Poniżej przykład ludzkiej kreatywności: była brzydka odrapana ściana przy centrum handlowym na Blackpool w Cork, pomalowano ją w kwiatki, których "główki" zrobiono z kolei z felg samochodowych. Można? Można ;-) Zdjęcie zrobiłem w tradycyjny deszczowy dzień, kiedy akurat świeci słońce - wygląda to znacznie lepiej.
czwartek, 22 października 2026
niedziela, 18 stycznia 2026
Lodowisko w Cork
Chociaż temperatury w Irlandii nawet w zimie są co do zasady wyraźnie na plus, to jednak mamy w Cork przynajmniej dwa sezonowe lodowiska. Na jedno z nich wybrała się dzisiaj Agnieszka z Patryczkiem. Można wypożyczyć łyżwy bezpieczne dla dzieci, oraz "pingwinki" pomagające utrzymać równowagę, a po zabawie zjeść m.in. gorącego naleśnika z czekoladą ;-)
Poniżej - kilka zdjęć:
piątek, 15 sierpnia 2025
Szkolny mundurek dla Patryczka
Z końcem sierpnia Patryczek idzie do szkoły. W Irlandii w zdecydowanej większości szkół obowiązują mundurki szkolne. Wskazano nam konkretny sklep, w którym mamy dokonać zakupu. Na komplet składa się koszulka, długie i krótkie spodnie oraz bluza. Koszt jednego kompletu - ok. 100 euro. Do tego musimy mu jeszcze dokupić jakiś plecak, ale chcemy się upewnić co do rozmiaru.
Sms-em przysłano nam też link do zainstalowania na telefonie szkolnej aplikacji. Podobną mieliśmy w przedszkolu w Polsce, w przedszkolu w Irlandii była jedynie grupa na whatsapp, ale to w zupełności wystarczało.
poniedziałek, 23 czerwca 2025
Kucyki w mieście
Wybraliśmy się z Patryczkiem do centrum Cork. Po drodze - zauważyłem że w jednym z miejskich zakamarków dzieci prowadziły... kucyka. Był też nimi dorosły mężczyzna. Travellersi. Grzecznie zapytałem, czy Patryczek może pogłaskać konika, pan się oczywiście zgodził. Standardowo zapytał, skąd jestem, znał kilka słów po polsku. Patryś od razu nawiązał kontakt z tymi chłopcami. Dzieci na całym świecie - są takie same ;-)
niedziela, 20 kwietnia 2025
Zbieramy jajka w Leahy's Open Farm
Po raz 3-ci odwiedziliśmy farmę Leahy's Open Farm, tym razem żeby wspólnie z Patryczkiem wziąć udział w zbieraniu czekoladowych jajek. Zbieraliśmy je w niewielkim zagajniku, dzieci były bardzo zaangażowane i przejęte. Później przejażdżka traktorem z licznymi przygodami i sporo zabawy na samej farmie. Świetne miejsce!
Poniżej - kilka zdjęć, filmik z tego wydarzenia można zobaczyć na moim YT: LINK.
czwartek, 13 lutego 2025
Masło z Zielonej Wyspy czy z niemieckiej obory?
Przez Polskę przetoczyła się dyskusja o wygórowanych cenach masła. Akurat byliśmy wtedy w kRAJu, więc postanowiłem sprawdzić, czy to prawda, czy mamy tylko przedwyborczą rozgrzewkę, w której wykorzystuje się masło, zamiast armat. Wybrałem się do mojego osiedlowego sklepiku i rzeczywiście, cena za standardową kostkę oscylowała w granicach 10 złotych. Bardziej zdziwiły mnie dwie inne rzeczy: pierwsza to ta, że wśród niewielkiego wyboru, bo to w końcu sklepik osiedlowy, były aż dwa rodzaje masła irlandzkiej marki Kerrygold. Druga, że cena za to irlandzkie masło wynosiła tyle samo, co za polskie.
Podzieliłem się tymi spostrzeżeniami na moich social mediach, pytając jednocześnie o to, że jak to jest możliwe, żeby wspomniane irlandzkie masło, importowane z drugiego końca Europy, przewiezione przez szereg krajów, w zapewne specjalnie dostosowanych do tego celu środkach transportu jak samochody chłodnie, miało taką samą cenę, jak nasze rodzime masło, przywiezione co najwyżej z sąsiedniego województwa? Wywiązała się dyskusja, w której moi oponenci zarzucili mi, że to masło wcale nie jest irlandzkie, bo koszty transportu spowodowałyby jeszcze wyższą cenę.
Tutaj, przyznaję, krew we mnie zawrzała i byłem gotowy bronić honoru irlandzkiego masła niemal tak, jak broniła swojej czci Wanda, co nie chciała Niemca. Jakże to tak? To ja ponad dwadzieścia lat mieszkam w Irlandii, na irlandzkim maśle niemal zęby zjadłem, ba - ze trzy razy byłem w Muzeum Masła w Cork, gdzie obejrzałem porządny film dokumentalny o wspomnianym maśle Kerrygold, zresztą: znam masło tej marki bardzo dobrze, etykieta identyczna, a tutaj przychodzą jakieś młokosy, co to na Zielonej Wyspie byli co najwyżej w odwiedzinach u wujka - i oni będą mi pisali, że irlandzkie masło w Polsce, wcale nie musi być irlandzkie?
Następnego dnia, z samego rana, wybrałem się ponownie do mojego osiedlowego sklepiku, zakupiłem obydwa rodzaje tegoż masła /czyli solone i nie solone/, po to, żeby je w spokoju obejrzeć i obfotografować. Na etykiecie znalazłem nazwę irlandzkiej firmy, która zajmuje się dystrybucją oraz kluczowe wtedy dla mnie stwierdzenie: "Wyprodukowano w Irlandii". Rzym przemówił, sprawa zamknięta - chciałem już z triumfem ogłosić, ale ktoś mądrzejszy ode mnie doradził, żebym najpierw sprawdził numer weterynaryjny, jaki musi być na etykiecie, bo on wskazuje na to, z jakiego kraju pochodzi dany produkt pochodzenia zwierzęcego. Odnalazłem ten numer /DE NW40015EG/ i wklepałem w wyszukiwarkę. Oto co wyszło: "Numer weterynaryjny DE NW40015EG jest weterynaryjnym numerem identyfikacyjnym nadanym zakładowi produkcyjnemu w Niemczech. Tego rodzaju numery są przyznawane zakładom zajmującym się produkcją, ubojem lub przetwórstwem produktów pochodzenia zwierzęcego i podlegają kontroli inspekcji weterynaryjnej. Struktura numeru weterynaryjnego w Niemczech jest następująca: DE: kod kraju (Niemcy), NW: kod regionu lub landu (w tym przypadku Nadrenia Północna-Westfalia), 40015: unikalny numer identyfikacyjny zakładu w danym regionie, EG: skrót od "Europäische Gemeinschaft" (Wspólnota Europejska), wskazujący, że zakład spełnia unijne standardy higieny i bezpieczeństwa żywności". Wybiegając nieco w przyszłość, po powrocie do Irlandii kupiłem natychmiast takie samo masło tej firmy, i numer weterynaryjny mamy już zupełnie inny: IE 2107EC. IE to nie DE, proszę Państwa...
Mój szwagier z kolei zwrócił uwagę na kod kreskowy, umieszczony na tych produktach, który również wskazywał na Niemcy, jako kraj producenta. Kiedy poszukałem trochę w internecie, okazało się, że ta znana irlandzka marka ma swój oddział w Niemczech. Co więcej, sam zauważyłem, że pomimo praktycznie identycznego wyglądu etykiety, podstawowa kostka masła sprzedawana w Polsce jest nieco lżejsza niż jej odpowiednik sprzedawany w Irlandii: na Zielonej Wyspie masło Kerrygold waży 227 gram, ale w kRAJu już tylko 200 gram. Do tego odezwali się jeszcze moi polscy znajomi z Irlandii, którzy mają bardziej delikatne podniebienie ode mnie, i stwierdzili, że również smak tego masła jest inny w kraju jego pochodzenia, a inny w Polsce, chociaż przecież powinien być taki sam.
Rodzi się pytanie: czy rzeczywiście irlandzkie masło sprzedawane w Polsce - jest irlandzkie? Czy na pewno wyprodukowano je w Irlandii? Jeżeli tak, to dlaczego na opakowaniach tego masła sprzedawanego w Polsce, widnieje niemiecki znak weterynaryjny oraz taki sam kod kreskowy, wskazujący, że to Niemcy są jego producentem, chociaż na etykiecie nie ma o tym ani słowa? Jeżeli nie, i to masło po prostu powstało w jednym z zakładów w Niemczech, firmowanym przez irlandzką markę, to dlaczego na etykiecie napisano, że zostało "wyprodukowane w Irlandii"?
Zamiast czerpać informacje z wielu źródeł, postanowiłem to sprawdzić u źródła - i po prostu napisałem do Kerrygold bardzo uprzejmego e-maila, z prośbą o wyjaśnienie moich wątpliwości. Dla pewności powtórzyłem moją prośbę przez wszystkie możliwe kanały, na ich social mediach. Minął już ponad miesiąc i nie doczekałem się nawet zdawkowej odpowiedzi. Nic, zero, woda w ustach.
Czy irlandzka firma wprowadza w błąd swoich konsumentów w Polsce, twierdząc, że sprzedaje im masło wyprodukowane w Irlandii i pochodzące od irlandzkich krów, gdy faktycznie jest to masło produkowane w Niemczech i pochodzące od krów niemieckich? Tego nie wiem i tak nie twierdzę, jednak zarówno niemiecki znak weterynaryjny, jak i niemiecki kod kreskowy, oraz fakt istnienia irlandzkiej filii tej firmy w Niemczech, daje do myślenia. Podobnie jak brak odpowiedzi na zadane pytania. Z ostrożności procesowej od razu napiszę, że masło co prawda zjadłem, ale obydwie etykiety z tymi niemieckimi kodami skwapliwie oczyściłem i przywiozłem z Polski - do Irlandii. Kopię wiadomości wysłanych do tej firmy, również posiadam.
/Powyżej: podkreślona przeze mnie informacja na etykiecie masła, wprost stwierdzająca że masło zostało wyprodukowane w Irlandii/
Tak swoją drogą, drążę ten temat, tropiąc domniemany spisek, a przecież sam też mam sporo za uszami. Ileż to razy, pracując w tej czy innej irlandzkiej fabryce sztucznych kwiatów, na bezpośrednie polecenie moich przełożonych, za pomocą specjalnego dedykowanego narzędzia w postaci plastikowego skrobaka, zdrapywałem z różnych elementów naklejki z napisem "Made in China" a w to miejsce wklejałem "Made in Ireland". Kiedyś w końcu zapytałem, czy to jest nie tyle nawet etyczne, co wręcz nie grozi kryminałem? Odpowiedziano mi, że według obowiązującego prawa, wystarczy, że do danego produktu doda się jeden, nawet kompletnie nieistotny element, to już można stwierdzić, że produkt powstał w kraju, gdzie ten nieistotny element dodano. Teoretycznie, wystarczy do potężnego serwera wkręcić jedną, małą i nieistotną śrubkę, i już jest to produkt z innego kraju. Zadałem pytanie, dostałem odpowiedź. Mój kolega, który ze świeżej dostawy, prosto ze statku, paczek z jabłkami i truskawkami zdzierał etykiety z Hiszpanii i naklejał "100% Irish", żadnych pytań nie zadawał. Niewykluczone, że tak jest również z tym masłem: w Irlandii mogą wytwarzać tylko farbę drukarską do etykiet na masło, by twierdzić, że jest to masło z Irlandii. Oczywiście, mam nadzieję, że się mylę.
Nie wiem, czy firma Kerrygold tym razem się odniesie do moich wątpliwości i potwierdzi, że irlandzkie masło sprzedawane w Polsce jest na pewno irlandzkie, czy tylko użycza swój znak firmowy swoim przyjaciołom z Niemiec? Powtórzę raz jeszcze: jeżeli masło jest z Irlandii, dlaczego ma niemiecki kod weterynaryjny i kod kreskowy tego kraju? Jeżeli jest z Niemiec, dlaczego na opakowaniu napisano, że wyprodukowano je w Irlandii? O różnicę w wadze nie będę już wypytywał, wiadomo, że w towarach eksportowanych przez tzw. Zachód do krajów z Europy Środkowej i Wschodniej, nie takie cuda się dzieją. Tak czy owak, zawsze warto wspierać lokalną gospodarkę i kupować lokalne produkty. Najlepiej smakuje coś, co powstaje na miejscu a jeszcze lepiej, gdy na naszych oczach.
Zdrowych i udanych zakupów Państwu życzę oraz takiej zmiany prawa, żebyśmy nie mieli wątpliwości, co i od kogo kupujemy.
piątek, 22 listopada 2024
Narodowy Dzień Piżamy
Dzisiaj w przedszkolu Patryczka obchodzono National Pyjama Day, Narodowy Dzień Piżamy. Tego dnia dzieci przychodzą w piżamach, oraz składa się drobne datki na cele charytatywne.
Za internetem, z kilku źródeł: "Narodowy Dzień Piżamy Early Childhood Ireland to największa jednodniowa impreza charytatywna, organizowana przez sektor Early Years i School Age Care w Irlandii. Dlaczego piżama? - ponieważ to standardowe ubranie chorych dzieci. W tym roku przypada 21. rocznica Narodowego Dnia Piżamy i jesteśmy dumni, że do tej pory zebraliśmy ponad 4,3 mln euro na projekty i organizacje charytatywne wspierające dzieci. Ponad 65 000 dzieci w 1300 placówkach na terenie całej Irlandii bierze udział w akcji każdego roku, zbierając fundusze na wsparcie ważnych projektów i organizacji charytatywnych wspierających dzieci".
środa, 16 października 2024
Halloweenowa choinka
Poszliśmy do Lidla na zakupy, a tam, zaskoczenie: choinka /a przypomnę, mamy 16 października/, tyle że ubrana w halloweenowe ozdoby, a zamiast gwiazdki na szczycie drzewka, założono tam kapelusz wiedźmy. Oto jak Irlandczycy połączyli sobie dwie tradycje. Idę o zakład, że zaraz po Halloween, choinkę rozbiorą i ubiorą raz jeszcze, tym razem już w świąteczne ozdoby. Swoją drogą, już widziałem w sprzedaży tutejsze ciasta świąteczne ;-)
środa, 19 czerwca 2024
Chleb sodowy na pamiątkę
W jednym ze sklepów sprzedających m.in. pamiątki z Irlandii, natknałem się nowy produkt: miksturę do samodzielnego upieczenia tradycyjnego irlandzkiego chleba sodowego, do której, jak napisano na opakowaniu, wystarczy dodać mleka. Chleb sodowy rzeczywiście jest bez problemu dostępny w każdym większym sklepie w Irlandii, chociaż nie wydaje mi się, żeby był tutaj najpopularniejszym rodzajem pieczywa. Ot, ciekawostka ;-)
wtorek, 30 maja 2023
10 miejsc w Irlandii, które trzeba zobaczyć!
Zbliżają się wakacje. Co prawda, niektórzy mają je przez cały rok a inni, żeby była sprawiedliwość dziejowa, nie mają ich wcale. Pomimo tego, jedni i drudzy powinni znaleźć czas i wykorzystując sprzyjającą nam ostatnio pogodę, poznać uroki Zielonej Wyspy. Co warto zobaczyć, będąc w Irlandii, czy to turystycznie czy za chlebem? Poniżej przedstawiam moją subiektywną listę dziesięciu irlandzkich turystycznych atrakcji, które chciałbym odwiedzić raz jeszcze, mając nadzieję że któreś z nich również się Państwu spodoba. Kolejność w jakiej podaję te miejsca jest absolutnie losowa, bo każde z nich jest wyjątkowe. Łączy je jedno: parafrazując naszego wieszcza, "tam się człowiek napije, nadysze Irlandii". Ale że od każdego wyjątku jest reguła, moją listę zamyka Victor's Way, chyba najmniej oczywiste miejsce w Irlandii.
1. Wyspy Aran, czyli Inismore, Inishmaan i Inisheer. Absolutna konieczność, ostatnie zakątki dawnej Irlandii. Każda wyspa jest inna, każda wspaniała. Na największej z nich, Inismore, znajduje się absolutnie fantastyczny prehistoryczny kamienny fort Dun Aenghus. Średnia, Inishmaan, najbardziej przypomina historyczno - podręcznikową Irlandię. Tym bardziej, że dociera tam znacznie mniej turystów niż na bardziej popularne Inishmore i Inisheer. Najmniejsza z nich, Inisheer, słynie z wraku statku MV Plassey, który rozbił się 8 marca 1960 roku a teraz stał się turystyczną atrakcją. Ale znajdziemy tam również malowniczą latarnię morską, ruiny kościoła Teampall Caomhán z X wieku i średniowieczny zamek O'Brien, postawiony w miejscu prehistorycznego fortu z VII wieku p.n.e.
2. Valentia Island. Jeżeli ktoś cierpi na chorobę morską, to jest wyspa dla niego, bo można się na nią dostać wygodnie mostem, z miejscowości Portmagee. Znajdują się tutaj najstarsze w Europie i jedne z najstarszych na świecie ślady... dinozaurów. Ale zanim je odkryto, wyspa była znana jako wschodni punkt końcowy transatlantyckiego kabla telegraficznego, łączącego ją ze wschodnim wybrzeżem Nowej Fundlandii. Po raz pierwszy udało się w ten sposób przesłać wiadomość w 1857 roku, stałe połączenie uruchomiono w 1866 i używano go przez kolejne 100 lat, aż do 1966. Obecnie w miejscu dawnej stacji telegraficznej znajduje się pamiątkowy monument. Na wyspie są również klify Fogher, które mają 180 metrów wysokości.
3. Croagh Patrick. Góra św. Patryka, to jeden z symboli Irlandii. Jest to góra na której w 441 r. św. Patryk, patron Irlandii, spędził 40 dni na poście i modlitwie. Jej wysokość to 765 m n.p.m., jest to ważne miejsce pielgrzymkowe związane z kultem tego świętego. Co roku na górę wchodzą dziesiątki tysięcy pątników, w tym część - boso. Dla irlandzkich katolików jest to drugie, po Knock, najświętsze miejsce w Irlandii. Na górze możemy zobaczyć m.in. oznaczone miejsce w którym spał św. Patryk. W 1905 r. na szczycie góry wybudowano sporą kapliczkę. Jak wieść niesie, zbudowało ją 12 mężczyzn, wnosząc wszystkie materiały budowlane na własnych plecach. Góra św. Patryka to nie tylko jedno z najważniejszych miejsc dla Irlandczyków, ale to także turystyczna atrakcja, jeszcze nie zniszczona komercją. Na górę wchodzi się tak samo trudno, jak przed setkami lat. Na wejście i zejście trzeba zarezerwować od 4 do 6 godzin. A sama obecność na pokrytym mgłą szczycie Croagh Patrick, to niemal mistyczne doznanie, naprawdę warto spróbować! Oczywiście wejście na górę jest możliwe dla osób sprawnych ruchowo i przy zachowaniu dużej ostrożności: w czasie kiedy wchodziłem na tę górę byłem świadkiem akcji ratunkowej: helikopter zabierał młodego mężczyznę który uległ wypadkowi przy wchodzeniu.
4. Monasterboice. Irlandia słynie z wysokich kamiennych krzyży, na których wyrzeźbiono sceny biblijne. W Monasterboice można zobaczyć trzy takie krzyże, pochodzące sprzed tysiąca lat. Monasterboice założył w V wieku św. Buithe. Według legendy, święty wstąpił bezpośrednio do nieba po drabinie opuszczonej z góry. Klasztor św. Buithe był ważnym ośrodkiem duchowości aż do 1142 r., kiedy przybyli tutaj cystersi i założyli w pobliżu swoje opactwo, Mellifont Abbey. Chyba najbardziej znanym kamiennym krzyżem w Irlandii jest znajdujący się w Monasterboice Muiredach's Cross. Jego powstanie datuje się na 900-920 r. Zachował się praktycznie w idealnym stanie. Wyrzeźbiono na nim, podobnie jak na innych krzyżach tego typu, szereg scen biblijnych. Oryginalnie były one kolorowe, pokryte farbą. W Monasterboice znajduje się również okrągła wieża, która liczy sobie około 35 metrów wysokości.
5. Hill of Tara. Wzgórze Tary to pradawne miejsce siedziby Wysokich Królów, serce dawnej Irlandii z przed tysięcy lat. Zanim św. Patryk ochrzcił tutaj króla Laoire’a, było to miejsce także pogańskich kultów, o czym zdaje się do dzisiaj świadczy jedno z drzew zupełnie współcześnie obwieszone różnymi wstążeczkami, itp. Ostatni Wysoki Król który tutaj rezydował opuścił Tarę w 1022 roku, od tego czasu to miejsce upadło, ale nie poszło w zapomnienie, pozostając na zawsze w pamięci narodowej Irlandczyków. Co znajduje się na Wzgórzu Tary? Fort Synodów, Fort Królów, Kopiec Zakładników, Dom Cormaca, Królewskie Miejsce, Fort Króla Laoghaire’a, Sala Bankietowa, Fort Gráinne i Zapadnięte Okopy - w których z królewskiego rozkazu miało zginąć 30 księżniczek Tary. Problem w tym, że wszystko to, czy też raczej - to co z tego zostało, znajduje się pod warstwą ziemi. To, co najważniejsze na Wzgórzu Tary, czeka zapewne na odkrycie. Z ciekawostek: na początku XX wieku grupa brytyjskich Żydów poszukiwała tutaj... Arki Przymierza. Natomiast to, co jest obecnie symbolem Tary, to Lia Fáil, kamień koronacyjny, kamień przeznaczenia. Obok Lia Fáil znajduje się obelisk upamiętniający irlandzkich powstańców, którzy zginęli tutaj w bitwie z Anglikami w 1798 roku.
6. Hill of Slane. Kolejne wzgórze, leżące zresztą nieopodal Hill of Tara. To tutaj w 433 r. św. Patryk rozpalił ogień wielkanocny, symbolicznie rozpoczynając w ten sposób w Irlandii erę chrześcijaństwa. Pierwszy ogień każdego roku mogli rozpalać tylko druidzi na Wzgórzu Tary. Św. Patryk rozpalając ogień złamał zakaz wydany przez Laoghaire’a, Wysokiego Króla z Tary. Ogień na Wzgórzu Slane był oczywiście doskonale widoczny na odległym o 16 km Wzgórzu Tary. Po zwycięskiej próbie sił z druidami, św. Patryk przekonał króla do przyjęcia chrztu i rozpoczął tym samym szeroką działalność misyjną w Irlandii. Wyświęcił też na pierwszego biskupa Slane św. Erc'a, który był wcześniej pogańskim druidem. Podobno św. Erc był z kolei nauczycielem Brendana Navigatora, jednego z 12 Apostołów Irlandii, którego wyświęcił na kapłana w 512 r. Wkrótce na Wzgórzu Slane powstał klasztor i opactwo, które przez niemal tysiąc lat było ważnym ośrodkiem intelektualnym w Irlandii. Klasztor został ostatecznie opuszczony w 1723 r.
7. Ben Bulben. Słynna góra o charakterystycznym kształcie. Ze szczytem związane są liczne legendy celtyckie. Według nich był to jeden z terenów łowieckich grupy wojowników Fianna żyjących w III w. Inna opowieść mówi o wojowniku Diarmuidzie, który został podstępem skłoniony przez olbrzyma o imieniu Finn McCool do walki z zaczarowanym dzikiem, który przebija mu serce swoim kłem. Mówi się, że na tej górze pochowano jego i jego żonę, Gráinne. Podobno w VI wieku św. Columba stoczył bitwę na równinie poniżej Ben Bulben o prawo do skopiowania Psałterza, który pożyczył od St. Finnian'a. William Butler Yeats, irlandzki poeta, dramaturg i filozof, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, napisał m.in. wiersz: "Pod Ben Bulben", którego ostatnie trzy wersy kazał umieścić na swoim nagrobku.
8. Healy Pass. Jest to nazwa irlandzkiej drogi nr R574 a jednocześnie przełęczy, przez którą ta droga prowadzi. Nazwano je tak na cześć Tima Healy'ego, jednego z przywódców Wolnego Państwa Irlandzkiego. Drogę, pełną serpentyn biegnącą w bardzo malowniczej dolinie na granicy hrabstw Cork i Kerry, wybudowano w latach 1846/47 jako rządowy projekt mający dać zatrudnienie irlandzkim robotnikom w czasie Wielkiego Głodu. Początkowo drogę nazwano Kerry Pass, swoją obecną nazwę nosi od 1931 roku. Piękna okolica, z dwoma jeziorami i kilkoma większymi lub mniejszymi wodospadami. Warto zobaczyć również znajdującą się w tym rejonie chatę i farmę Molly Gallivan's oraz przejechać przez ręcznie wykute w skale tunele.
9. Glendalough. Jak głosi legenda, św. Kewinowi objawił się anioł, który nakazał mu wybudować kościół. Przyszły święty oczywiście wypełnił nakaz i tak w VI w. powstało Glendalough, wczesnochrześcijański kompleks klasztorny, w obecnym hrabstwie Wicklow. Wokół grobu świętego powstał klasztor, zniszczony przez angielskie wojska w 1398 r. Poprzez wieki było to miejsce pobytu mnichów, chcących "odciąć" się od współczesnego im świata, a zarazem był to cel licznych pielgrzymek. Pielgrzymowano tam przez tysiąc lat, od IX w. aż do 1862 r. Dzisiaj w tym miejscu znajdują się w większości malownicze ruiny, ale nawet sam rozmiar tej dawnej monastycznej osady, ciągle robi wrażenie. Jeżeli dodamy do tego malowniczą okolicę, to zwiedzanie pochłonie nam cały dzień, a i tak pewnie nie zobaczymy wszystkiego. Dodatkowo w centrum turystycznym znajduje się niewielkie muzeum, a dla zorganizowanych grup wyświetla się film - m.in. o Glendalough jak i innych podobnych miejscach w Irlandii. Z ciekawostek: ponieważ w średniowieczu większość katolickich mieszkańców Irlandii nie mogła sobie pozwolić na pielgrzymkę do Rzymu, przywieziono do Glendalough ziemię stamtąd, i od tej pory każde siedem pielgrzymek do tego miejsca równało się jednej pielgrzymce do Stolicy Piotrowej.
10. Victor's Way. Park rzeźb indyjskich, chyba jedyny taki w Irlandii. Park ma 9 ha wielkości i został zaprojektowany jako park medytacyjny. Jego właścicielem i opiekunem jest Victor Langheld, który urodził się w Berlinie w 1940 roku i dzięki odziedziczonemu majątkowi większą część życia spędził podróżując do wielu miejsc w Azji, zanim osiadł na stałe w Irlandii. W 2015 roku park, wówczas zwany "Victoria's Way", został przez niego zamknięty. Jak stwierdził właściciel: "Zbyt wielu wycieczkowiczów zamieniło to miejsce w wesołe miasteczko dla rodziców z dziećmi. Tymczasem zostało zaprojektowane jako ogród kontemplacyjny dla osób powyżej 28 lat". Jednak rok później park został otwarty ponownie, pod nazwą "Victor's Way". W parku znajduje się 7 głównych i 37 mniejszych rzeźb z czarnego granitu. Ich zgromadzenie trwało 25 lat. Główne rzeźby przedstawiają 7 etapów rozwoju życia, wszystkie zostały zaprojektowane przez właściciela a następnie ręcznie wytworzone w warsztacie w Mahabalipuram w południowych Indiach.
Samych udanych wakacyjnych wojaży Państwu życzę!
środa, 17 maja 2023
Posiłki w irlandzkich szpitalach
Jak wyglądają posiłki w irlandzkich szpitalach? Ostatnie 2 tygodnie spędziłem w Cork University Hospital. Już mnie wypuścili, wszystko w porządku - gdyby to kogoś interesowało ;-) Napiszę o tym inny, dłuższy tekst, ale tutaj, dla zainteresowanych, chciałbym się podzielić fotkami szpitalnych posiłków. Widziałem sporo raczej fejkowych memów o tym, jak karmią w polskich szpitalach. A jak to wygląda w szpitalach irlandzkich, a przynajmniej w tym konkretnym, w Cork?
Zaraz po rejestracji można było liczyć na kilka kanapek, jogurt, kawę lub herbatę z ciastkiem. Ci czekający trochę dłużej - dostawali obiad. Kiedy już przyjęto pacjenta na oddział, można było wręcz sobie wybierać dania ze swoistego menu, spośród kilku opcji. Z reguły były to, jeżeli chodzi o obiad, dwa dania mięsne i jedno wegetariańskie. Kolacja i śniadanie były bezmięsne, za to w kilku wariantach. Gdyby ktoś był nadal głodny, zawsze mógł skorzystać z ogólnie dostępnego bufetu, znajdującego się na parterze. Do tego dwa razy dziennie można było dostać kawę lub herbatę z ciastkiem, owocem lub jogurtem - do wyboru.
Poniżej przykładowe śniadanie /owsianka/, obiad /tofu z ryżem/ i kolacja /sałatka z jajkiem/, więcej zdjęć znajduje się w galerii na moim fb: LINK.
piątek, 23 grudnia 2022
Leahy's Open Farm raz jeszcze, tym razem - z Patryczkiem
Dzisiaj wybraliśmy się z Patryczkiem, Agnieszką i jej Mamą do Leahy's Open Farm. Byliśmy tam w 2009 roku, sporo się zmieniło. Leahy's Open Farm to skrzyżowanie muzeum ludowego z ogrodem zoologicznym oraz placem zabaw. Oczywiście, kiedy zwiedzaliśmy je 13 lat temu interesowało nas co innego, teraz - zupełnie co innego, jak to z 2-latkiem ;-)
Szerszy opis tej farmy polecam w notce z poprzedniego naszego pobytu: LINK, poniżej kolaż zdjęć i filmik z naszej wycieczki: LINK.
Poniżej - filmik z naszej wycieczki na farmę:
środa, 23 listopada 2022
Grzane wino na święta
W Irlandii, w okresie świątecznym, bardzo popularne jest grzane wino, czy też poncz. Z tego co zauważyłem, właśnie trafiło do sklepów. Najczęściej jest dostępne oczywiście w wersji alkoholowej ale również i bez, jak ten na zdjęciu poniżej. Kupiłem go, jak widać, w Dunnes Stores, gdzie jest dostępny pod marką sklepu, w cenie ledwie 2 euro za butelkę. Po podgrzaniu, nawet bez dodatkowych przypraw, bardzo dobre.
czwartek, 17 listopada 2022
Irlandzkie bożonarodzeniowe znaczki pocztowe (7)
Na stronie An Post, irlandzkiej poczty, zamówiłem dwa komplety bożonarodzeniowych znaczków pocztowych, na wysyłkę zagraniczną i krajową. Wyglądają tak, jak poniżej, czyli po lewej stronie mamy te zagraniczne a po prawej - lokalne. Zagraniczne to, jak widać, świeca i gołąbek. Kto pomyśli może zgadnie, że chodzi tutaj o Boże Narodzenie. Lokalne nieco bardziej nawiązują do świąt, bo mamy przynajmniej choinkę i aniołka. O innych irlandzkich znaczkach można przeczytać tutaj: LINK.
Poniżej - tegoroczne irlandzkie bożonarodzeniowe znaczki pocztowe:
czwartek, 25 sierpnia 2022
Czosnek słoniowy z irlandzkiej farmy
O irlandzkim czosnku już pisałem, zarówno o tym zwykłym jak i czarnym, fermentowanym. W tym samym sklepie /Dunnes Stores/ od jakiegoś czasu jest też dostępny tzw. czosnek słoniowy.
Pochodzi, tak jak wcześniej opisane, z tej samej 150-letniej farmy w miejscowości Baltray, w irlandzkim hrabstwie Louth. Z ciekawostek: czosnek do uprawy na tej farmie został sprowadzony z... Czech. Tak swoją drogą, to kolejna rzecz z tzw. "wschodniej" Europy która została zaimplementowana na "zachód". Wiele rzeczy, które kupujemy jako lokalne /czy wręcz "narodowe"/ z tego czy innego kraju, często pochodzi np. - z Polski, o czym kupujący nie ma pojęcia, a o czym sprzedający nie wspomina.
Jak smakuje czosnek słoniowy z tej farmy? Napiszę tak: zwykły polski czosnek jest zdecydowanie lepszy ;-) Na YT można zobaczyć krótki filmik: LINK.
sobota, 4 czerwca 2022
Island’s Edge
W lipcu ubiegłego roku browar Heineken w Cork wypuścił nowy irlandzki stout: Island’s Edge. Jak twierdzi producent, do warzenia tego piwa użyto również "herbaty i bazylii, które mają za zadanie niwelować posmak goryczki i nadać świeżości". Swój nowy produkt zaadresowano "do osób w wieku 18-35 lat, które do tej pory nie przepadały za ciemnymi piwami właśnie z powodu posmaku goryczki".
Kiedy byliśmy wczoraj na obiedzie w Kinsale wziąłem jedno na próbę. Jak smakuje? No cóż, przede wszystkim ewidentnie nie jestem w grupie docelowej ;-) więc może dlatego odpowiem: tak sobie, nic specjalnego. Jest wg mnie słabszy od Guinnessa, czyli piwa dla turystów, nad którym z kolei góruje Murphy's a nad nim - Beamish. Tak, że tak.
Z ciekawostek: na fotce na drugim planie znajduje się również West Cork Irish Coffe. Czym się różni ta ostatnia od zwykłej kawy po irlandzku? Ano tym że dodano do niej nie jakąś tam irlandzką whiskey tylko konkretnie: West Cork Irish Whiskey. Na trzecim planie - już tylko trywialne cappuccino Agnieszki ;-)
środa, 2 marca 2022
Irlandzki czarny czosnek
Pisałem już o irlandzkim czosnku, pisałem też o czarnym czosnku, czas na irlandzki czarny czosnek a taki właśnie pojawił się w moim lokalnym Dunnes Stores. Jak smakuje? Bardzo dobrze ;-)
niedziela, 27 lutego 2022
Irlandzkie jabłka, tym razem na pewno
Irlandczycy jak wiadomo kochają to, co irlandzkie. Dlatego często jabłka z Nowej Zelandii czy truskawki z Holandii są przepakowywane i oklejane ponownie z informacją że są "100% Irish". W Dunnes Stores natknąłem się na irlandzkie jabłka, które tym razem naprawdę mają być irlandzkie.
Sprzedawane są pod marką "Grá" /co po irlandzku znaczy "Miłość"/ a samą markę tworzy grupa kilkudziesięciu irlandzkich przedsiębiorców którzy na swojej stronie napisali: "Jesteśmy grupą dumnych irlandzkich producentów z całej wyspy Irlandii a Grá to marka której używamy, aby wyróżnić nasze produkty. Grá ma dla nas sens, ponieważ, no cóż, jesteśmy Irlandczykami, kochamy to, co robimy i wkładamy dużo pasji w nasze gospodarstwa i nasze produkty. Rozwinęliśmy markę, ponieważ chcieliśmy ułatwić konsumentom dostrzeżenie najwyższej jakości lokalnych produktów. Uważamy, że to bardzo ważne. Kupowanie lokalnych produktów minimalizuje odległość od pola do stołu, tworzy lokalne miejsca pracy, a co najważniejsze, lokalne produkty po prostu smakują świeżo, prawda?"
Te konkretne jabłka mają pochodzić z ponad 50-letniej farmy w okolicy Cahir.
sobota, 11 grudnia 2021
Chipsy o smaku indyka
W Irlandii na bożonarodzeniowym stole króluje indyk. Dzisiaj w jednym ze sklepów natknąłem się na chipsy o takim smaku. Kupiłem do przetestowania na Agnieszce, potwierdziła że rzeczywiście, posmak indyka jest ;-)
wtorek, 30 listopada 2021
Irlandzkie bożonarodzeniowe znaczki pocztowe (6)
W tym roku jedyny irlandzki świąteczny znaczek pocztowy przypominający że obchodzimy Boże Narodzenie a nie święto lasu i krasnali, wygląda tak, jak poniżej. Szału nie ma ale bywało gorzej. O innych irlandzkich znaczkach można przeczytać tutaj: LINK.
























