go tylko o napisanie listu z protestem, w trakcie wydarzeń z 2015 roku, kiedy to tutejsi postpolacy i napuszczeni przez nich miejscowi komuniści, próbowali zablokować spotkania z kandydatami na urząd Prezydenta RP. I to jest, dodam, dyplomacja, czyli ci najlepsi z najlepszych, a "ryba psuje się od góry" - jak mawiał Ryszard Petru...

I tak idzie ku lepszemu. Jeszcze kilka lat temu, ambasada RP w Dublinie na swoim profilu na fb słowem nie wspominała o rocznicach ważnych dla Polaków, za to na nie zapominała pogratulować Irlandczykom wyników "tęczowego" referendum. Nie zapomnę, jak dokładnie 1 września 2015 słowem nie wspomnieli o rocznicy napaści Niemców na Polskę, ale za to zachęcali do przesyłania zdjęć, z których chcieli zrobić "wielki portret Bartoszewskiego". Rozumiem, że było to zadanie narzucone im z góry przez ówczesną, a obecnie przywróconą z banicji władzę, ale wspomnieć o rocznicy mogli. Tylko - nie chcieli. Taką agenturę mieliśmy tutaj i większości nadal mamy. Aha, o 17 września też długo nie wspominali, za to radośnie reklamowali wyświetlane tutaj "Pokłosie", "Idę" i inne tego typu filmy. Nie tylko zresztą oni, co niektórzy polskojęzyczni "aktywiści" też jak mogli, tak zaganiali ludzi do kina. Trzeba było aż zmiany władzy w Polsce i awanturowania się o to w social mediach, żeby towarzysze prowadzący profil ambasady RP w Dublinie na fb, na chwilę odłożyli sierp i młot. Nawet flagowy PolskaÉire Festiwal, festiwal polsko-irlandzki, który zresztą już zdaje się niemal dokonał żywota /w chwilach świetności odbywał się bodajże w 23 miastach, w tym roku odbędzie się już chyba tylko w Cork/ wymyślił Aodhán Ó Ríordáin, ówczesny minister ds. Mniejszości Narodowych, Kultury i Równości, który z tym pomysłem przyszedł do polskiej ambasady. Ponieważ zaproponował to Irlandczyk, jeszcze w randze ministra, to nasze dyplomatyczne orły nie miały jak odmówić, za to później chętnie wypięły pierś próbując przekonać naiwnych, że to był "wspólny" pomysł, albo że nawet wyszedł z polskiej ambasady.

Zresztą, za PiS wcale nie było lepiej. Najpierw jeden z ministrów zapowiedział, że "zmiany w ambasadzie RP w Dublinie będą szybkie i głębokie". I co? I nic, rzecz jasna. Każdy z dyplomatołków dotrwał do końca swojej kadencji, po powrocie do KRAJu nie tylko włos im z głowy nie spadł, ale każdy dostał tłustą posadkę. Z kolei przysłana tutaj przez poprzedni rząd pani ambasador, zasłynęła głównie z uprawiania, jak to określiła, "dyplomacji rowerowej", polegającej zdaje się na jeżdżeniu na rowerkach z innymi paniami - dyplomatkami. Co do ostatniego ambasadora, ciężko coś powiedzieć, bo zanim się rozkręcił, to już musiał pakować walizki. Dublin nie był i nie jest, niestety, wyjątkiem, ale mam wrażenie, że wyjątkowo często trafiają tutaj dyplomaci mierni i bierni, a do tego nawet niezbyt wierni...

Mądrych wyborów naszych Rodaków w Polsce, Państwu i sobie życzę. Na wybory Rodaków w Irlandii, przyjdzie chyba spuścić zasłonę milczenia...

piątek, 29 listopada 2024

Wybory do Dail Eireann

Dzisiaj w Irlandii odbyły się wybory do Dail Eireann, niższej izby parlamentu. Wybory tutaj są zawsze w piątki, a system wyborczy oparty jest na zasadzie reprezentacji proporcjonalnej z jednym głosem przenoszalnym, co uważane jest za jedną z najsprawiedliwszych metod liczenia głosów w wyborach, ale jednocześnie jedną z najbardziej skomplikowanych.

/Powyżej: głosujemy w irlandzkich wyborach/

poniedziałek, 10 czerwca 2024

77 wizyta w Polsce /16/: wybory do PE

Wczoraj były wybory do Parlamentu Europejskiego. Agnieszka zagłosowała, Patryczek wrzucił głos do urny ;-)

/Powyżej: Patryczek przy urnie wyborczej/

wtorek, 9 kwietnia 2024

75 wizyta w Polsce /9/: "wyborcza" szpatułka

Wybory samorządowe już praktycznie za nami, dlatego, jako ciekawostkę, chciałbym pokazać pewien gadżet, który jeden z kandydatów wsunął do skrzynek pocztowych potencjalnych wyborców /dostała go Mama Agnieszki/. Jest to drewniana kuchenna szpatułka, z wypalonymi danymi kandydata. Kiedy inni ograniczają się tylko do ulotek, taki przedmiot może wzbudzić zainteresowanie. Kandydat nie z mojej bajki,ale pomysł mi się podoba. Niezła sztuka reklamy ;-)

/Powyżej: "wyborcza" szpatułka/

piątek, 8 marca 2024

Referendum w Irlandii

Dzisiaj w Irlandii jest referendum, w którym oczywiście wzięliśmy udział. Rząd zaproponował dwie zmiany w konstytucji, a tutaj, żeby takich zmian dokonać, potrzebne jest właśnie referendum. W końcu jak demokracja, to demokracja, dlatego wszyscy którzy zniechęcali do wzięcia udziału w jakimkolwiek referendum, a w szczególności tym ostatnim w Polsce, powinni zniknąć z życia publicznego.

Co tym razem zaproponowano? Zainteresowanych zapraszam do lektury chociażby strony referendum.ie, w największym skrócie: zaproponowano poszerzenie definicji rodziny, wprowadzając, oprócz małżeństwa, pojęcie "innych trwałych związków", oraz usunięcie m.in. zapisu, że "państwo powinno dołożyć starań, aby matki nie były zmuszane koniecznością ekonomiczną do pracy zawodowej".

Generalnie debata na ten temat w irlandzkich mediach była dość gorąca, sondaże wskazywały na dużą przewagę zwolenników zmian. Okazało się jednak, że zdecydowana większość odrzuciła proponowane zmiany, co również stawia pytania o rzetelność tych sondaży.

/Powyżej: plakaty wyborcze/

niedziela, 15 października 2023

71 wizyta w Polsce /15/: wybory parlamentarne w Polsce, wyniki z Irlandii

Wybory parlamentarne w Polsce. Agnieszka wzięła w nich udział, ja - nie. Konsekwentnie uważam, że Polonia mieszkająca na stałe za granicą, nie powinna wybierać Polakom w Polsce, kto ma nimi rządzić. Agnieszka z kolei uważa, że ma prawo decydować o swoim kraju, do którego chce wrócić. Jak widać, mamy odmienne opinie, ale nie kłócimy się z tego powodu ;-)

/Powyżej: Agnieszka z Patryczkiem przed wyborczą urną/

Z ciekawostek: do głosowania w Irlandii po raz pierwszy poszły osoby, które nigdy w Polsce nie były, nie licząc ewentualnych wakacji u babci, a i to nic pewnego. Pierwsze pokolenie unijnej emigracji. właśnie osiągnęło pełnoletność. I znam osobiście wyżej wspomniane przypadki. Czyli: ten ktoś nie urodził się w Polsce, nigdy w Polsce nie mieszkał, ale wybierał kto ma rządzić w Polsce. Taka sytuacja. 

Jak zagłosowała Polonia w Irlandii? Tak jak na obrazku poniżej. O poprzednich wyborach w Irlandii możne przeczytać tutaj: LINK.

/Powyżej: wyniki wyborów z Irlandii/

poniedziałek, 15 maja 2023

Polacy w Irlandii a wybory w Polsce

W tym roku w Polsce odbędą się wybory parlamentarne, więc partie polityczne rozgrzewają się do kampanii. Polityka, to jak wiadomo, sztuka zdobycia i utrzymania władzy a dobrym politykiem jest tylko ten, który jest skutecznym. Przyjęło się uważać, że w tej walce o władzę wszystkie chwyty są dozwolone, przy czym jednak w reżimach oponentów się morduje a wybory fałszuje, a w demokracjach z reguły ogranicza się do kuszenia kiełbasą wyborczą i straszeniu, że jak władzę przejmą "tamci", to nie tylko kiełbasy zabraknie, ale nawet musztardy do niej. Na szczęście ocet zostanie, bo przecież zawsze był.

Ostatnio często bywam w Polsce, więc widzę jak miasta zalała fala czerwonych billboardów z twierdzeniem że "PiS = drożyzna". Oczywiście, przekaz opiera się na emocjach i jest adresowany do mniej politycznie wyrobionych wyborców. Pozornie wszystko się zgadza: rządzi obecnie Prawo i Sprawiedliwość? Tak. Czy w Polsce ceny idą w górę? Tak. No, to sprawa załatwiona. Tyle że w innych europejskich krajach nie rządzi PiS, a ceny też idą w górę, no to jak to jest? Oczywiście od razu ten czy inny odpowie: a co mnie obchodzą inne kraje, moja chata z kraja, ja mieszkam w Polsce i wszystko drożeje. Zgoda, tylko wychodzi na to że mechanizm inflacji może wynikać nie tylko z mniej lub bardziej udanych rządów tej konkretnej partii, a z przyczyn zgoła innych, których też istnieje cały splot. W dodatku, przy akcentowaniu różnicy w cenach za towary, w okresie kiedy obecna opozycja była u władzy, ci manipulanci zapominają o pokazaniu różnicy w płacach. Tak naprawdę nie jest przecież ważne, ile kosztuje masło, tylko to, ile za swoją pensję możesz tego masła kupić.

Tak na marginesie, chciałbym opisać scenkę rodzajową, której byłem świadkiem. Otóż udałem wieczorową porą do małego, ale czynnego całą dobę sklepu monopolowego, po papierosy dla teściowej. Tak, wiem, paskudny nałóg, też Jej to mówię. Oprócz mnie w sklepie była też trójka studentów, którzy sięgnęli do lodówki po kilka piw. Okazało się, że piwa były ciepłe, bo lodówka nie włączona do prądu. Na pytanie "dlaczego?", pani sprzedawczyni odpowiedziała, żeby "podziękować jaśnie nam rządzącym". W domyśle, bo PiS, bo drożyzna, na prąd jej nie stać. Studenci popatrzyli tylko po sobie, piwo odstawili na miejsce i poszli do konkurencji. Wiem, bo ich spotkałem w drodze powrotnej. No właśnie, konkurencja. W tym miejscu w promieniu ledwie 50 metrów znajdują się co najmniej 4 sklepy, w których można kupić alkohol, łącznie z całodobowo otwartą stacją benzynową. Może tutaj tkwi problem? Owszem, Polacy za kołnierz nie wylewają, a alkoholizm to prawdziwa plaga, jednak takie nasycenie osiedli polskich miast sklepami z alkoholem, wydaje się być zgubne dla samych właścicieli tych sklepów.

Wracając do meritum: jaką mamy gwarancję, że po przejęciu władzy przez Platformę Obywatelską i jej przystawki /bo tak naprawdę tylko ci gracze się liczą/, sytuacja się zmieni? Żadnej. Ich program wyborczy to "odsunąć PiS od władzy" i obietnica zwiększenia socjalu, wprowadzonego przez poprzedników. Jeżeli 500+ zmieni się w 700+ a państwo będzie dopłacać każdemu do wszystkiego, to inflacja się zmniejszy, czy raczej zwiększy? Pytanie retoryczne, rzecz jasna. Ale trzeba kłamać, kłamać, kłamać, a po wyborach wytłumaczy się tłuszczy, że "piniendzy nie ma i nie będzie", bo tamci wszystko ukradli.

Proszę nie zrozumieć mnie źle: nie agituję za PiS, bo ilość błędów jakie popełniła ta partia, jest przerażająca. Tyle tylko, że coś jest na rzeczy z psalmem 33, gdzie śpiewamy że: "On miłuje prawo i sprawiedliwość". Zaprawdę, powiadam Państwu: Pan Bóg musi miłować tę partię, skoro dał jej tak głupią i skrajnie wulgarną opozycję. Tyle tylko, że w ten sposób mamy do czynienia z mniejszym i większym złem, a nie o to przecież chodzi.

Niemniej, sam doskonale pamiętam czasy gdy rządziła w Polsce lewica, wtedy właśnie wyjechałem do Irlandii. Różnice w realnych płacach na "rękę" wynosiły nawet 7-8 razy. Wiem, że brzmi to niewiarygodnie, ale proszę sobie odszukać stosowne dane, ile się wtedy w Polsce płaciło. Jeżeli znajdziecie jakieś info o "przeciętnym wynagrodzeniu brutto", to podzielcie to przez dwa, wtedy otrzymacie realną pensję, jaką otrzymywał przeciętny zjadacz chleba. Zresztą, ta zasada obowiązuje do dzisiaj. Do tego olbrzymie bezrobocie, które napędziło milionową emigracyjną falę.

Pamiętam też rządy Platformy Obywatelskiej, chociaż już nie mieszkałem w Polsce, ale odwiedzałem nasz kRAJ regularnie. Te orły z czekolady i różowe baloniki zamiast flag. Gdyby coś takiego próbowano zrobić w Irlandii, byłoby to natychmiastowe i spektakularne polityczne samobójstwo, prawdopodobnie połączone jeszcze z zamieszkami. Bo Irlandczycy to owszem, wspaniali i przesympatyczni ludzie /nie zawsze i nie wszyscy, rzecz jasna/, ale jednak narodowa flaga - to dla nich świętość. Przynajmniej na równi z tą tęczową. O Smoleńsku nawet nie wspomnę, bo winni oddania śledztwa Rosjanom w sprawie katastrofy polskiego samolotu /który został wyprodukowany w Rosji, serwisowany w Rosji i rozbity w Rosji/, powinni do końca życia oglądać świat w kratkę. I w tej kwestii naprawdę nie zapraszam do dyskusji. Swoją drogą, po tym co zrobił Putin na Ukrainie, wielu powątpiewających w teorię o zamachu, zaczyna chyba mieć wątpliwości. Dlatego: nigdy więcej, ani po sowieckich komunistów ani pro niemieckich koniunkturalistów.

Problem jest tylko z socjalistami, a takimi są niewątpliwie rządzący z PiS. A do czego doprowadzają socjalistyczne rządy, możemy zobaczyć w Irlandii. Niegdyś celtycki tygrys, dynamiczna gospodarka i świetne miejsce do życia, teraz: ogromny kryzys mieszkalnictwa i spadek realnej płacy. Owszem, tutaj ciągle zarabia się więcej niż w Polsce, ale już nie 7-8 razy, jak to było dwadzieścia lat temu, ale tylko 2-3. Pytanie: czy to Irlandia stanęła w miejscu, czy Polska idzie do przodu? Jedno i drugie, proszę Państwa. Na szczęście nasi socjaliści są mniej socjalistyczni od tych irlandzkich, więc jest szansa, że za jakieś dziesięć lat, o ile nie wydarzy się coś nieprzewidywalnego /kto by kilka lat temu dał wiarę w zamknięcie gospodarek niemal całego świata, z powodu pandemii?/ Polska rzeczywiście stanie się "zieloną wyspą", jak to piętnaście lat temu obiecywał Donald Tusk. Obiecywał, ale nie dotrzymał, ot co.

Na kogo więc oddać głos? Oczywiście, nie odpowiem na to pytanie, bo nie o agitację wyborczą tutaj chodzi. Każdy ma swój rozum dany mu przez Pana Boga i chyba nikt nie uważa, że akurat tego bożego daru otrzymał zbyt mało. Dla mnie to i tak są tylko teoretyczne rozważania, bo póki co, jako Polak mieszkający od wielu lat w Irlandii, "od zawsze" uważam że emigracja nie powinna głosować. Uważam, że Polonia mieszkająca praktycznie na stałe za granicą, nie powinna wybierać Polakom w Polsce kto ma nimi rządzić. Polonia ma inne zadania: powinna brać udział w wyborach w swoich krajach i wybierać tam polityków przychylnych Polsce i Polakom, w ten sposób wpływając na sytuację międzynarodową naszej Ojczyzny. Natomiast wybierać kto ma rządzić w Polsce ale samemu mieszkać za granicą i nie ponosić konsekwencji swoich wyborów? No jakoś tak, nie ładnie. Ale szanuję odmienne opinie. Ba, moja Żona uważa inaczej, ale nie kłócimy się z tego powodu. Oczywiście, sam biorę udział w wyborach irlandzkich, tych lokalnych i do europarlamentu, a od kiedy kupiłem sobie irlandzkie obywatelstwo /bo przecież nikt mi go za darmo nie dał/, również do parlamentu irlandzkiego. Czy jestem więc za odebraniem Polonii prawa głosu w polskich wyborach? Nie, ale zdecydowanie jestem za likwidacją komisji wyborczych za granicą.

Tak swoją drogą, głosowanie za granicą to wyjątek, a nie reguła i zdaje się w zdecydowanej większości państw, takiej możliwości nie ma. Również w Irlandii, którą bardzo często Rodacy mieszkający tutaj, i gardłujący za prawem do wyborczego głosu, dają za przykład innym. Dlatego uważam, że głos powinno się oddawać tylko w kRAJu. Mieszkasz na stałe za granicą, ale uważasz że masz prawo głosować, bo masz polskie obywatelstwo? Nie ma problemu, ale przyjedź w tym celu do Polski. Tak byłoby fair i chyba nie jest to jakieś wielkie poświęcenie? Tym bardziej, że jak zakładam, taki głosujący chce utrzymywać jakąś więź z kRAJem? Dlaczego mieszkający w Polsce polscy podatnicy powinni pokrywać wcale niemałe koszty wynajmu lokali wyborczych i pracy komisji w Irlandii, i w wielu innych krajach na świecie? Wg mnie, lepiej przekazać to na jakieś schronisko, nawet dla zwierząt. Pomijam już fakt, że w wyborach bierze udział ledwie garstka tej mitycznej Polonii, 5-10%. Nie ma po co i nie ma dla kogo, ot co.

Samych mądrych, nadchodzących wyborów Państwu życzę.

poniedziałek, 13 lipca 2020

Polacy w Irlandii wybierają Prezydenta RP /2020/

Za nami wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 2020. Głosowano w dwóch turach: 28 czerwca i 12 lipca b.r. Z powodu epidemii koronawirusa - w Irlandii głosowano tylko korespondencyjnie. Były tutaj trzy obwodowe komisje wyborcze, wszystkie w Dublinie: w ambasadzie, konsulacie i w rezydencji ambasadora. Szacunkowo zagłosowało ok. 15% mieszkających tutaj Polaków/. Tradycyjnie - Polonia w Irlandii głosowała inaczej, niż Polacy w Polsce.

W I turze oddano 19126 ważnych głosów. Oto wyniki za stroną Państwowej Komisji Wyborczej/:

1. TRZASKOWSKI Rafał Kazimierz 9344 /48,85%/
2. HOŁOWNIA Szymon Franciszek 3618 /18,92%/
3. DUDA Andrzej Sebastian 3079 /16,10%/
4. BOSAK Krzysztof 1893 /9,90%/
5. BIEDROŃ Robert 749 /3,92%/
6. KOSINIAK-KAMYSZ Władysław Marcin 276 /1,44%/
7. TANAJNO Paweł Jan 46 /0,24%/
8. JAKUBIAK Marek 46 /0,24%/
9. WITKOWSKI Waldemar Włodzimierz 37 /0,19%/
10. ŻÓŁTEK Stanisław Józef 28 /0,15%/
11. PIOTROWSKI Mirosław Mariusz 10 /0,05%/

W II turze oddano 24007 ważnych głosów:

1. TRZASKOWSKI Rafał Kazimierz 18503 /77,07%/
2. DUDA Andrzej Sebastian 5504 /22,93%/


poniedziałek, 4 maja 2020

Przedwyborcze refleksje. Gdybym głosował, głosowałbym na...

Zbliżają się wybory prezydenckie w Polsce, więc tak sobie a muzom kilka przemyśleń. Od razu zastrzeżenie: jak wiadomo, punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia, dlatego proszę pamiętać że wszystko o czym piszę - piszę z perspektywy Polaka mieszkającego w Irlandii. Inna jest moja perspektywa, inna może być kogoś kto mieszka w Polsce - to oczywiste.

Jeszcze jedna uwaga na wstępie co do zasady, którą stali Czytelnicy mojego bloga znają a tym którzy zaglądają tutaj sporadycznie przypomnę: "od zawsze" uważam że Polonia mieszkająca praktycznie na stałe za granicą, nie powinna wybierać Polakom w Polsce kto ma nimi rządzić. Polonia ma inne zadania: powinna brać udział w wyborach w swoich krajach i wybierać tam polityków przychylnych Polsce i Polakom, w ten sposób wpływając na sytuację międzynarodową naszej Ojczyzny. Natomiast wybierać kto ma rządzić w Polsce ale samemu być za granicą i nie ponosić konsekwencji swoich wyborów? No jakoś - niezazbytnio. Ale szanuję odmienne opinie. Ba, moja Żona uważa inaczej, ale nie kłócimy się z tego powodu ;-) Oczywiście - biorę udział w wyborach irlandzkich, tych lokalnych i do europarlamentu a od kiedy mam irlandzkie obywatelstwo - również do parlamentu irlandzkiego. Czy jestem więc za odebraniem Polonii prawa głosu w polskich wyborach? Nie, ale zdecydowanie jestem za likwidacją komisji wyborczych za granicą.

Tak swoją drogą, głosowanie za granicą to wyjątek, a nie reguła i zdaje się w zdecydowanej większości państw takiej możliwości nie ma. W tym - w Irlandii, którą bardzo często mieszkające tutaj i gardłujące za prawem do wyborczego głosu lewactwo - daje za przykład innym Rodakom. Również dlatego uważam, że głos powinno się oddawać tylko w kRAJu. Mieszkasz na stałe za granicą ale uważasz że masz prawo głosować, bo masz polskie obywatelstwo? O.k., nie ma problemu, ale przyjedź w tym celu do Polski. Tak byłoby fair i chyba nie jest to jakieś wielkie poświęcenie? Tym bardziej że jak zakładam, taki głosujący chce utrzymywać jakąś więź z kRAJem. A ponadto, tak szczerze, wystarczy przeanalizować jak głosuje Polonia w Irlandii: z reguły inaczej niż Polacy w Polsce. Poza tym: w wyborach bierze udział jakieś 5-10% Polonii. W całej Irlandii głosuje mniej Polaków niż w jednej gminie Pcim. Czy w związku z tym mieszkający w Polsce polscy podatnicy powinni w tym celu pokrywać koszty wynajmu lokali wyborcze i pracy komisji w Irlandii - i w wielu innych krajach na świecie? Wg mnie - lepiej przekazać to na jakieś schronisko, nawet dla zwierząt.

Kilka dni temu Ambasada RP w Dublinie ogłosiła na swojej stronie na fb, że w związku ze zbliżającymi się wyborami na stanowisko Prezydenta RP, Polacy mieszkający w Irlandii mogą rejestrować się online do spisu wyborców. Kiedy przejrzałem komentarze to napiszę szczerze: takie szambo widziałem do tej pory jedynie na facebokowych kodziarskich grupkach typu "jestem gorszego sortu". Czego tam nie było, szkoda pisać. Ale głównie wrzask: PiS im zabiera prawo do głosowania /bo są tylko trzy komisje wyborcze, wszystkie w Dublinie a na tę chwilę obowiązuje w Irlandii zakaz przemieszczania się od domu dalej niż na 5 km/.  Bo, jakżeby inaczej, polski rząd powinien uzgadniać z rządami wszystkich innych państw na świecie w których mieszkają nasi Rodacy - czy mogą przeprowadzać wybory, czy np. z powodu erupcji wulkanu lub plagi jadowitych węży takie wybory odbyć się nie mogą, więc trzeba je przesunąć/odwołać /niepotrzebne skreślić/. Kolejny powód, żeby wreszcie skończyć z tą wyborczą fikcją i zrezygnować z tworzenia komisji wyborczych poza granicami RP.

Teraz do brzegu: na kogo zagłosowałbym /według mojej obecnej wiedzy/ gdybym mieszkał w Polsce? Prawdę pisząc, nie ma takiego kandydata o którym mógłbym napisać że spełnia on w 100% moje oczekiwania. Najbliżej ideowo jest mi Krzysztof Bosak z Ruchu Narodowego /celowo podkreślam Ruch Narodowy - a nie całą Konfederację. Z kolei największym rozczarowaniem jest dla mnie, niestety, Andrzej Duda i Prawo i Sprawiedliwość. O innych kandydatach, z reguły bez politycznego doświadczenia i zaplecza - nawet szkoda pisać. Przypadek Pawła Kukiza, faceta bez politycznego obycia i wsparcia który na końcu swojej politycznej drogi wylądował w PSL-u, partią którą szczerze (?) pogardzał, aż nadto świadczy o tym, że polityka to gra zespołowa.

Niestety, mam wrażenie że spora część moich Rodaków podejmując wyborcze decyzje kieruje się emocjami, a nie zdrowym rozsądkiem. Gdyby prowadzili restaurację, to na szefa kuchni wybrali by osobę z odpowiednim doświadczeniem, co świadczy o tym że w życiu prywatnym i w biznesie ludzie kierują się zdrowym rozsądkiem. Ale gdy chodzi o politykę - to są gotowi postawić na faceta który w polityce nigdy nawet szklanki wody nie zagotował, ale od razu aplikuje na najwyższe stanowisko w państwie.

Dlaczego dotychczasowy Prezydent RP, Andrzej Duda, okazał się dla mnie rozczarowaniem? Nie dlatego że zrobił to co zrobił, ale dlatego - że nie zrobił tego, czego oczekiwałem. Bo zarówno on jak i PiS rozbudzili w milionach Polaków nadzieję na prawdziwą zmianę - i na nadziei się skończyło.  Bo oczekiwałem że agentura, niezależnie od swoich partyjnych barw, czy to SLD, PO czy PSL - będzie oglądać świat w kratkę. Pierwsze dwa lata były nawet dobre, niestety, później nastąpiły niezrozumiałe dla mnie roszady personalne /Szydło i Macierewicz/, pojawili się jacyś dziwni "doradcy" za to zabrakło zdecydowanych działań wobec jawnej agentury.  Ostatni dzwonek był 16 grudnia 2016 roku, kiedy to "opozycja" próbowała zorganizować pamiętny "pucz" w sejmie. Zamiast wtedy zdecydowanie wziąć za pysk całe to towarzystwo, to PiS dał im bodajże po tysiąc zł kary z tłustej poselskiej pensji. No cóż, kruk krukowi oka nie wykole, czy też jak wolą niektórzy: qrwa qrwie łba nie urwie.

Już zupełną wisienką na torcie jest prowadzona na kolanach polityka wobec USA i Izraela. Płaszczenie się przed Trumpem jeszcze można od biedy starać się zrozumieć /co nie znaczy że akceptować/, ale ile razy można tolerować zaczepki nastawionego antypolsko Izraela? Na miły Bóg, państewko leżące gdzieś na kompletnym zadupiu, z populacją równą bodajże Czechom? A - i żeby nie było - nie ma chyba w całym Corku a może i na Zielonej Wyspie większego filosemity ode mnie. Ale trzeba spojrzeć na pewne sprawy chłodno: nie graniczymy z Izraelem i nie mamy z nim wspólnych interesów, tym bardziej więc wszelkie antypolskie hucpy powinny natychmiast spotykać się ze zdecydowaną reakcją, z wydaleniem ambasadora włącznie. A nasz prezydent? No cóż, kolejny który zapala świece chanukowe, że o całej reszcie nie wspomnę.

Ale co tam nawet te pierwsze dwa lata, w trakcie których mogliśmy mieć nadzieję na prawdziwą zmianę: gdybym nie był jak zwykle naiwny to już po kilku miesiącach mógłbym wywnioskować że żadnej większej zmiany nie będzie. Co prawda na początku lewactwo, które urządziło sobie swoiste koczowisko dekadencji zarówno w Ambasadzie RP w Dublinie jak i w niektórych polonijnych organizacjach w Irlandii, utrzymujących się wyłącznie z grantów /czyli tak naprawdę będącymi zbędnymi i niepotrzebnymi/ - po wyborze Andrzeja Dudy na urząd Prezydenta RP a później po zwycięstwie PiS - było autentycznie przerażone. Ze strony PiS poszedł też sygnał że "zmiany w Ambasadzie RP będę szybkie i głębokie". Ale na pogróżkach się skończyło a para poszła w gwizdek. Po kilku miesiącach już widziałem lokalnych lewackich kacyków robiących sobie w Warszawie selfiki z Dudą, a tymże organizacjom zaczęło się powodzić tak dobrze, jak nigdy wcześniej za Platformy Obywatelskiej. Z ambasady też nikt nie wyleciał - a powinien i to z wilczym biletem na pracę w państwowej administracji. Jeszcze się łudziłem że Irlandia to wyjątek od reguły, ale - gdzie tam.

To samo w państwowej telewizji: co prawda najpierw zniknęło to wszechobecne lewactwo, którego obecność spowodowała że od lat nie oglądałem rządowej telewizji, ale - nie na długo. Z niezrozumiałych względów PiS tylnymi drzwiami wpuścił do tv ideowych potomków czerwonej hołoty, która przywieziona na ruskich czołgach zaprowadziło w Polsce zamordyzm, oddalając nas na lata od państw tzw. Zachodu A jednocześnie - kompletnie zablokował dostęp do publicznych mediów autentycznie prawej stronie polskiej polityki.  Mało tego, gdy trzeba było pacyfikować manifestacje narodowców i prowadzić działania dezinformacyjne wobec polskiej prawicy, to socjalistom z Prawa i Sprawiedliwości ręka nie drgnęła. Jednocześnie KODziarstwo jest z niezrozumiałych dla mnie powodów traktowane wyjątkowo ulgowo. Kapitulacja na całej linii.

Doprawdy, nie rozumiem polityki PiS-u. Mieć wszystkie atuty w ręku i asy w rękawie - i tak to koncertowo sp***przyć? No cóż, jest jak jest. Ale skoro jest jak jest, skoro PiS się boi /?/ naprawdę radykalnych zmian, to prezydenta też mieć nie musi. Niech przyjdzie ktoś, kto się nie boi. W końcu, na miły Bóg, nikt nie ma obowiązku być Prezydentem RP, a jeżeli ktoś się boi podejmowania śmiałych chociaż być może niepopularnych na lewicy decyzji - to zawsze może smażyć frytki w McDonald's - to też ciężka i potrzebna praca.

Rozdawnictwo socjalne /te wszelkie +/ czy nawet śmiałe projekty gospodarcze jak budowa Centralnego Portu Komunikacyjnego czy przekop Mierzei Wiślanej - to nie wszystko. Bo, tak szczerze: co Prawo i Sprawiedliwość ma do zaoferowania takim Polakom jak ja, od 16 lat mieszkających za granicą, którzy podjęliby decyzję o powrocie do Polski? Tak znam hasło że "nie pytaj co Ojczyzna może zrobić dla Ciebie, tylko co Ty możesz zrobić dla niej", ale górnolotnymi frazesami już się wyborów nie wygrywa. Państwo to przymusowa forma organizacji obywateli, więc skoro oddaję część swojej wolności to chcę otrzymać coś w zamian. Przynajmniej - gwarancję świętego spokoju, którego nie miałem gdy prowadziłem w Polsce własną działalność gospodarczą. Tymczasem PiS nie ma dla emigrantów żadnej oferty, za to nadal przy pomocy kroplówki z grantami utrzymuje przy życiu całe to polskojęzyczne lewactwo, które zarówno PiS-em jak i całą Polską szczerze gardzi, co nie szkodzi im brać tłuste dotacje. Kiedy to widzę /a widzę bo jestem na miejscu/, naprawdę trudno mi uwierzyć w zapewnienia o #dobrazmiana.

Pozostaje jeszcze kwestia wyborów korespondencyjnych, o którą ostatnio toczy się batalia. Jestem jak najbardziej - za. Taka forma głosowania pomoże np. starszym lub schorowanym osobom, dla których wyjście do komisji to często niemal wyprawa. Dlaczego im tego znacznie nie ułatwić, a przy okazji - wszystkim innym? I nie, nie kupuję bzdur o "śmiertelnych kopertach", itp.

 Zresztą, taka forma wyborów już była przynajmniej częściowo dostępna w Irlandii i jakoś nikt wtedy o to kopii nie kruszył. Powtórzę: ludzie już tak głosowali, kto nie mógł osobiście oddać głosu w komisji mógł poprosić o przysłanie pocztą pakietu wyborczego i znam osoby które to zrobiły. A teraz - aj waj, znów zabierają nam wolność! Ja bym w ogóle poszedł dalej z awangardą postępu i wprowadził głosowanie internetowe: przecież każdy zarówno w Polsce jak i za granicą /w tym przypadku w konsulacie/ może założyć sobie internetowy profil zaufany, dzięki któremu może załatwić online większość urzędowych spraw. Czyli - narzędzia są. Brak tylko dobrej woli, a przede wszystkim - odwagi. Ale głosowanie korespondencyjne? Co w tym złego?

Na koniec: czy Prezydent RP Andrzej Duda był złym prezydentem? W porównaniu z dotychczasowymi był bardzo dobry /podkreślę: w porównaniu/, ale zrobił nadzieję na znacznie więcej - niż zrobił, a Polska i Polacy zasługują na zdecydowanie #LepsząZmianę. A dlaczego głosowałbym /gdybym głosował/ na Krzysztofa Bosaka? Bo jest merytoryczny i profesjonalny, ma doświadczenie i zaplecze polityczne, jest młody - a więc pełen sił i co najważniejsze jak już stwierdziłem - jest mi ideowo najbliższy. Oczywiście, ręki sobie za niego odciąć nie dam bo już różne polityczne akrobacje widziałem. Niemniej na tę chwilę - szczerze mu kibicuję.

Tak czy owak, prośba do Rodaków w Polsce: wybierzcie mądrze ;-)

sobota, 8 lutego 2020

Wybory parlamentarne w Irlandii, 2020

Dzisiaj są wybory do Dáil Éireann, irlandzkiego parlamentu. Po raz pierwszy od 1918 roku odbędą się w sobotę. Może w nich głosować również ok. 6-7 tysięcy Polaków którzy mają irlandzkie obywatelstwo. W tym - i ja /z Agnieszką, rzecz jasna ;-)/. Tak jak poprzednio, głosowałem na Aontú. Partia bez szans, przynajmniej jeszcze długo, ale - wybrałem zgodnie z własnym sumieniem, a o to chyba chodzi. Tym razem do stawianie numerków przy kandydatach używano... kredek ;-)

/Powyżej - głosuję w moim lokalu wyborczym ;-)/

niedziela, 26 stycznia 2020

Polityczna agitacja przed kościołem

Zazwyczaj chodzimy na niedzielne Msze św. do St. Augustine's Church, "polskiego kościoła" przy Washington Street w Cork. Od czasu do czasu, gdy tak nam wypadnie, idziemy do Church of the Resurrection, naszego parafialnego kościoła na Blackpool. Dzisiaj tak nam właśnie wyszło - i pierwszy raz zobaczyłem jak politycy prowadzą swoje kampanie wprost na schodach kościoła, ba, nawet podrzucając ulotki wprost do świątyni.

Irlandzkie wybory parlamentarne będą za niespełna 2 tygodnie, 8 lutego b.r., stąd kampania wyborcza nabiera rozmachu. Ale czegoś takiego, prawdę pisząc, jeszcze nie widziałem. Kiedy wchodziliśmy do kościoła nagabywali nas zwolennicy Fianna Fáil, kiedy wychodziliśmy - zastąpili ich naganiacze od Fine Gael. Dwie partie obecnie lewicowe, jedni warci drugich, od swoich korzeni odeszli już dawno i z nauką społeczną kościoła nie mają nic wspólnego, no ale w walce o wyborcze głosy cel uświęca środki. Muszę odnotować, że obydwaj kandydaci dzielnie stali na miejscu i chętnie ściskali dłonie potencjalnym wyborcom.

Tak ma marginesie, taka uwaga: na zdjęciu tego nie widać bo zrobiłem je zaraz gdy weszliśmy do kościoła, co najmniej na 10 minut przed Mszą, ale - kościół był pełny wiernych. Tak jak napisałem, zazwyczaj chodzimy na "polskie" Msze św., w tym kościele bywamy kilka, najwyżej kilkanaście razy w roku, ale z tego co obserwuję za każdym razem wiernych jest w nim coraz więcej. Kiedyś ten kościół świecił pustkami, teraz coraz trudniej o wolne miejsce. Czy Irlandczycy zaczynają wracać do kościoła? Na podstawie takiej jednostkowej informacji nie można wyciągać żadnych wniosków, ale - tak sobie a muzom do odnotowania.

/Powyżej: wyborcze ulotki podrzucone do kościoła/

piątek, 29 listopada 2019

Wybory uzupełniające w Irlandii 2019. Do głosowania używamy... ołówka

Dzisiaj w Irlandii miały miejsce wybory uzupełniające do Dáil Éireann, irlandzkiego odpowiednika naszego sejmu. Dla wszystkich tutejszych partii politycznych jest to największy test przed wyborami powszechnymi. Zagłosowałem ;-)

W maju b.r. czworo dotychczasowych parlamentarzystów Dáil Éireann zdobyło mandaty do Parlamentu Europejskiego a powstałe w ten sposób wakaty, zgodnie z obowiązującym prawem, powinny zostać obsadzone w ciągu sześciu miesięcy, chyba że w międzyczasie zwołane zostaną wybory powszechne. Wybory uzupełniające przeprowadzono w czterech okręgach wyborczych: Dublin Mid-West, Dublin Fingal, Cork North-Central i Wexford.

/Powyżej: moja informacyjna karta wyborcy/

W Cork o mandat ubiegało się 12 kandydatów, mniej lub bardziej lewicowych /z reguły bardziej, niż mniej/. Z jednym wyjątkiem na który oddałem głos: przedstawiciel powstałej w styczniu tego roku partii Aontú. Z ciekawostek: jak widać na zdjęciu poniżej, do stawiania numerków przy kandydatach przeznaczono... ołówek. Niemniej, liczenie głosów odbywa się publicznie.

/Powyżej: karta wyborcza i ołówek na tasiemce używany do głosowania/

niedziela, 13 października 2019

Wybory do parlamentu w Polsce 2019

Na weekend wybraliśmy się do hrabstwa Clare, wkrótce napiszę o tym kilka notek. Wracając do Cork, po drodze wstąpiliśmy do Polskiego Konsulatu w Limerick, gdzie Agnieszka zarejestrowała się do wyborów parlamentarnych. Dzięki profesjonalnie działającej komisji wyborczej było szybko, sprawnie i bez kolejki. 

Mamy odmienne zdania co do udziału w takich wyborach. Ja od "zawsze" uważam że Polonia mieszkająca praktycznie na stałe za granicą nie powinna wybierać Polakom w Polsce kto ma nimi rządzić. Polonia ma inne zadania: powinna brać udział w wyborach w swoich krajach i wybierać polityków przychylnych Polsce - to jest to, czego z kolei nie mogą zrobić Rodacy mieszkający w Polsce. Natomiast wybierać kto ma rządzić w Polsce ale samemu być za granicą i nie ponosić konsekwencji swoich wyborów? No jakoś - niezazbytnio. Ale szanuję odmienne opinie. I tak też jest u nas: ja uważam tak, Agnieszka inaczej, ale szanujemy swoje odmienne zdania i nie kłócimy się z tego powodu ;-)

A jak głosowała Polonia w Irlandii? Niestety, zupełnie inaczej niż Rodacy mieszkający w Polsce, którzy - choćby nawet w minimalnym skutku - będą musieli ponosić skutki decyzji podjęte przez Polaków nie-mieszkających w naszej Ojczyźnie...

W wyborach w Irlandii wzięło udział 13 161 Polaków. Oto rozkład głosów /są to zbiorcze wyniki, ale w poszczególnych komisjach wyglądało to podobnie/:
KO: 39,07% /5142 głosów/
SLD: 21,69% /2854 głosów/
PiS: 20,70% /2724 głosów/
Konfederacja: 14,35% /1889 głosów/
PSL: 4,10% /552 głosów/

/Powyżej: Polski Konsulat w Limerick i głosująca Agnieszka ;-)/

piątek, 24 maja 2019

Wybory w Irlandii 2019

Dzisiaj po pracy razem z Agnieszką poszliśmy do przypisanego nam lokalu wyborczego - i zagłosowaliśmy. 

Jak już pisałem, dzisiejsze wybory dotyczyły samorządu i europarlamentu oraz referendum w sprawie zmiany w konstytucji przepisów dotyczących rozwodów. Dodatkowo mieszkańcy Cork, Limerick i Waterford zadecydowali czy chcą bezpośrednio wybierać burmistrzów swoich miast.

W lokalnych wyborach w Irlandii wystartowało również troje naszych Rodaków. Żadne z nich się nie dostało, nie otrzymali też żadnego wsparcia ze strony mediów i organizacji polonijnych. Ile głosów otrzymali nasi Rodacy? Marcin Czechowicz z Dublin North Inner City: 24 głosy, Artur Górnik z Cork City Sounth West: 56 głosów i Dorota Kulesza z New Ross: 151 głosów. Do samorządów dostali się za to imigranci z innych państw, w tym i tych spoza Europy.

W wyborach mogli głosować również nasi Rodacy nieposiadający irlandzkiego obywatelstwa, w tym wypadku nie mogli głosować jedynie w referendum ale mogli wybierać radnych do samorządów i irlandzkich europosłów. Jesteśmy Polakami i mamy obowiązki polskie: mieszkając w Irlandii naszym polskim obowiązkiem jest wybierać takich samorządowców i irlandzkich europosłów, którzy są przyjaźni Polsce i Polakom. I takie same obowiązki mają Polacy mieszkający w innych krajach. Jako Polonia mamy unikalną możliwość wpływania  na kształtowanie światowej polityki wobec naszej Ojczyzny.  Pozbawiamy się takiego wyboru gdy będąc za granicą decydujemy się głosować  na okręg warszawski, zamiast na przyjaznych Polsce kandydatów na europosłów z innych krajów.

Ale z kronikarskiego obowiązku: jak zagłosowali Polacy mieszkający w Irlandii, którzy wzięli udział w "polskich" wyborach?
35,6% - na KE /czyli Platforma Obywatelska + przystawki/;
21,3% - na PiS;
20,6% - na Konfederację;
15,2% - na Wiosnę;
3,9% - na Kukiz'15;
2,4% - na Lewicę Razem;
1% - na Fair Play

Indywidualnie najwięcej głosów otrzymali:
- Włodzimierz Cimoszewicz /510/;
- Krzysztof Bosak /467/;
- Robert Biedroń /388/

Mój komentarz? Nie ma czego komentować, ręce opadają. Tylko tak dla odnotowania: największym przegranym jest Kukiz'15, który 4 lata wcześniej w wyborach parlamentarnych zwyciężył wśród Polonii w Irlandii.

/Powyżej: głosujemy ;-)/

środa, 15 maja 2019

"Karta wyborcy" na najbliższe wybory w Irlandii

Zbliżają się kolejne wybory. Dzisiaj, jak każdy zarejestrowany wyborca, otrzymałem pocztą swego rodzaju "kartę wyborcy" z informacją gdzie znajduje się mój lokal wyborczy, jakiego rodzaju dokumenty tożsamości będą honorowane oraz informacje o proponowanych zmianach w konstytucji.

W piątek 24 maja b.r. w Irlandii odbędą się wybory do samorządu i europarlamentu. Mogą w nich wziąć udział wszyscy mieszkańcy Cork, z tymże - jeżeli nie mamy irlandzkiego obywatelstwa a chcemy zagłosować na irlandzką listę kandydatów do PE - należało wcześniej wypełnić i złożyć w lokalnym urzędzie miasta formularz EP1.

Wyborcy posiadający irlandzkie obywatelstwo wezmą również udział w referendum w sprawie zmiany w konstytucji przepisów dotyczących rozwodów. Dodatkowo mieszkańcy Cork, Limerick i Waterford zadecydują, czy chcą bezpośrednio wybierać burmistrzów swoich miast.

Wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce zostaną przeprowadzone w niedzielę, 26 maja. Rodacy mieszkający w Irlandii będą mogli oddać głosy na polską listę kandydatów do PE w komisjach wyborczych w Dublinie i w Cork.

/Poniżej: dwie strony "karty wyborcy", mojej i Agnieszki. Adres i nr zakryłem, ze względu na względy/ 

piątek, 25 maja 2018

"Aborcyjne" referendum w Irlandii

W dzisiejszym "aborcyjnym" referendum w Irlandii głosowała również Agnieszka, która niedawno otrzymała irlandzkie obywatelstwo. Jak widać, zachowała się jak trzeba. 

Niestety, większość innych osób biorących udział w tym głosowaniu miało inne zdanie niż mieli 35 lat temu Irlandczycy, wprowadzając do swojej konstytucji poprawkę zakazującą aborcji. Niemałą rolę odegrały w tym środki płynące z zagranicy /co jest prawnie zakazane/ przeznaczone na zmasowaną kampanię proaborcyjną. Kościół w Irlandii nabrał wody w usta, ledwie kilku kapłanów zdecydowało się zaapelować do swoich wiernych o głosowanie za ochroną życia poczętego. Również rząd, z premierem Irlandii na czele, jawnie opowiadał się za legalizacją aborcji.  Do tego należy dodać czyste chamstwo i niesłychaną agresję z jakimi spotykali się działacze pro-life. Poprawkę zniesiono, droga do aborcji na żądanie stoi otworem /formalnie, bo nieformalnie zakaz aborcji w Irlandii od dawna jest fikcją/. Tym samym mit "katolickiej" Irlandii ostatecznie runął w gruzach. Przypomnę, że dokładnie 3 lata temu również zmieniono konstytucję wprowadzając tutaj małżeństwa osób tej samej płci.  Są już małżeństwa gejowskie, za chwilę będzie aborcja. Co będzie kolejne w zlaicyzowanej Irlandii - eutanazja?

Ale życie nie znosi próżni. 35 lat temu Irlandczycy opowiedzieli się za zakazem zabijania nienarodzonych dzieci. Wczoraj - większość głosujących w referendum uznała że "ma prawo" do aborcji. Myślę że nie później niż za kolejne ćwierć wieku zakaz aborcji zostanie w Irlandii wprowadzony ponownie - tym razem jako prawo Szariatu...

/Powyżej: Agnieszka głosuje w referendum/

poniedziałek, 26 października 2015

Wybory parlamentarne w RP. Wyniki w Irlandii

Wybory do parlamentu RP już za nami. Tak głosowała Polonia w Irlandii: Kukiz’15: 26.71%, Prawo i Sprawiedliwość: 21.86%, KORWiN: 17.06%, Platforma Obywatelska RP: 14.82%, Partia Razem: 5.61%. Pozostałe - poniżej progu wyborczego.

Z ciekawostek: myślałem że wyniki poda Ambasada RP, ale okazało się że chociaż zamieszczała taką informację co roku, to tym razem tego nie zrobi. Pytających odesłano do strony PKW, na której czytamy: "Uprzejmie informujemy, że jedynymi podmiotami uprawnionymi do upubliczniania wyników wyborów są organy wyborcze. W związku z tym, wyniki wyborów do Sejmu RP i Senatu RP będą dostępne wyłącznie na stronie internetowej Państwowej Komisji Wyborczej www.pkw.gov.pl. Placówki nie są upoważnione do udzielania informacji o wynikach wyborów w jakiejkolwiek formie."

Liczba uprawnionych do głosowania: 10469
Liczba wydanych kart: 9000
Frekwencja: 85,97% /to oczywiście wprowadza w błąd, bo dotyczy tylko tych osób, które się zarejestrowały do wyborów. Rzeczywista frekwencja to jakieś 7-8% Rodaków mieszkających w Irlandii - może nawet mniej/

Wybory do Sejmu w Irlandii:

Kukiz'15: 2390 (26.71%)
Prawo i Sprawiedliwość: 1956 (21.86%)
KORWiN: 1526 (17.06%)
Platforma Obywatelska RP: 1326 (14.82%)
Nowoczesna Ryszarda Petru: 780 (8.72%)
Partia Razem: 502 (5.61%)
Zjednoczona Lewica SLD+TR+PPS+UP+Zieloni: 416 (4.65%)
Obywatele do Parlamentu: 22 (0.25%)
Polskie Stronnictwo Ludowe: 16 (0.18%)
Ruch Społeczny Rzeczypospolitej Polskiej: 13 (0.15%)

Wybory do Senatu w Irlandii:

Anders Anna Maria  /Prawo i Sprawiedliwość/: 3478 (40.87%)
Borys-Damięcka Barbara /Platforma Obywatelska RP/: 2582 (0.34%)
Pawlak Katarzyna Elżbieta /Obywatele do Parlamentu/: 2450 (28.79%)

Natomiast w Cork, gdzie mieszkam i skąd siłą rzeczy wyniki interesują mnie najbardziej, Polonia zagłosowała tak:

Wybory do Sejmu w Cork:

Kukiz’15: 428
Prawo i Sprawiedliwość: 308
KORWiN: 222
Platforma Obywatelska RP: 198
Nowoczesna Ryszarda Petru: 117
Partia Razem: 91
Zjednoczona Lewica SLD+TR+PPS+UP+Zieloni: 46
Polskie Stronnictwo Ludowe: 4
Obywatele do Parlamentu: 3
Ruch Społeczny Rzeczypospolitej Polskiej: 0

Oddano 1417 głosów ważnych i 14 nieważnych. W sumie zagłosowało 1431 osób.

Wybory do Senatu w Cork:

Anders Anna Maria  /Prawo i Sprawiedliwość/: 583
Borys-Damięcka Barbara /Platforma Obywatelska RP/: 396
Pawlak Katarzyna Elżbieta /Obywatele do Parlamentu/: 375

Oddano 1354 głosów ważnych i 74 nieważne. W sumie zagłosowało 1428 osób.

Pierwsze wnioski na gorąco: w Irlandii/ zwyciężył Kukiz'15, ale lokalni kandydaci z tej listy dostali bardzo mało głosów. Jak to się ma do idei JOW-ów? Dlaczego Polacy na emigracji nie zagłosowali na ludzi stąd, którzy tutaj mieszkają, są znani od lat, itp.? Czy nie o to powinno właśnie chodzić w JOW? To raz, a dwa - ogólnie Rodacy na emigracji nie głosują na "swoich" kandydatów, już to przerabialiśmy kilka razy...