Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Komunizm. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Komunizm. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 28 września 2026

Kolejne komunistyczne wlepki w Cork

Na mieście pojawiły się kolejne komunistyczne wlepki z sierpem i młotem, tym razem sygnowane przez Revolutionary Communists of Ireland, niewielką grupkę powstałą w 2024 roku. O ich wlepkach pisałem już tutaj: LINK. Na tę chwilę, wg własnych źródeł, liczą ok. 100 osób, zatrudniają na pełen etat trzech działaczy i mają własną gazetkę. 

/Powyżej: wlepka Revolutionary Communists of Ireland/

wtorek, 8 kwietnia 2025

Nowa fala komunistycznych wlepek

Cork "zalały" kolejne komunistyczne wlepki z sierpem i młotem, sygnowane przez Revolutionary Communists of Ireland, nawołujące do wstąpienia do nich. Z ciekawości odwiedziłem ich stronę: na zdjęciu, poza jedną starszą personą, sama młodzież, i to raczej jeszcze się ucząca. Jest nadzieja, że z wiekiem otrzeźwieją. Fajnie być komunistą w wolnym kraju, ale w kraju komunistycznym nikt nie jest wolny...

/Powyżej: komunistyczna wlepka/

sobota, 20 stycznia 2024

Wlepka z Fidelem, sierpem i młotem

Wczoraj natknąłem się na kolejną komunistyczną wlepkę, szpecącą centrum miasta - tym razem z Fidelem Castro. Sierp i młot jest oczywiście obowiązkowy. Wlepka jest sygnowana przez młodzieżową przybudówkę Komunistycznej Partii Irlandii.  Tutaj napisałem jak irlandzcy komuniści zbierali wpisy do księgi kondolencyjnej po śmierci Fidela Castro: LINK, a tutaj zamieściłem zdjęcie tego zbrodniarza, którym szczycą się na lotnisku w Shannon: LINK.

/Powyżej: wlepka z Castro na ulicy w Cork/

sobota, 20 maja 2023

Młodzieżówka komunistyczna apeluje do faszystów

Młodzieżówka komunistyczna w Cork oszpeca ulice miasta kolejnymi graffiti. Tym razem na jednym z budynków przy North Main Street, zwracają się do "faszystów". Nie wiem skąd oni ich biorą, tych faszystów? Pewnie z tego samego miejsca, co polskojęzyczna tvn brała uczestników urodzin niedoszłego austriackiego malarza. Jeszcze bardziej niezrozumiałe jest dla mnie, jak można, będąc młodym człowiekiem, żyjącym w bogatym zachodnim kraju, z dostępem do pełni wiedzy historycznej, wyznawać ideały spod sierpa i młota?

/Powyżej: kolejne graffiti sygnowane przez młodzieżówkę komunistyczną/

środa, 22 marca 2023

Komuniści z AIA

Kolejna komunistyczna wlepka na jednym ze słupów w Cork, tym razem sygnowana przez "Anti Imperialist Action Ireland". Jak napisali o sobie na swojej stronie: "AIA jest ogólnoirlandzką socjalistyczną republikańską masową organizacją, poświęconą walce i przeciwstawianiu się brytyjskiemu, unijnemu i amerykańskiemu imperializmowi w Irlandii (...) Jako rewolucyjna organizacja socjalistyczno-republikańska, AIA kontynuuje najlepsze tradycje irlandzkiego republikanizmu i międzynarodowego ruchu komunistycznego". Grupka działa od 2017 roku.

/Powyżej: komunistyczna wlepka AIA/

poniedziałek, 19 grudnia 2022

Kolejne wlepki z sierpem i młotem

Młodzieżówka Komunistycznej Partii Irlandii nie próżnuje i znowu zaśmieca miasto wlepkami z sierpem i młotem. Tym razem ogłosili, że wybór jest jeden i prosty: "socjalizm albo zagłada" /w domyśle - globalna, co symbolizuje nawet ziemski glob na grafice/.

/Powyżej: kolejna komunistyczna wlepka w Cork/

poniedziałek, 5 września 2022

Komuniści przeciw rządowi

W Cork rozlepiono wlepki, z hasłem: "Pamiętaj kto sprawił, że straciliśmy nadzieję. Nie głosuj na obecne partie: FF, FG i G". Chodzi oczywiście o o Fianna Fáil, Fine Gael i Green Party, których członkowie obecnie współtworzą irlandzki rząd. Autorzy nie podpisali się, ale zaciśnięta pięść i piorun w tle jasno wskazują na komunizującą grupę, prawdopodobnie mariaż Socialist Workers z tutejszymi feministkami.

/Powyżej: wlepka lewicy/

sobota, 3 września 2022

Pacyfiści i socjaliści

Jak co sobotę, w centrum Cork mają miejsce mniejsze lub większe agitacje i demonstracje. Udało mi się trafić na dwie: pacyfistów i socjalistów. Pacyfiści standardowo byli przeciwko NATO i wydatkom na zbrojenia, chcąc aby Irlandia pozostała neutralna. Wygodne to i tanie, w "razie czego" będą zapewne oczekiwali obrony przez innych, którzy się jednak uzbroili. Socjaliści również standardowo: chcą podwyżki płac i jednocześnie obniżki cen, przy okazji sprzedając swoje gazetki i zbierając datki. Czyli: nic nowego.

/Powyżej: pacyfiści z tęczową pacyfką/

/Powyżej: socjaliści/

środa, 31 sierpnia 2022

Che Guevara z charity shopu

Wczoraj mijałem jeden z charity shop'ów, czyli sklepów z których zysk ma trafiać do tej czy innej organizacji dobroczynnej. Na wystawie króluje /i to aż w dwóch odsłonach/ Che Guevara, komunistyczny zbrodniarz wojenny. Ale, trzeba przyznać, że chyba świadomość w irlandzkim Narodzie wzrasta: dwóch przechodzących chłopaków obrzuciło tego bandytę brzydkimi wyrazami ;-)

Poniżej zdjęcia wystawy sklepu:


niedziela, 15 maja 2022

Przybywa komunistycznych wlepek w Cork

Dawno nic nie było o "sierpach i młotach w Cork" i generalnie o aktywności irlandzkich komunistów. Chyba Rosja znowu przelała trochę rubli bo ponownie oblepili miasto wlepkami: jedna sygnowana przez CYM /Connolly Youth Movement, jest to młodzieżowa przybudówka Komunistycznej Partii Irlandii/ a druga przez Socialist Voice /to oficjalna gazetka tej partii/. 

/Powyżej: wlepka CYM/

/Powyżej: wlepka Socialist Voice/

niedziela, 10 października 2021

Sierp i młot przy St Augustine's Church

O sierpie i młocie nieopodal St Augustine's Church /w którym są odprawiane Msze Św. w języku polskim/ już kiedyś pisałem: LINK. Dzisiaj w drodze na mszę zauważyłem kolejny, tym razem sfeminizowany okaz. Jak widać nauka historii w irlandzkich szkołach nadal kuleje. Zresztą, nie tylko w irlandzkich, w Polsce też z roku na rok przybywa młodych ludzi którzy uważają że PRL to było coś dobrego. Nie, nie było....

/Powyżej: sierp i młot przy St Augustine's Church/

środa, 23 czerwca 2021

Tęczowy sierp i młot

Pod dwóch latach braku większej aktywności lokalnych "komunistów" /przerwa była zapewne spowodowana pandemią koronawirusa/ na North Main Street w Cork wróciło graffiti z sierpem i młotem, tym razem w tęczowych barwach. 

To by się akurat zgadzało, współcześni neomarksiści uznali za proletariat już nie klasę robotniczą /która w gospodarce wolnorynkowej ma się całkiem dobrze/ ale, z niewiadomych powodów, społeczność lgbt+, którą z kolei wcześniej socjaliści /zarówno internacjonalni komuniści jak i naziści/ - ostro prześladowali i zamykali w obozach. No cóż, świat staje na głowie, pojęcia zmieniają swoje znaczenie a dzisiejsze "zachodnie" nowe pokolenie w starciu z nieuniknioną konfrontacją ze Wschodem - jest z góry bez szans.

Filmik pokazujący to graffiti znajduje się na moim TikToku: LINK.

/Powyżej: tęczowy sierp i młot na North Main Street w Cork/

wtorek, 9 czerwca 2020

Michael Palin: Korea Północna. Dziennik podróży/Korea Północna wg Michaela Palina

Ostatnio mam jakąś /być może nie do końca zdrową/ fazę na czytanie książek i oglądanie filmów związanych z Koreą Północną. No cóż, pierwsza na świecie komunistyczna monarchia musi budzić zainteresowanie: z jednej strony komunistyczna, z drugiej - jednak monarchia. I to monarchia prawdziwa, w odróżnieniu od cepelii z Wielkiej Brytanii. Dlatego kupiłem wydaną miesiąc temu kolejną książkę o KRL, tym razem "Korea Północna. Dziennik podróży" Michaela Palina. Jest to książkowy zapis jego filmowej podróży po tym kraju: w 2018 roku powstał 2-odcinkowy dokument "Korea Północna według Michaela Palina", który, traf chciał, został właśnie wyemitowany przez National Geographic - i który również udało mi się obejrzeć.

Ciekawa jest postać autora, Michaela Palina. Pomimo kardynalskiego wieku /swoje 75 urodziny świętował właśnie w KRLD/ jest to najmłodszy członek słynnej grupy Monty Pythona. Ale oprócz tego że był aktor komediowym, scenarzystą, kompozytorem, autorem tekstów - jest również podróżnikiem.

Książka trochę mnie rozczarowała, ale to głównie z mojej własnej winy, bo niepotrzebnie oczekiwałem czegoś więcej niż mogłem dostać. Wcześniej czytałem już kilka innych tytułów o tym kraju, w tym "Tajemnice Korei Północnej" i "Wielki Następca..." oraz obejrzałem sporo filmów, w tym publikowanych przez naszego Rodaka, Emila Truszkowskiego na YT kanale "Pozdro z KRLD" - który regularnie organizuje wycieczki do Korei Północnej. Mając takie przygotowanie oczekiwałem czegoś jeszcze więcej i jak się okazało - niepotrzebnie, bo książka i film to w zasadzie jedynie powtórzenie treści które już się widziało/czytało.

No, może tylko jedna uwaga: wydaje mi się że autor ma wrażenie że zobaczył w KRLD coś więcej niż przeciętny turysta czy też że był bardziej "niepokorny" zadając "trudne" pytania. Typowa logika człowieka /mimo jego słusznego wieku i wielu życiowych doświadczeń/ żyjącego całe życie w demokratycznym, kapitalistycznym kraju, który nigdy tak naprawdę nie zetknął się z komunizmem i nie rozumie jego specyfiki. Nic z tego oczywiście, pokazano mu to co innym, typowe wioski potiomkinowskie i odpowiedziano mu na wszystkie pytania tymi samymi, wykutymi na blachę regułkami. Nie dowiedział się również niczego więcej od swoich młodych przewodników, pomimo że byli dla niego - tak jak i dla wszystkich innych turystów - wyjątkowo uprzejmi i pomocni.

Chyba pierwszy raz bardziej od książki /"Korea Północna. Dziennik podróży"/rekomenduję film /"Korea Północna według Michaela Palina"/. Filmowy dokument jest po prostu znacznie lepszy niż jego książkowy zapis. Do tego świetne a jednocześnie faktycznie rzadkie ujęcia z drona północnokoreańskich Gór Diamentowych.

Reasumując: film warto obejrzeć, książkę - o ile wcześnie nie czytało się kilku innych wartościowych pozycji o KRLD - również, ale tylko w takim przypadku.

środa, 6 maja 2020

Tudor Daniel, Pearson James: Tajemnice Korei Północnej

Kolejna książka o KRLD, Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, kraju z jedyną na świecie monarchią komunistyczną. Mnóstwo informacji niedostępnych gdzie indziej, sporo zdjęć z tego do niedawna mało dostępnego kraju.

Jak napisałem, kraj był do niedawna mało dostępny, teraz - odwiedza go ponad 100 tysięcy turystów rocznie. Chętnych jest znacznie więcej ale na razie chyba taką mają maksymalną "przepustowość". Na razie zdecydowaną większość turystów stanowią Chińczycy /których podobno, ze względu na swoje zachowanie, Koreańczycy mają już serdecznie dość/, ale i z Europy Zachodniej przyjeżdża każdego roku 6-7 tysięcy osób.

Niemniej nie należy zapominać że pomimo pewnego "poluzowania" gospodarczego jak i nawet obyczajowego, ciągle panuje tam reżim. Co prawda po klęsce głodu w latach 90-tych ub.w., kiedy to władza nie potrafiła zapewnić przeżycia swoim obywatelom i spowodowała że musieli zacząć liczyć tylko na siebie, rygor znacznie osłabł. Przynajmniej poza stolicą, w której mieszkają wyłącznie ci najbardziej lojalni dynastii Kimów. Niemniej wwiezienie tam tej właśnie książki - jest zakazane. Dlaczego? Może dlatego że m.in. dowiemy się z niej, że 80% południowokoreańskich mężczyzn codziennie pije alkohol a handel metaamfetaminą jest tam praktycznie powszechny. Nie są to informacje którymi monarchia Kimów chciałaby się dzielić ze światem.

Ale w książce znajdziemy również wiele innych ciekawostek, w tym tych dotyczących drugiego obiegu informacji i szeroko pojętej kultury. W kraju internet jest dostępny tylko dla turystów i wąskiej elity, co nie przeszkadza Korei Północnej w produkcji własnych tabletów marki Samijon, które jednak nie mają funkcji wi-fi. Coraz więcej osób posiada też komputery i generalnie tanią elektronikę tego typu, mniej lub bardziej legalnie importowaną z Chin. Na licznych bazarach kwitnie handel pendrivami których pamieć jest po brzegi wypełniona tym czego nie można obejrzeć/przeczytać w Korei Północnej: od amerykańskich seriali po kopiowane w całości strony internetowe, do przeglądania offline.

Z ciekawostek: kiedy jeszcze nielegalne w Korei Północnej treści kopiowano na płyty dvd, służby często potrafiły robić naloty na mieszkańców: najpierw wyłączali prąd w całym bloku /co automatycznie powodowało zablokowanie płyty w odtwarzaczu dvd/ a następnie przeszukiwali mieszkanie po mieszkaniu i za pomocą specjalistycznego sprzętu otwierali kieszenie z płytami i sprawdzali ich zawartość. Oczywiście - chcąc uniknąć poważanych konsekwencji, trzeba było dać łapówkę. Stąd pendrivy cieszą się tak olbrzymią popularnością w KRLD: są małe, można zmieścić na nich gigabajty danych, i co ważne - bez problemu można je wyjąć z komputera/odtwarzacza i ukryć.

Takie i wiele wiele innych informacji o KRLD można znaleźć w tej książce.

sobota, 18 kwietnia 2020

Anna Fifield: Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una

Solidna porcja w miarę aktualnej wiedzy /książkę wydano w ubiegłym roku/ na temat  Korei Północnej i niepodzielnie panującego w niej Kim Dzong Una, syna Kim Dzong Ila, wnuka Kim Ir Sena.

Jest to kolejna książka o Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej którą przeczytałem. Mam za sobą: "W służbie dyktatora" i "Uchodźcy z Korei Północnej: Relacje świadków", widziałem też trzy filmowe dokumenty: słynną "Defiladę", oraz "Korea Północna: Kraj Pod Czerwoną Gwiazdą" i "Wakacje w Korei Północnej". W moim czytniku już czeka następna książka "Tajemnice Korei Północnej" ale za nim przez nią przebrnę - kilka słów o "Wielkim Następcy."

To zupełnie inny dokument od tych, które do tej poznałem. Autorka nie kryje swojej niechęci do komunistycznego reżimu i całego klanu Kimów który już od 70-ciu lat włada Koreą Północną, tym bardziej można więc uznać że uczciwie opracowała swojego rodzaju biografię zarówno Kim Dzong Una, jak i pokrótce opisała życiorysy innych członków panującej tam rodziny. Szczególnie ważne jest omówienie ostatniej dekady historii KRLD i zmian jakie tam zaszły pod panowaniem Kim Dzong Una.

A zmieniło się sporo. KRLD posiada już bombę wodorową oraz środki jej przenoszenia, co zapewnia jej absolutne bezpieczeństwo. Teraz - kraj zaczyna rozwijać się ekonomicznie i to pomimo ciągle obowiązujących sankcji gospodarczych. Czy jedyny na świecie system komunistycznej monarchii, gdzie w kolejnym pokoleniu władza przechodzi z ojca na syna, ma szanse powodzenia? Nie, wprowadzenie wolnego rynku jest nieuniknione i Kim Dzong Un zdaje sobie z tego sprawę. Tyle - że chce wprowadzać kapitalizm na własnych warunkach, zapewne z gwarancją sukcesji tronu dla kolejnego potomka rodu Kimów...

Naprawdę interesująca, pełna szczegółów lektura.

niedziela, 1 marca 2020

Komunistyczne gazety w wegetariańskim sklepiku

W sklepiku mieszczącym się w Quay Co-op /wegetariańska restauracja i sklep ze zdrową żywnością w Cork/, natknąłem się na dwa tytuły prasowe wydawane przez Komunistyczną Partię Irlandii. To, że są idioci promujący ten zbrodniczy system /sami mieszkając jednak w demokratycznym kraju/ - to jedno, drugie - są też niestety idioci, próbujący łączyć jarski sposób odżywiania z wyznawaniem lewackich poglądów, czym wyrządzają ogromne szkody jaroszom...

/Powyżej - komunistyczne gazety w Quay Co-op/

poniedziałek, 17 lutego 2020

Marks miał rację. Naprawdę?

Wybrałem się do Waterstones, jednej z sieciowych księgarni w Cork. Jest Sapkowski /netflix dźwignią handlu/, ale i takie bajki o Marksie /Terry Eagleton: Why Marx Was Right/, w dodatku na pewno przez pomyłkę w dziale Filozofia. Chyba, że nie przez pomyłkę... 

Jak widać, nadal wielu ludzi nie widzi nic złego w apologii marksizmu i jego pochodnych systemów komunistycznych, które doprowadziły do śmierci co najmniej kilkudziesięciu milionów ludzi, więcej niż inne lewicowe systemy dominujące w Europie w latach 30/40 ub.w. W Polsce ta książka /"Dlaczego Marks miał rację?"/ również się ukazała, wydała ją w 2014 roku skrajnie lewicowa Krytyka Polityczna.

/Powyżej: marksistowska literatura w irlandzkiej księgarni/

niedziela, 29 grudnia 2019

Sierp i młot przy North Main Street

Na chwilę wracam do mojej blogowej serii o "sierpach i młotach w Cork". Tym razem - świeże grafiiti przy North Main Street. Zapewne "dzieło" lokalnych działaczy Komunistycznej Partii Irlandii, ponieważ tuż obok znajdował się plakat zachęcający do wzięcia udziału w organizowanym przez nich spotkaniu.

/Powyżej: sierp i młot przy North Main Street/

sobota, 23 marca 2019

Lewactwo "walczy" z rasizmem. I ze zdrowym rozsądkiem...

Dzisiaj ulicami Cork, jak co roku, przeszedł marsz organizowany przez organizacje lewicowe /a ściślej rzecz biorąc - reprezentująca różne odłamy komunistycznych frakcji/. Tym razem pod hasłem: "Cork says no to racism".

/Powyżej: plakat z "postulatami " lewicy/

Jak to u lewactwa, pod pretekstem szczytnych haseł wysuwane są neomarksistowskie postulaty polityczne. Na plakacie powyżej zapowiadającym demonstrację mamy je w skondensowanej formie. I tak - "nie dla rasizmu" - brawo /tak btw, naprawdę w Cork jest rasizm?/, dalej: wolna Palestyna /wiadomo, że problem tutaj jest Izrael, więc jest to jednocześnie hasło polityczne przeciwko temu państwu/, postulat rezygnacji z deportacji /zakładam, że imigrantów którzy złamali prawo/, specjalne prawa dla travellersów /etnicznych Irlandczyków którzy wybrali koczowniczy tryb życia/ i na koniec deklaracja - że "nie ma rasizmu w islamie" /w innych religiach też nie ma, ale wymienia się islam w opozycji do chrześcijaństwa/. No, to wszystko jasne: z klasą robotniczą nie wyszło, więc nowym wzorcowym proletariatem dla neomarksistów stali się uchodźcy, najlepiej muzułmanie z Palestyny, zagrożeni deportacją i prowadzący tryb życia travellersów.

O podobnej demonstracji organizowanej przez te same środowiska pisałem dwa lata temu w notce: "Wspólna manifestacja travellersów, muzułmanów i komunistów w Cork". Wtedy była to nieliczna grupa, dzisiaj jest ich już znacznie więcej. To może oznaczać że Irlandia definitywnie skręciła w lewo i ten stan będzie się już tylko pogłębiał...

Poniżej - filmik z dzisiejszego marszu:


czwartek, 21 lutego 2019

Kibice Cork City F.C. hołubią Che Guevarę?

Jak już nieraz pisałem, w Cork komunistyczny zbrodniarz wojenny Che Guevara nadal cieszy się niezasłużoną estymą, o czym świadczą m.in. wlepki rozklejane, jak rozumiem, przez fanów Cork City Football Club, irlandzkiego klubu piłkarskiego z Cork, założonego w 1984 roku.

/Powyżej: wlepka z Che Guevarą sygnowana przez Cork City F.C./