Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Krzyż. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Krzyż. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 2 października 2022

58 wizyta w Polsce (4): szlakiem Marszałka

W poszukiwaniu kolejnych geoskrytek natknęliśmy się na ścieżkę edukacyjno-historyczną "Szlakiem Marszałka Józefa Piłsudskiego w Tomaszowie Lubelskim". Jest tam m.in. obelisk upamiętniający miejsce w którym 20 marca 1921 roku Marszałek odebrał defiladę 6 Brygady Kawalerii, są też pomniki trzech "ojców" polskiej niepodległości, tj. Józefa Piłsudskiego, Romana Dmowskiego i Ignacego Paderewskiego. Nieco dalej znajduje się Krzyż Niepodległości ustawiony w setką rocznicę jej odzyskania. Sama geocachingowa skrytka znajdowała się w jednej z imitacji leśnej barci.

Poniżej: kilka zdjęć:




czwartek, 21 kwietnia 2022

50 wizyta w Polsce (11): krzyż na Nowym Prokocimiu

Na krakowskim osiedlu Nowy Prokocim znajduje się taki oto krzyż, upamiętniający dwa wydarzenia ważne dla lokalnej społeczności: pielgrzymkę na spotkanie z Janem Pawłem II na krakowskich Błoniach oraz pielgrzymkę na beatyfikację naszego wielkiego Rodaka. Na sąsiednim osiedlu Na Kozłówce również znajduje się krzyż upamiętniający pielgrzymkę Jana Pawła II do Polski, pisałem o nim tutaj: LINK.

/Powyżej: krzyż upamiętniający pielgrzymki/

czwartek, 24 marca 2022

48 wizyta w Polsce (12): Na Kozłówce jak w Irlandii

Powoli zaczynam wszędzie dopatrywać się irlandzkich śladów, co nie jest chyba zbyt zdrowym objawem ;-) Ale oceńcie sami: krakowskie osiedle Na Kozłówce i dwie poniższe, nazwijmy to, instalacje - figura Matki Bożej, jakich jest sporo w Cork /na moim blogu jest o tym cały cykl: LINK/ a do tego - harfa, oficjalny herb Zielonej Wyspy. Czy nie wygląda to bardzo irlandzko? 

Ale tylko wygląda, bowiem figurę postawiono na pamiątkę pobytu w Polsce papieża Jana Pawła II w 1997 roku a ta konkretna harfa jest kolejnym /po wiolonczeli/ z cyklu wyobrażeń instrumentów muzycznych, jakie dla mieszkańców osiedla stawiają pracownicy spółdzielni mieszkaniowej.

Poniżej - figura Matki Bożej i harfy:


czwartek, 22 lipca 2021

Krzyż na Slea Head

Na Slea Head, cypelku na półwyspie Dingle, znajduje się monument ukazujący scenę Ukrzyżowania. Jest to jednocześnie bardzo popularny tutaj tzw. fotostop, przy którym obowiązkowo zatrzymują się busiki z turystami zwiedzającymi półwysep Dingle.

Zainteresowanych zapraszam do obejrzenia filmiku na YT z tej naszej wycieczki na półwysep Dingle: LINK.

/Powyżej: Krzyż na Slea Head/

niedziela, 11 lipca 2021

Charlie Hurley Memorial

Niedziela, więc wybraliśmy się na kolejną geocachingową wycieczkę śladami irlandzkiej historii. Tym razem dotarliśmy nieopodal Poulavone, małej wioski w hrabstwie Cork, w pobliżu której znajduje się krzyż upamiętniający miejsce w którym zginął Charlie Hurley, dowódca 3 Brygady Cork wchodzącej w skład Irlandzkiej Armii Republikańskiej podczas irlandzkiej wojny o niepodległość /1919-1921/. 3 Brygada Cork była jedną z najbardziej aktywnych jednostek IRA podczas wojny partyzanckiej przeciwko Brytyjczykom. Sam Hurley był z kolei, jak twierdzili jego koledzy, "niezwykłe sympatycznym człowiekiem". 

/Powyżej: krzyż upamiętniający miejsce śmierci Charliego Hurley'a/

Charlie Hurley urodził się w 1892 roku w Baurleigh, w hrabstwie Cork, niedaleko wioski Kilbrittain w wielodzietnej farmerskiej rodzinie gospodarującej na niewielkim poletku ziemi. Po ukończeniu szkoły podstawowej w wieku 15 lat zdał egzaminy do służby cywilnej. W 1915 roku zaproponowano mu awans i przeniesienie na wyspę Haulbowline Island ale odmówił, twierdząc, że pociągnęło by to za sobą konieczność zaciągnięcia się do Royal Navy, marynarki wojennej Wielkiej Brytanii, aczkolwiek w roli czysto administracyjnej. W 1917 roku podjął pracę w Castletownbere i tam dołączył do Irlandzkich Ochotników. Był także członkiem Sinn Féin, Gaelic Athletic Association i Gaelic League.

W 1918 roku został skazany na 5 lat więzienia za posiadanie broni i planów brytyjskich fortyfikacji wojskowych na wyspie Bere. Zwolniono go w 1919 r., po strajku głodowym. W tym samym roku jego brat Willie, również ochotnik w IRA, zmarł na tyfus. Charlie Hurley najpierw został wicekomendantem Batalionu Bandon IRA, a następnie w sierpniu 1920 roku, po aresztowaniu i uwięzieniu Toma Halesa, został dowódcą 3 Brygady Cork IRA. 

Podczas jednej z akcji partyzanckich Hurley został ciężko ranny. Dochodził do siebie ukryty w domu jednej z prorepublikańskich rodzin. Kiedy zdał sobie sprawę że jest otoczony przez siły brytyjskie, uciekł z niego aby zmniejszyć niebezpieczeństwo dla jego mieszkańców. Był jednak bez szans - został zastrzelony przez ścigających go żołnierzy. 

Brytyjczycy umieścili jego ciało w przytułku w Bandon, ale członkinie Cumann na mBan, kobiecej organizacji paramilitarnej podporządkowanej IRA, potajemnie zabrały jego ciało i po kryjomu zorganizowano mu  pogrzeb w Clogagh.

wtorek, 21 listopada 2017

Famine Monument Ballinalira

Nieopodal małej osady Ballinalira, leżącej blisko Dungarvan, znajduje się dawny cmentarz ofiar Wielkiego Głodu w Irlandii. W 1951 roku, dla uczczenia Roku Świętego ogłoszonego przez papieża Piusa XII oraz ku pamięci pochowanych tam ludzi, okoliczni mieszkańcy ustawili duży krzyż. Osobno stoi też tablica ku czci ofiar głodu oraz pomnik płaczącej kobiety.

Poniżej: dawny cmentarz, krzyż, tablica i pomnik:





wtorek, 31 października 2017

Corrin Hill

Nieopodal Fermoy znajduje się wzgórze Corrin Hill, na którego szczycie jest Carn Thiernagh, kamienny kopiec sprzed ponad 3 tysięcy lat. Kopiec stanowi pozostałość po pradawnym forcie a jak głosi legenda - było to miejsce spotkań druidów a także miejsce pochówku jednego z nich, który nazywał się Mogh Ruith. W 1933 roku okoliczni mieszkańcy ustawili tutaj duży kamienny krzyż, do którego prowadzi teraz czternaście stacji Drogi Krzyżowej. Po stacji czternastej znajduje się "polski akcent" - stacja z wizerunkiem Jezusa Miłosiernego wg wizji siostry Faustyny Kowalskiej. Ze wzgórza rozpościera się widok na całą okolicę.

Poniżej - kilka zdjęć, więcej znajduje się w galerii na moim fb: LINK:






poniedziałek, 24 kwietnia 2017

Mount Brandon

Mount Brandon to góra leżąca w na Półwyspie Dingle w irlandzkim hr. Kerry. Ma 953 metrów n.p.m. Swoją nazwę bierze od św. Brendana Żeglarza. Legenda głosi, że irlandzki święty w 530 r. wspiął się na szczyt tej góry żeby zobaczyć Amerykę, zanim udał się w swoją legendarną podróż w poszukiwaniu "Ziemi Obiecanej".

Udaliśmy się na tę górę wczoraj, w ramach wspólnej wyprawy klubu "Idź Pod Prąd" w Cork, dla uczczenia lotników z Dywizjonu 304 - pisałem o tym tutaj: LINK.

Na szczyt można wejść z dwóch stron, ale trudniejsza strona wschodnia, którą weszliśmy, jest bardziej malownicza i zarazem popularna. Wędrówkę rozpoczynamy od kapliczki w której znajdują się figury Matki Bożej z Knock, św. Patryka i św. Brendana. Im bardziej w górę tym piękniej, szczególne wrażenie robi jezioro zwane Pater Noster /po łacinie: "Ojcze nasz"/, przypominające szereg różańcowych koralików, dlatego też tak zostało nazwane. Szczyt góry wieńczy drewniany krzyż.

To dopiero druga góra, po Croagh Patrick, Górze św. Patryka, którą udało mi się zdobyć w Irlandii. Trzeciej już chyba nie będzie, bo zdecydowanie jestem człowiekiem płaskowyżu ;-)

Poniżej - kilka zdjęć, więcej znajduje się w galerii na moim fb: LINK.

/Powyżej: kapliczka u podnóża Mount Brandon/

/Powyżej: jezioro Pater Noster/

/Powyżej: krzyż na szczycie Mount Brandon/

czwartek, 28 lipca 2016

Krzyż na Carrs Hill

Nieopodal Cork znajduje się Carrs Hill, niewielkie wzgórze na którym w 1950 roku ustawiono duży metalowy krzyż dla upamiętnienia ofiar Wielkiego Głodu w Irlandii. Jest to jednocześnie miejsce zbiorowych mogił tysięcy mieszkańców Cork, którzy zmarli w tamtym czasie.

Krzyż wykonał w swoim garażu Jack Sorrenson, kierowca taksówki w Cork. Udało mu się też doprowadzić do jego podświetlenia, ale światła zostały wyłączone w 1979 roku ze względu na bliskość lotniska w Cork. Na szczęście na przełomie wieków udało się ponownie podświetlić jego dzieło.

W 1992 roku nieopodal krzyża ustawiono pamiątkowy głaz, który odsłonił Jean Kennedy Smith, ówczesny ambasador USA w Irlandii.

/Powyżej: krzyż na Carrs Hill

piątek, 15 lipca 2016

Kilmichael

W 1966 roku, w 50-tą rocznicę Powstania Wielkanocnego, we wsi Kilmichael w hrabstwie Cork postawiono monument upamiętniający tzw. Kilmichael Ambush - Zasadzkę w Kilmichael, w której 28 listopada 1920 roku oddział liczący 36 lokalnych członków Irlandzkiej Armii Republikańskiej (IRA) którym dowodził Tom Barry, zaatakował wiernych Wielkiej Brytanii 17 członków Oddziału Pomocniczego Królewskiej Policji Irlandii. 

Wydarzenie miało miejsce tydzień po tzw. Bloody Sunday z 1920 roku i miało spore znaczenie nie tylko militarne, ale przede wszystkim polityczne. Atak i obrona były tak brutalne /z użyciem bomby i bagnetów/, że wstrząsnęło niektórymi członkami IRA którzy nazwali je "najkrwawszymi w Irlandii".

/Powyżej: monument upamiętniający Kilmichael Ambush/

Warto dodać, że z 17 członków Royal Irish Constabulary dwóch przeżyło atak. Cecil Guthrie zdołał uciec i poprosić o pomoc w pobliskim domu, traf chciał - przebywało w nim dwóch członków IRA którzy zabili go z jego własnej broni a ciało wrzucili do torfowiska. W 1926 roku w imieniu rodziny Guthrie minister spraw zagranicznych Wolnego Państwa Irlandzkiego poprosił o pomoc lokalną IRA, dzięki czemu zwłoki Cecila Guthrie zostały ekshumowane i pochowane na cmentarzu Kościoła Irlandii w Macroom. Więcej szczęścia miał inny oficer, H.F. Forde. Bojownicy IRA pozostawili go ciężko rannego, m.in. z raną postrzałową głowy, na zdawałoby się pewną śmierć, jednak następnego dnia został odnaleziony przez brytyjski oddział i przewieziony do szpitala w Cork. Później został nagrodzony 10,000 £ w ramach rekompensaty.

2 tygodnie po tych wydarzeniach, 3 grudnia 1922 r. potajemnie był hospitalizowany w Cork również dowódca oddziału IRA, wspomniany Tom Barry, z powodu problemów z sercem. Podejrzewa się, że stało się to wskutek m.in. stresu jakiego doznał w tej bardzo krwawej i brutalnej potyczce.

czwartek, 14 lipca 2016

Béal na mBláth

22 sierpnia 1922 roku nieopodal wioski Béal na mBláth zginął Michael Collins, irlandzki przywódca polityczny, założyciel i przywódca IRA. Teraz w tym miejscu znajduje się krzyż ze stosowną inskrypcją. Michael Collins został zastrzelony w zasadzce przygotowanej przez zbuntowany odłam IRA, chociaż do dzisiaj okoliczności jego śmierci budzą wątpliwości wśród historyków. Wiadomo jednak, że ostrzegano go przed planowanym zamachem ale Collins, urodzony w hrabstwie Cork, stwierdził: "nie będą strzelać do mnie w moim własnym hrabstwie". Stało się jednak inaczej...

/Powyżej: krzyż ustawiony w miejscu śmierci Michaela Collinsa/

piątek, 1 kwietnia 2016

Grota i Kalwaria w Cratloe

Cratloe to niewielka miejscowość w hrabstwie Clare. Znajduje się tam m.in. wybudowana w 1932 roku imponująca Grota i Kalwaria. Do groty prowadzi malownicza aleja m.in. z figurami irlandzkich świętych i ze stacjami Drogi Krzyżowej.

/Powyżej: Grota i Kalwaria/

Wybór roku zakończenia budowy prawdopodobnie nie był przypadkowy: w 1932 roku w Irlandii miał miejsce Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny. Inicjatorem budowy był ks. John Wallace, prace budowlane wykonali okoliczni mieszkańcy: każdy z nich poświęcał na to jeden dzień w tygodniu.

Grota została zaprojektowana jako replika groty w Lourdes. Figurę Matki Bożej wykonał niejaki pan Bernardi z Cork. Dach groty został zbudowany z użyciem żelbetu.

W 1948 roku dr O'Neill, biskup Limerick, uroczyście konsekrował grotę w której znajduje się również ołtarz. W 1955 roku dołączono stacje Drogi Krzyżowej. Grotę i Kalwarię odnowiono w 1957, 1995 oraz 2000 roku. W tym ostatnim roku z tej okazji na Mszy Św. celebrowanej przed Grotą wzięło udział 650 osób. Jak twierdzili najstarsi mieszkańcy - było to największe zgromadzenie parafian od 50 lat.

Więcej zdjęć można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.

wtorek, 8 grudnia 2015

Krzyż w Blackpool Community Centre

W jednej z sal Blackpool Community Centre przy Great William O'Brien St w Cork przechowuje się krzyż poświęcony przez Jana Pawła II 30 września 1979 roku w Galway, podczas Jego pielgrzymki do Irlandii. Na mszę przynieśli go wówczas młodzi ludzie mieszkający w Blackpool.

Była to jedyna pielgrzymka Jana Pawła II do Irlandii, i jak na razie - w ogóle jedyna pielgrzymka papieża na Zieloną Wyspę. Pamięć o niej żyje do dzisiaj, tym bardziej - że wówczas bezpośrednio uczestniczył w niej co czwarty mieszkaniec Irlandii, były to największe zgromadzenia ludzi w historii tego kraju.

/Powyżej: poświęcony przez Jana Pawła II krzyż znajdujący się w Blackpool Community Centre/

wtorek, 10 listopada 2015

XXXIV wizyta w Polsce (2): 67 miesięcznica Katastrofy Smoleńskiej

Pałac Prezydencki na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Do tej pory znałem to miejsce tylko z tv i z filmów Solidarni 2010 i Krzyż, teraz mogłem tam być i to w dodatku w kolejną, już 67 "miesięcznicę" Katastrofy Smoleńskiej.

/Powyżej: krzyż przed pałacem Prezydenckim na Krakowskim Przedmieściu/

Wcześniej przeczytałem w necie że o 20:30 będzie tam przemawiał Jarosław Kaczyński a później ludzie udadzą się na Marsz Pamięci. Przyszedłem wcześniej, przez pałacem prezydenckim iluminowanym w barwy narodowe był już spory tłum. Po chwili ochroniarze z PiS ogrodzili kawałek chodnika przed postawionym tam krzyżem i podium dla przemawiających, a także stanowiskami dla dziennikarzy. A tych ostatnich było sporo. Część z nich przy kamerach, z zaciągniętymi na głowach kapturami i zakrytymi logami stacji. Część z tych która się spóźniła i nie zdążyła się dostać do tegoż sektora dla mediów przez jego zamknięciem, dość bezceremonialnie próbowała się przepychać wśród ludzi, którzy szybko zaczęli się dopytywać jaki tytuł ten czy ów reprezentuje. No i panowie redaktorzy bardzo wymijająco odpowiadali, że są z "telewizji publicznej" czy tez "ogólnopolskiej gazety". Ot, łże media, których funkcjonariuszom wstyd się teraz przyznać dla kogo pracują.

/Powyżej: przemawia Jarosław Kaczyński/

W końcu pojawił się prezes PiS, przywitany gromkimi brawami. Jarosław Kaczyński powiedział m.in.:
"Możemy sobie zadawać pytanie, czy ten marsz powinien trwać. Otóż odpowiadam: tak, powinien trwać, bo zwyciężyliśmy, ale nasze cele - upamiętnienie tragedii smoleńskiej, upamiętnienie poległych, upamiętnienie prezydenta Lecha Kaczyńskiego - nie zostały jeszcze osiągnięte. Musimy ciągle o to zabiegać (...) Wydaje mi się, że słuszna jest inicjatywa tych, którzy chcą zwrócić się do prezydenta o to, by zgodził się na umieszczenie na terenie należącym do Pałacu Prezydenckiego krzyża. Dlaczego? Nie muszę tłumaczyć, wszyscy wiemy. Nie może być tak, żeby to zło sprzed pięciu lat trwało. Musi się to zmienić. To jest wielka potrzeba związana z naszymi celami, ale też tym szerszym celem - odnowy Rzeczpospolitej, dobrej zmiany." Po przemówieniu była krótka modlitwa a następnie ludzie udali się na Marsz Pamięci, gdzie złożyli kwiaty przed pomnikiem Marszałka Piłsudskiego i przed Grobem Nieznanego Żołnierza.

Ja - zostałem, bo zauważyłem żywą legendę - ks. Stanisława Małkowskiego, który gdy podium opustoszało - przystanął skromnie z boku i samotnie zaczął odmawiać różaniec. Po kilku minutach dołączyło do niego kilka osób. Udało mi się zamienić z nim dwa zdania i uścisnąć dłoń.

/Powyżej: ks. Stanisława Małkowski/

Kilka zdjęć z tego wydarzenia znajduje się w galerii na moim fb: LINK.

sobota, 2 maja 2015

Kildare

Pomimo niesprzyjającej pogody, czy też konkretnie - deszczu padającego niemal poziomo, wybraliśmy się do Kildare, miasta nierozerwalnie związanego ze świętą Brygidą, patronką Irlandii.

/Powyżej: pomnik św. Brigidy w centrum Kildare/

Najpierw wizyta w centrum turystycznym. Miły pan informuje nas, że Kildare to najstarsze miasto w Irlandii.
- A nie Waterford? - zapytałem, bo tak podają przewodniki i tak utrzymują jego mieszkańcy
- A skąd. Waterford założyli Wikingowie dopiero w X wieku, a Kildare istniało już 5 wieków wcześniej - odpowiedział.
Jak to w Irlandii, pewnie i jedni i drudzy mają rację.

/Powyżej: przed okrągłą wieżą w Kildare/

Na piętrze centrum turystycznego oglądamy film o historii miasteczka, następnie dostajemy mapkę z zaznaczonymi zabytkami, od razu kupujemy znany krzyż św. Brygidy i wyruszamy na zwiedzanie.

/Powyżej: katedra św. Brigidy/

Najważniejsze zabytki, tj. okrągła wieża, katedra św.Brygidy /obecnie - protestancka/ oraz ruiny zamku /typowego, irlandzkiego/ znajdują się praktycznie w centrum miasteczka, podobnie jak pomnik św. św.Brygidy. Wieżę można zwiedzać, ale - nie w deszczową pogodę. Za to bez przeszkód obejrzeliśmy katedrę.

/Powyżej: pomnik św. Brigidy przy źródełku/

Tuż za miasteczkiem znajduje się źródełko św. Brygidy z jej pomnikiem i kapliczką. Pomimo brzydkiej pogody co chwilę ktoś tam podjeżdżał, zapalał świeczkę w kapliczce i nabierał wody. Sam zresztą też tak zrobiłem :-)

/Powyżej: źródełko św. Brigidy/

Więcej zdjęć z Kildare: LINK.

piątek, 18 lipca 2014

Monasterboice

Irlandia słynie z wysokich kamiennych krzyży, na których wyrzeźbiono sceny biblijne. w Monasterboice można zobaczyć trzy takie krzyże, pochodzące sprzed tysiąca lat.

/Powyżej od lewej: Muiredach's Cross, West Cross i okrągła wieża i North Cross/

Monasterboice założył w V wieku św. Buithe. Według legendy, święty wstąpił bezpośrednio do nieba po drabinie opuszczonej z góry. Klasztor św. Buithe był ważnym ośrodkiem duchowości aż do 1142 r., kiedy przybyli tutaj cystersi i założyli w pobliżu swoje opactwo, Mellifont Abbey.

Chyba najbardziej znanym kamiennym krzyżem w Irlandii jest znajdujący się w Monasterboice Muiredach's Cross. Jego powstanie datuje się na 900-920 r. Zachował się praktycznie w idealnym stanie. Wyrzeźbiono na nim, podobnie jak na innych krzyżach tego typu, szereg scen biblijnych. Oryginalnie były one kolorowe, pokryte farbą.

W Monasterboice znajduje się również okrągła wieża, która liczy sobie około 35 metrów wysokości.

Kilka moich zdjęć z Monasterboice: LINK.

wtorek, 28 maja 2013

Kells

To miasteczko słynie przede wszystkim z Księgi z Kells, średniowiecznego bogato ilustrowanego manuskryptu z około 800 roku, zawierającego treść Ewangelii. Księgi już dawno nie ma w Kells, ale zostało kilka innych, wartych zobaczenia zabytków.


 /Powyżej: Monastic Site w Kells, z tysiącletnią wieżą i kamiennym krzyżem/

Samo Kells założyli około 804 roku n.e. mnisi, uciekający przed najazdem wikingów. Do dzisiaj znajdują się tutaj liczące sobie po tysiąc lat okrągła wieża, kamienne krzyże z wyrzeźbionymi na nich biblijnymi scenami jak i oratorium zwane Domem św. Kolumbana.

/Powyżej: kopia Księgi z Kells - w Kells/

Księga z Kells, pieczołowicie wykonana przez celtyckich mnichów, znajdowała się tutaj do 1654 roku. Później trafiła do Trinity College w Dublinie, i jest tam przechowywana do tej pory. W Kells w centrum turystycznym można zobaczyć jej wierną replikę, niemniej też za szybą i bez możliwości przewracania kart. Dlatego lepiej kupić dvd, na których umieszczono cyfrowe kopie poszczególnych stronic.

niedziela, 19 maja 2013

Clonmacnoise

Jak już pisałem, w ubiegłą sobotę byłem w Clonmacnoise, na "Wycieczce z MyCork". Piękne, pełne historii miejsce, które w dodatku w 1979 roku odwiedził Papież Jan Paweł II, specjalnie w tym celu modyfikując plan swojej pielgrzymki w Irlandii. Odwiedził - i płakał...

 /Powyżej: stoję przed tablicą w Clonmacnoise upamiętniająca miejsce, przy którym modlił się Jan Paweł II/

Wycieczka miała miejsce akurat 18 maja, w dzień urodzin naszego Papieża, więc tym bardziej warto było tam pojechać - i posłuchać opowieści naszego przewodnika, o. Bartłomieja Parysa. Jak powiedział o. Bartłomiej: "... On tutaj płakał... Ludzie myśleli że On płakał, bo wiatr zawiał i mu się oczy załzawiły. On tutaj rzeczywiście płakał. I zapytał się Go irlandzki duchowny, kiedy już wrócił do Rzymu: "Ojcze Święty, czy Ty w Clonmacnoise płakałeś?" On odpowiedział: "Tak, płakałem... płakałem z dwóch przyczyn: pierwsza przyczyna jest taka, że to miejsce jest teraz ruiną /a On wiedział jakie to miejsce miało znaczenie dla Europy, to był duchowy uniwersytet, duchowa szkoła misjonarzy, to miejsce miało naprawdę potężne znaczenie. Teraz widzimy tutaj tylko pozostałości, wydaje się to nic wielkiego, ale to kiedyś było wielkie centrum duchowe Europy/. Z drugiego powodu płakałem, bo wiem, że wiara do Krakowa w pewien sposób przyszła z Clonmacnoise..."

/Powyżej: w Clonmacnoise/

Za wikipedią: "Clonmacnoise – wczesnośredniowieczny zespół klasztorny położony nad rzeką Shannon na południe od Athlone w hrabstwie Offaly w Irlandii. Pierwszy klasztor w Clonmacnoise został założony ok. 545 przez świętego Kierana w miejscu, gdzie z rzeką Shannon krzyżował się ważny szlak handlowy wiodący na zachód. Clonmacnoise było w średniowieczu znaczącym ośrodkiem kultury i sztuki – powstawały tu liczne bogato iluminowane manuskrypty. Pochowano tu również wielu królów Connacht i Tary oraz w 1198 ostatniego wielkiego króla Irlandii, Rory’ego O’Connora. Ważniejsze budowle w obrębie zespołu to: katedra z X wieku, okrągła wieża ukończona w 1124, XII-wieczny romański kościół oraz przede wszystkim rzeźbione w kamieniu celtyckie wysokie krzyże. Najstarszy, Krzyż Północny, pochodzi z ok. 800 roku. Jednym z najciekawszych zachowanych w Irlandii krzyży jest tutejszy The Cross of the Scriptures ("Krzyż Pisma") z początku X wieku, przedstawiający religijne sceny ukrzyżowania, sądu ostatecznego i Chrystusa w grobie oraz jedną scenę świecką, ukazującą prawdopodobnie stawianie owego krzyża przez króla i opata."

/Powyżej: w muzeum w Clonmacnoise, przed Krzyżem Pisma z początku X wieku/

Wspomniany Krzyż Pisma znajduje się teraz w muzeum, na zewnątrz, z obawy przed zniszczeniem ustawiono jego kopię.

Kilka moich zdjęć z Clonmacnoise znajduje się TUTAJ.

niedziela, 13 listopada 2011

Asyż

Asyż to włoskie miasto w regionie Umbria. Znane jest przede wszystkim jako miejsce narodzin narodzin św. Franciszka i św. Klary, oraz z zapoczątkowanych przez Papieża Jana Pawła II Światowych Dni Modlitw o Pokój.

/Powyżej:przed Bazyliką św. Franciszka/

W Asyżu jednym z najważniejszych zabytków jest oczywiście Bazylika św. Franciszka, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO, oraz Bazylika św. Klary w której przechowywany jest autentyczny Krzyż z San Damiano, średniowieczna ikona w kształcie krzyża, która miała przemówić do Św. Franciszka nakazując mu "iść i odbudować kościół", co na zawsze zmieniło życie przyszłego świętego.

/Powyżej: przed Krzyżem z San Damiano, który miał przemówić do św. Franciszka, umieszczonym obecnie w Bazylice św. Klary/

Asyż to urokliwe miasteczko, z wąskimi pełnymi zakamarków uliczkami. Udało mi się także dotrzeć do ruin zamku Rocca Maggiore, skąd jest fantastyczny widok na Asyż i okolice.

/Powyżej: przed ruinami zamku Rocca Maggiore, skąd świetnie widać Asyż z góry/

sobota, 9 kwietnia 2011

Solidarni 2010 i Krzyż

Jutro będzie pierwsza rocznica Katastrofy Smoleńskiej. W tym szczególnym dniu polecam dwa filmy: "Solidarni 2010" i jego kontynuację: "Krzyż". Obydwa filmy to głośne dokumenty Ewy Stankiewicz i Jana Pospieszalskiego.

W "Solidarni 2010" zarejestrowano wypowiedzi wielu ludzi którzy przyszli pod Pałac Prezydencki w Warszawie, żeby uczcić pamięć osób które zginęły w katastrofie prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem.

"Krzyż", będący kontynuacją poprzedniego filmu, wywarł na mnie znacznie większe wrażenie - przedstawia wydarzenia pod znanym Krzyżem na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, ustawionym przez harcerzy ku czci ofiar Katastrofy Smoleńskiej. To niezwykły, momentami wstrząsający dokument, pokazujący starcie dwóch światów. Są tam sceny których próżno by szukać w "oficjalnych" relacjach które przekazywały nam główne polskojęzyczne media z Polski, jak choćby atakowanie w nocy przez pijaną tłuszczę - przy kompletnej bierności policji - starszych ludzi spokojnie modlących się pod Krzyżem , sceny profanacji symboli i wydarzeń ważnych dla chrześcijan, itp. Jeżeli ci młodzi ludzie urządzający "radosne happeningi" pod Krzyżem to są właśnie ci "młodzi, wykształceni, z dużych miast" którzy wkrótce mają stanowić elitę RP, to jest to dla mnie szokujące...

Niektóre polskojęzyczne media oceniły te dokumenty jako "propagandowe". Ale ja polecam te filmy (a zwłaszcza "Krzyż") przede wszystkim dlatego, że znajdują się tam sceny których nie pokazały najpopularniejsze stacje telewizyjne w Polsce, nie pisały o nich największe portale, jak również najbardziej znane dzienniki prasowe. To przemilczenie niektórych faktów w mojej opinii jednoznacznie świadczy o dziennikarskiej rzetelności tych mediów.

Kilka słów refleksji: nigdy nie byłem zwolennikiem śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego jak i jego macierzystego PiS. Rzekłbym wręcz - wprost przeciwnie. Co oczywiście nie znaczy, że kiedykolwiek opowiedziałem się za PO. Prawdę pisząc, po 1989 r. nie było jeszcze żadnego Prezydenta RP z którym mógłbym się identyfikować, o którym mógłbym powiedzieć: "to jest mój Prezydent".

Niemniej dla mnie 10.04.2010 jest datą szczególną. Zginęło wtedy wiele osób które na trwałe zapisały się w historii RP. Jedne pozytywnie, inne - wprost przeciwnie. Ale dla mnie osobiście ten dzień z całą mocą uświadomił mi, jak ogromne pokłady manipulacji tkwią w polskojęzycznych mediach w Polsce. Wtedy zrozumiałem, chociaż przeczuwałem to od dawna, że polskojęzyczne media w Polsce nie mają za zadanie tego, do czego media są powołane - czyli rzetelnego przekazywania informacji społeczeństwu, ale wprost przeciwnie - są to PR-owe firmy realizują zadania wyznaczone im przez polityczną wierchuszkę. Polskojęzyczne media w Polsce - to w rzeczywistości propagandowe tuby tej czy innej partii politycznej. Do tego oczywiście dochodzą interesy ich właścicieli, czyli wydawców których główne siedziby znajdują się poza granicami RP.

W tym kontekście pisanie jakiś bzdur o "wolnych, niezależnych i obiektywnych mediach w Polsce" - zakrawa na ponury żart...