Robimy zakupy w Bonarce, w tym spożywcze - w Auchan, francuskim sklepie dla Polaków. Na razie w Polsce ciągle nie ma polskich hipermarketów, więc - jest jak jest. W alejce z zabawki natknąłem się m.in. na gry planszowe po ukraińsku, w tym i taką skierowaną do polskich dzieci, która ma nauczyć ich tego języka.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gry planszowe. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gry planszowe. Pokaż wszystkie posty
środa, 8 lutego 2023
piątek, 29 marca 2019
Urodziny Agnieszki, czyli - gramy!
Dzisiaj są urodziny Agnieszki, więc dostała ode mnie m.in.... zestaw gier planszowych, w tym i szachy. Sam już od lat nie grałem z drugą osobą, czasami tylko w wolnej chwili utnę sobie partyjkę z moim smartfonem, więc teraz będzie okazja żeby to nadrobić. Na razie Żona pała entuzjazmem do tego pomysłu, zobaczymy - na jak długo :-)
/Powyżej - upominki dla Agnieszki/
piątek, 25 grudnia 2015
Święta i polityka
Choinka, Wigilia, Paterka, wszystko jak Pan Bóg przykazał. A później - prezenty, chociaż to urodziny Zbawiciela ;-)
Dla jednych prezenty pod choinkę podrzuca Gwiazdor, dla innych Aniołek, do wyjątkowych szczęściarzy - przychodzi samo Dzieciątko Jezus, a do starych i młodych komunistów, wiadomo - Дед Мороз. Dla mnie prezenty zawsze przynosił Święty Mikołaj. Jakby tak się zastanowić to trochę brak w tym logiki, bo prezenty przynosi dwa razy, 6 i 24 grudnia, ale szczerze: dopóki przynosi, to kto będzie drążył temat? ;-)
W tym roku spośród kilku naprawdę fajnych rzeczy dostałem m.in. taką oto gę planszową. Misja: chcemy zostać europosłem i dostać się do Brukseli po tłustą eurodietę. Karierę polityczną możemy robić w jednej z czterech partii: niebieskiej, zielonej, żółtej lub czerwonej. W twardej walce o europosadę pomaga nam młodzieżówka oraz odpowiednie kombinacje za pomocą których możemy zdobyć poparcie lub kupić je za twardą walutę. I na takiej to zażartej walce upłynął nam wieczór pierwszego dnia świąt ;-)
Dla jednych prezenty pod choinkę podrzuca Gwiazdor, dla innych Aniołek, do wyjątkowych szczęściarzy - przychodzi samo Dzieciątko Jezus, a do starych i młodych komunistów, wiadomo - Дед Мороз. Dla mnie prezenty zawsze przynosił Święty Mikołaj. Jakby tak się zastanowić to trochę brak w tym logiki, bo prezenty przynosi dwa razy, 6 i 24 grudnia, ale szczerze: dopóki przynosi, to kto będzie drążył temat? ;-)
/Powyżej: z Agnieszką przy naszej tegorocznej choince/
W tym roku spośród kilku naprawdę fajnych rzeczy dostałem m.in. taką oto gę planszową. Misja: chcemy zostać europosłem i dostać się do Brukseli po tłustą eurodietę. Karierę polityczną możemy robić w jednej z czterech partii: niebieskiej, zielonej, żółtej lub czerwonej. W twardej walce o europosadę pomaga nam młodzieżówka oraz odpowiednie kombinacje za pomocą których możemy zdobyć poparcie lub kupić je za twardą walutę. I na takiej to zażartej walce upłynął nam wieczór pierwszego dnia świąt ;-)
/Powyżej: planszówka "Kariera polityczna"/
sobota, 26 lipca 2014
Cork Monopoly
Przy końcu 2012 r. weszła na rynek cork-owska wersja planszówki "Monopoly". Na początku błyskawicznie znikała ze sklepów, potem, gdy pierwszy kurz już opadł - nabyliśmy ją drogą kupna. Przeleżała trochę czasu w szafie, aż w końcu wczoraj nadarzyła się okazja żeby wyjąć ją z folii ;-)
/Powyżej: Cork Monopoly/
środa, 26 grudnia 2012
Analogowe prezenty ;-)
Po wigilijnej wieczerzy, pod choinką znalazły się również dla mnie prezenty. Tym razem, na przekór postępującej cyfryzacji, analogowe: m.in. gra planszowa, książka, i - analogowa lustrzanka ;-)
Książkę zacząłem czytać zaraz po powrocie z Pasterki, w grę - zagramy dzisiaj po południu, a aparat - no cudo po prostu, już ściągnąłem z netu instrukcję i rozgryzam poszczególne funkcje. Na pewno jeszcze w tym roku zrobię nią pierwsze fotki /chociaż może niekoniecznie jeszcze w tym uda się je wywołać/. Dobrze, że są Święta i sklepy zamknięte, bo gdyby nie to, to już bym pobiegł po film ;-)
/Powyżej: część moich "spodchoinkowych" prezentów/
Książkę zacząłem czytać zaraz po powrocie z Pasterki, w grę - zagramy dzisiaj po południu, a aparat - no cudo po prostu, już ściągnąłem z netu instrukcję i rozgryzam poszczególne funkcje. Na pewno jeszcze w tym roku zrobię nią pierwsze fotki /chociaż może niekoniecznie jeszcze w tym uda się je wywołać/. Dobrze, że są Święta i sklepy zamknięte, bo gdyby nie to, to już bym pobiegł po film ;-)
wtorek, 7 sierpnia 2012
W "Kolejce" z przyjaciółmi ;-)
Jak już pisałem, weekend spędziłem w Waterford, gdzie byłem na Spraoi International Street Art Festival. Zatrzymałem się u przyjaciół - Iwy i Krzysztofa Wiśniewskich, fantastycznych ludzi i animatorów wielu polonijnych wydarzeń w tym mieście.
Iwy i Krzysztofa przedstawiać nie trzeba - jeżeli coś interesującego i wartościowego dla Polonii dzieje się w Waterford, to oni na pewno "maczają" w tym palce. W największym skrócie: Krzysztof jest m.in. twórcą, administratorem i dziennikarzem portalu Waterpol.org, a Iwa jest obecnie m.in. przewodniczącą Klubu Gazety Polskiej w Waterford. Oprócz tego: pomagają, doradzają, udzielają się wolontaryjnie w wielu miejscach. Prywatnie można Ich poznać również poprzez bloga: futraki.blogspot.com.
Wieczorami, oprócz "nocnych Polaków rozmów", rozegraliśmy też kilka partii różnych gier planszowych. I, chociaż ja specjalnie nigdy fanem "planszówek" nie byłem, muszę przyznać że bawiłem się świetnie. M.in. graliśmy w "Kolejkę", grę wydana przez IPN, która naśladowała realia życia w PRL. Trzeba było kupić pewną ilość towarów, problem w tym, że półki w sklepach były puste, nigdy nie wiadomo do ktorego przyjdzie dostawa, kolejkowicze się przepychali lub "załatwiali" towar spod lady, itd. Istniała co prawda namiastka wolnego rynku w postaci bazaru, ale trapiły go ciągłe obławy na spekulantów.
Świetna lekcja wcale nie tak odległej codziennej historii życia milionów Polaków...
Iwy i Krzysztofa przedstawiać nie trzeba - jeżeli coś interesującego i wartościowego dla Polonii dzieje się w Waterford, to oni na pewno "maczają" w tym palce. W największym skrócie: Krzysztof jest m.in. twórcą, administratorem i dziennikarzem portalu Waterpol.org, a Iwa jest obecnie m.in. przewodniczącą Klubu Gazety Polskiej w Waterford. Oprócz tego: pomagają, doradzają, udzielają się wolontaryjnie w wielu miejscach. Prywatnie można Ich poznać również poprzez bloga: futraki.blogspot.com.
/Powyżej: gra planszowa "Kolejka" wydana przez IPN/
Wieczorami, oprócz "nocnych Polaków rozmów", rozegraliśmy też kilka partii różnych gier planszowych. I, chociaż ja specjalnie nigdy fanem "planszówek" nie byłem, muszę przyznać że bawiłem się świetnie. M.in. graliśmy w "Kolejkę", grę wydana przez IPN, która naśladowała realia życia w PRL. Trzeba było kupić pewną ilość towarów, problem w tym, że półki w sklepach były puste, nigdy nie wiadomo do ktorego przyjdzie dostawa, kolejkowicze się przepychali lub "załatwiali" towar spod lady, itd. Istniała co prawda namiastka wolnego rynku w postaci bazaru, ale trapiły go ciągłe obławy na spekulantów.
Świetna lekcja wcale nie tak odległej codziennej historii życia milionów Polaków...
piątek, 1 stycznia 2010
Nowy Rok: 2010
No to mamy 2010 rok. Przywitałem go z przyjaciółmi. Popijaliśmy yerba mate i graliśmy w planszową grę Monopol. Przynajmniej taka jest wersja oficjalna i tej wersji będę się trzymał ;-)
Na Polsacie kątem oka oglądałem Sylwestrową Noc Przebojów. W pewnym momencie prowadzący Krzysztof Ibisz skierował mikrofon w stronę publiczności licznie zgromadzonej na placu Konstytucji w Warszawie z pytaniem:
- Ile minut pozostało jeszcze do północy?
- W ch*j! - odpowiedziała zgodnie warszawska publiczność.
No cóż, na tego rodzaju imprezach nie da się przeprowadzić "door selection" ;-)
A dalej już normalnie. Piosenki po angielsku, nawet te śpiewane przez polskie gwiazdki, stąd jedynie polsatowskie słoneczko w rogu ekranu tv oraz polskie przerywniki konferansjerów usiłujących nakłonić ludzi do wysyłania sms-ów po 5 zł mamiąc ich szansą na wygranie samochodu potwierdzały, że oglądam polską tv w Irlandii, a nie któryś z irlandzkich kanałów.
Generalnie program emitowany z naszej stolicy zrobił na mnie dość przygnębiające wrażenie. Ludzie stali nieruchomo i tacy jacyś - smutni. Nie reagowali na próby zachęcania ich do klaskania, śpiewania czy nawet podniesienia rąk. Nawet sztuczki operatorów kamer pokazujących co chwilę tę samą grupkę uśmiechniętych małolatów nie mogły zatrzeć tego wrażenia. Może później było lepiej, nie wiem, bo nie chcąc się dołować tym widokiem dałem sobie spokój z podglądania tv i wróciłem do, hm, Monopolu ;-)
Szczęśliwego Nowego Roku :-)
Na Polsacie kątem oka oglądałem Sylwestrową Noc Przebojów. W pewnym momencie prowadzący Krzysztof Ibisz skierował mikrofon w stronę publiczności licznie zgromadzonej na placu Konstytucji w Warszawie z pytaniem:
- Ile minut pozostało jeszcze do północy?
- W ch*j! - odpowiedziała zgodnie warszawska publiczność.
No cóż, na tego rodzaju imprezach nie da się przeprowadzić "door selection" ;-)
A dalej już normalnie. Piosenki po angielsku, nawet te śpiewane przez polskie gwiazdki, stąd jedynie polsatowskie słoneczko w rogu ekranu tv oraz polskie przerywniki konferansjerów usiłujących nakłonić ludzi do wysyłania sms-ów po 5 zł mamiąc ich szansą na wygranie samochodu potwierdzały, że oglądam polską tv w Irlandii, a nie któryś z irlandzkich kanałów.
Generalnie program emitowany z naszej stolicy zrobił na mnie dość przygnębiające wrażenie. Ludzie stali nieruchomo i tacy jacyś - smutni. Nie reagowali na próby zachęcania ich do klaskania, śpiewania czy nawet podniesienia rąk. Nawet sztuczki operatorów kamer pokazujących co chwilę tę samą grupkę uśmiechniętych małolatów nie mogły zatrzeć tego wrażenia. Może później było lepiej, nie wiem, bo nie chcąc się dołować tym widokiem dałem sobie spokój z podglądania tv i wróciłem do, hm, Monopolu ;-)
Szczęśliwego Nowego Roku :-)
Subskrybuj:
Posty (Atom)






