Poniżej przykład ludzkiej kreatywności: była brzydka odrapana ściana przy centrum handlowym na Blackpool w Cork, pomalowano ją w kwiatki, których "główki" zrobiono z kolei z felg samochodowych. Można? Można ;-) Zdjęcie zrobiłem w tradycyjny deszczowy dzień, kiedy akurat świeci słońce - wygląda to znacznie lepiej.
czwartek, 22 października 2026
piątek, 23 sierpnia 2024
79 wizyta w Polsce /31/: Łódź
Po obiedzie w La Vende Rosso, udaliśmy się na spacer ulicą Piotrkowską. Ładnie to wygląda, szczególnie po zmroku.
Poniżej - kilka zdjęć:
środa, 8 listopada 2023
Corkowski mural
W centrum Cork pojawił się nowy mural, chyba najbardziej "corkowy" ze wszystkich dotychczasowych.
piątek, 24 czerwca 2022
"Covidowy" mural w Cobh
Spacerując po Cobh natknęliśmy się na taki oto "covidowy" mural, upamiętniające lockdown na przełomie 2020/2021 roku. Są na nim narysowane dłonie z datami i imionami dzieci. Zakładam, że są to daty wzbogacenia muralu o te elementy. Mural powstał najprawdopodobniej w maju 2020 roku, rok 2021 został, wg mnie, dodany później.
środa, 16 marca 2022
48 wizyta w Polsce (4): jedziemy do Tomaszowa Lubelskiego
Kilka najbliższych dni spędzimy w Tomaszowie Lubelskim, u mojego Taty. Coraz bardziej lubię to miasteczko. Nieduże ale zwarte, jeżeli się mieszka tak jak my w centrum, to praktycznie wszystko jest w zasięgu 15 minutowego spaceru. Czyli - jak w Cork.
A propos centrum - w środku miasta jest taki oto mural będący reklamą pobliskiego sklepu z farbami. Świetny pomysł, też nie mogłem sobie odmówić drobnej przyjemności z takiej fotki ;-)
wtorek, 5 października 2021
Ardú - 7 murali w Cork
Natrafiłem na broszurkę z mapką na której zaznaczono siedem murali znajdujących się w centrum Cork. Jest to dzieło siedmiu irlandzkich artystów pod wspólnym projektem "Ardú ", dla którego inspiracją miały być wydarzenia z 1920 roku, kiedy to część miasta spłonęła w wyniku podłożenia ognia przez siły brytyjskie.
Poniżej fragment okładki broszurki i dzieła arystów: Deirdre Breen na Wandesford Quay, Maser na The Kino, James Earley na Henry Street, Garreth Joyce na Liberty Street, Peter Martin na Kyle Street, Shane O’Driscoll na Harley Street i Aches na Anglesea Street:
czwartek, 30 lipca 2020
43 wizyta w Polsce (5): MOCAK 8
Jak napisali kuratorzy wystawy: "Mounir Fatmi stworzył mural na bazie jednego z najbardziej charakterystycznych zdjęć przedstawiających papieża. Ukazuje ono spotkanie Jana Pawła li z Alim Agcą po dwóch latach od zamachu 13 maja 1981 roku. Praca została pierwotnie wykonana w Isola di San Pietro i zaprezentowana na wystawie zorganizowanej przez belgijski magazyn "Fluxus" w ramach Biennale w Wenecji w 2009 roku. Niewiele później ją zamalowano. Artysta podkreśla, że został o tym poinformowany dopiero po fakcie i bardzo fragmentarycznie. Sama fotografia stała się współczesnym symbolem wybaczenia i pojednania. Zabieg twórcy, czyli przeniesienie obrazu ze zdjęcia na mural, ukazuje z jednej strony chęć upamiętnienia tego momentu, a z drugiej — zniekształcenie, jakiemu ulegają ikoniczne przedstawienia."
czwartek, 6 listopada 2014
Belfast
Belfast, stolica Irlandii Północnej, kraju /czy tez - prowincji/ wchodzącego w skład Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Stał się znany na świecie głównie z powodu Troubles - czyli krwawego konfliktu toczącego się od lat 60-tych ub.w. aż do 1998 roku, kiedy to zawarto tzw. Porozumienie Wielkopiątkowe w którym obie strony zobowiązały się do korzystania wyłącznie z pokojowych i demokratycznych sposobów działania. Od tego czasu turystów przybywa, co jest zresztą w interesie obydwu stron bo z czegoś /czy też - kogoś/ trzeba żyć. Dawni bojownicy walczący po jednej czy drugiej stronie są często obecnie przewodnikami po dzielnicach w których toczyły się walki, a same dzielnice ze słynnymi muralami stały się kolejną atrakcją turystyczną.
Na temat konfliktu napisano dziesiątki książek, każdy ma prawo do własnego zdania, ludzie ginęli z jednej i drugiej strony, jednakże chociaż nic nie jest tak proste jak się na pierwszy rzut oka wydaje, to moja sympatia jednoznacznie lokuje się po stronie republikanów. Wiadomo kto kogo najechał, kto kogo okupował i kto zasiedlał czyje ziemie. Tak to właśnie jest gdy się ma w swoim kraju mniejszość etniczną, mającą w dodatku poparcie bogatego sąsiedniego państwa - to ku przestrodze nas, Polaków.
Do Belfastu pojechaliśmy z Agnieszką autobusem, z przesiadką w Dublinie. W sumie - ok. 6 godzin jazdy w jedna stronę, z półgodzinna przerwą. O tym że przekroczyliśmy jakąś granicę dowiedziałem się z sms-ów od mojego operatora, który poinformował mnie że od teraz będzie roaming. Przyjechaliśmy w poniedziałek po południu, wyjechaliśmy w środę również po południu, jak na pierwszy raz w tym mieście starczyło aż nadto. Myślałem że Belfast jest znacznie większy, na szczęście - z centrum da się niemal wszędzie dotrzeć w kilkanaście minut pieszo, a gdzie się nie da - można podjechać np. jednym z autobusów typu "hop on" czy też taksówką. Z autobusu skorzystaliśmy w zasadzie tylko po to żeby dostać się do tych słynnych dzielnic oddzielonych wysokim parkanem zwanym "murem pokoju", znajdujących się przy Falls Road i Shankill Road i to nie z powodu bezpieczeństwa - co po prostu odległości, nie chcąc tracić kilku godzin na wędrowanie w poszukiwaniu murali, których zresztą powoli ubywa.
A sam Belfast sprawia wrażenie sympatycznego i przyjaznego miasta. Piszę to oczywiście z perspektywy 2-dniowego turysty który przespacerował się kilka razy po centrum, w tym - dwa razy późnym wieczorem. No właśnie - to jedno jest nietypowe: już ok. 18:00-19:00 na ulicach robiło się pusto. Godzina 20:00, centrum miasta i niemal żywego ducha oprócz grupki młodzieży okupującej schodki przed Big Fish. Z drugiej strony, w takim słynnym pubie The Crown - ludzi sporo. Nie wiem, może to taki urok tego miasta...
Poniżej: kilka fotek ze zwiedzania Belfastu /więcej zdjęć jest TUTAJ/:
















