/Powyżej: baner na wiadukcie/
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Irlandia: Powstanie Wielkanocne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Irlandia: Powstanie Wielkanocne. Pokaż wszystkie posty
poniedziałek, 16 lipca 2018
Referendum w sprawie zjednoczenia Irlandii?
Na wiadukcie drogowym w Blackpool w Cork zawisł baner wzywający do referendum w sprawie zjednoczenia Republiki Irlandii z Irlandią Północną/. Sygnowany jest przez The 1916 Societies, stowarzyszenie założone w 2009 roku i stawiające sobie za cel właśnie zjednoczenie Irlandii.
czwartek, 4 sierpnia 2016
Pomnik upamiętniający Irlandzkich Ochotników z Cork
23 czerwca b.r. w Cork odsłonięto pomnik upamiętniający członków corkowskiego batalionu Irlandzkich Ochotników z 1916 r. Monument stanął nieopodal pomnika "City".
/Powyżej: pomnik upamiętniający Irlandzkich Ochotników z Cork/
piątek, 29 lipca 2016
The People of 1916 from Cork
Z okazji 100-rocznicy wybuchu Powstania Wielkanocnego w St Peter's w Cork na piętrze ma miejsce wystawa "The People of 1916 from Cork" - na której prezentuje się m.in. dane statystyczne dotyczące ludności Cork żyjących tutaj przed wiekiem. Dodatkowo - można je porównać z danymi uzyskanymi podczas tegorocznego Powszechnego Spisu Ludności Irlandii.
/Powyżej: fragment wystawy "The People of 1916 from Cork"/
piątek, 20 maja 2016
1916 Ireland in Contemporary Art
Od 12 maja do 13 sierpnia b.r. w Crawford Art Gallery ma miejsce wystawa "1916 Ireland in Contemporary Art".
Przygotowania do wystawy trwały od 2009 roku, artyści którzy przystąpili do tego projektu mogli przedstawić swoje prace w dowolnej technice czy wręcz rodzaju sztuki, od poezji do malarstwo, jedynym wymogiem było nawiązanie do roku 1916, w tym Powstania Wielkanocnego. Wystawa jest tworzona we współpracy z Toradh Gallery i Galway City Museum.
Przygotowania do wystawy trwały od 2009 roku, artyści którzy przystąpili do tego projektu mogli przedstawić swoje prace w dowolnej technice czy wręcz rodzaju sztuki, od poezji do malarstwo, jedynym wymogiem było nawiązanie do roku 1916, w tym Powstania Wielkanocnego. Wystawa jest tworzona we współpracy z Toradh Gallery i Galway City Museum.
/Powyżej jednak z prac na wystawie: Michael Cullen - 1916 Execution with Capuchin Monk: 3rd May, 1808, after Goya/
środa, 18 maja 2016
Powstanie Wielkanocne - na sklepowych witrynach
W tym roku Irlandczycy hucznie obchodzą setną rocznicę Powstania Wielkanocnego. Z tej okazji na wielu witrynach cork-owskich sklepów i pubów widnieją odręcznie malowane przez lokalnych artystów sceny upamiętniające ten irlandzki zryw o niepodległość.
Przy ocenie powstania trzeba przyjąć irlandzką skalę: dla nich to było wielka walka, dla nas to coś mniej więcej jak, bo ja wiem, może jak Przewrót Majowy? Powstanie trwało 5 dni, zginęło w nim ok. 500 osób z czego większość stanowili cywilni gapie którzy oglądali walki jak teatr. Rebelia praktycznie nie wyszło poza Dublin w którym powstańcy na krótko opanowali kilka budynków, bez większego strategicznego znaczenia.
Samo powstanie zostało bardzo źle przyjęte przez dublińczyków, ba, dochodziło nawet do zbrojnych starć pomiędzy powstańcami a mieszkańcami. Po kapitulacji gdy pokonani szli pod eskortą ulicami Dublina do więzienia, zgromadzeni na chodnikach i w oknach dublińczycy szydzili z nich, wyzywali, a nawet wylewali zawartość nocników. Po upadku powstania powszechne było wydawanie ukrywających się rebeliantów Brytyjczykom. Tak to wyglądało, chociaż teraz Irlandczycy niechętnie o tym mówią.
Trzeba jednak pamiętać o kontekście historycznym: trwała I Wojna Światowa, na froncie walczyło po stronie Brytyjczyków tysiące irlandzkich żołnierzy, powstanie zostało odebrane jako "cios w plecy". W dodatku Irlandia oczekiwała na wprowadzenie w życie już przyznanej autonomii /Home Rule Act/ wywalczonej po długich latach legalną drogą parlamentarną. Irlandczycy chcieli autonomii, ale i utrzymania związków z Wielką Brytanią. Legalnie działały Gaelicki Związek Atletyczny, który organizował rozgrywki futbolu gaelickiego i hurlingu, powstała Liga Gaelicka która krzewiła tradycyjną irlandzką kulturę i język, już zapomniany przez większość Irlandczyków, itp. Powstanie? Teraz? Po co?
A jednak znaleźli się ludzie którzy myśleli inaczej. Jednym z nich był Patrick Pearse, prawnik, nauczyciel i poeta, który postawę swoich rodaków traktował z pogardą, a w 1913 roku napisał: "przyczyną pozostawania Irlandii w niewoli jest to, iż nie zasłużyła ona sobie na wolność". Patrick Pearse, głęboko wierzący katolik uważał, że aby Irlandia zdobyła niepodległość potrzebna jest ofiara z życia, i on był gotowy złożyć tą ofiarę. Również inni przywódcy powstania to byli ludzie o niesłychanie wysokim poziomie moralnym. Zresztą, wystarczy wczytać się w tekst proklamacji odczytanej przez Pearse’a przed gmachem poczty w Dublinie. Nie wszyscy rozstrzelani powstańcy byli katolikami, sporo było też protestantów a jednak, jak przeczytałem w jednym z opracowań - gdy szli na śmierć, każdy z nich miał w ręku różaniec.
Gdyby Brytyjczycy nie rozstrzelali natychmiast niemal wszystkich przywódców powstania oraz nie objęli represjami dużych grup Irlandczyków, prawdopodobnie teraz Powstanie Wielkanocne miałoby taką samą rangę jak wyśmiewana przez Brytyjczyków "bitwa na grządce kapusty w ogrodzie wdowy McCormack" w 1848 roku. Jednak tym razem stało się inaczej: opinia publiczna na wieść o śmierci dowódców powstania błyskawicznie skierowała się przeciwko Brytyjczykom.
Reszta - jest już historią.
Przy ocenie powstania trzeba przyjąć irlandzką skalę: dla nich to było wielka walka, dla nas to coś mniej więcej jak, bo ja wiem, może jak Przewrót Majowy? Powstanie trwało 5 dni, zginęło w nim ok. 500 osób z czego większość stanowili cywilni gapie którzy oglądali walki jak teatr. Rebelia praktycznie nie wyszło poza Dublin w którym powstańcy na krótko opanowali kilka budynków, bez większego strategicznego znaczenia.
Samo powstanie zostało bardzo źle przyjęte przez dublińczyków, ba, dochodziło nawet do zbrojnych starć pomiędzy powstańcami a mieszkańcami. Po kapitulacji gdy pokonani szli pod eskortą ulicami Dublina do więzienia, zgromadzeni na chodnikach i w oknach dublińczycy szydzili z nich, wyzywali, a nawet wylewali zawartość nocników. Po upadku powstania powszechne było wydawanie ukrywających się rebeliantów Brytyjczykom. Tak to wyglądało, chociaż teraz Irlandczycy niechętnie o tym mówią.
/Powyżej: stylizowana postać Michaela Collinsa, uczestnika Powstania Wielkanocnego, założyciela i przywódcy IRA na jednej ze sklepowych witryn w Cork/
Trzeba jednak pamiętać o kontekście historycznym: trwała I Wojna Światowa, na froncie walczyło po stronie Brytyjczyków tysiące irlandzkich żołnierzy, powstanie zostało odebrane jako "cios w plecy". W dodatku Irlandia oczekiwała na wprowadzenie w życie już przyznanej autonomii /Home Rule Act/ wywalczonej po długich latach legalną drogą parlamentarną. Irlandczycy chcieli autonomii, ale i utrzymania związków z Wielką Brytanią. Legalnie działały Gaelicki Związek Atletyczny, który organizował rozgrywki futbolu gaelickiego i hurlingu, powstała Liga Gaelicka która krzewiła tradycyjną irlandzką kulturę i język, już zapomniany przez większość Irlandczyków, itp. Powstanie? Teraz? Po co?
A jednak znaleźli się ludzie którzy myśleli inaczej. Jednym z nich był Patrick Pearse, prawnik, nauczyciel i poeta, który postawę swoich rodaków traktował z pogardą, a w 1913 roku napisał: "przyczyną pozostawania Irlandii w niewoli jest to, iż nie zasłużyła ona sobie na wolność". Patrick Pearse, głęboko wierzący katolik uważał, że aby Irlandia zdobyła niepodległość potrzebna jest ofiara z życia, i on był gotowy złożyć tą ofiarę. Również inni przywódcy powstania to byli ludzie o niesłychanie wysokim poziomie moralnym. Zresztą, wystarczy wczytać się w tekst proklamacji odczytanej przez Pearse’a przed gmachem poczty w Dublinie. Nie wszyscy rozstrzelani powstańcy byli katolikami, sporo było też protestantów a jednak, jak przeczytałem w jednym z opracowań - gdy szli na śmierć, każdy z nich miał w ręku różaniec.
Gdyby Brytyjczycy nie rozstrzelali natychmiast niemal wszystkich przywódców powstania oraz nie objęli represjami dużych grup Irlandczyków, prawdopodobnie teraz Powstanie Wielkanocne miałoby taką samą rangę jak wyśmiewana przez Brytyjczyków "bitwa na grządce kapusty w ogrodzie wdowy McCormack" w 1848 roku. Jednak tym razem stało się inaczej: opinia publiczna na wieść o śmierci dowódców powstania błyskawicznie skierowała się przeciwko Brytyjczykom.
Reszta - jest już historią.
wtorek, 15 marca 2016
Dzień Proklamacji w Irlandii
Dzisiaj w Irlandii z okazji setnej rocznicy Powstania Wielkanocnego obchodzi się tzw. Proclamation Day. Upamiętnia się w ten sposób tekst proklamacji odczytanej przez Patricka Pearse’a przed gmachem Poczty Głównej w Dublinie co formalnie rozpoczęło Powstanie Wielkanocne w 1916 roku.
Proklamacja rozpoczynała się tak: "Irlandczycy i Irlandki: w imię Boga i minionych pokoleń, z których czerpiemy tradycje narodowe..." A ostatni akapit zaczynał się od słów: "Sprawy Republiki Irlandii powierzamy opiece Boga Najwyższego..."
Co dzisiaj pozostało z tej deklaracji w już niemal kompletnie zlaicyzowanej Irlandii? Zgoła nic, oprócz przysłowiowej cepelii dla turystów.
Proklamacja rozpoczynała się tak: "Irlandczycy i Irlandki: w imię Boga i minionych pokoleń, z których czerpiemy tradycje narodowe..." A ostatni akapit zaczynał się od słów: "Sprawy Republiki Irlandii powierzamy opiece Boga Najwyższego..."
Co dzisiaj pozostało z tej deklaracji w już niemal kompletnie zlaicyzowanej Irlandii? Zgoła nic, oprócz przysłowiowej cepelii dla turystów.
/Powyżej: polska wersja dokumentu przetłumaczoną przez pracowników Trinity College Dublin. /
niedziela, 6 marca 2016
Hibernia na nowej monecie 2-eurowej
Dla upamiętnienia setnej rocznicy Powstania Wielkanocnego Irlandia wprowadziła do obiegu okolicznościową monetę 2-eurową. Warto dodać, że jest to pierwsza taka "eurowa" moneta upamiętniająca wydarzenia z irlandzkiej historii. Na monecie znajduje się wizerunek pomniku Hibernii - historycznego uosobienia Irlandii - który wieńczy dach Poczty Głównej w Dublinie.
/Powyżej: moja nowa 2-eurówka/
czwartek, 3 marca 2016
Znaczki upamiętniające Powstanie Wielkanocne
Zbliża się setna rocznica irlandzkiego Powstania Wielkanocnego. Z tej okazji w obiegu znalazła się okolicznościowa moneta 2-eurowa, a poczta wypuściła serię znaczków:
/Powyżej: irlandzkie znaczki pocztowe upamiętniające Powstanie Wielkanocne/
czwartek, 18 lutego 2016
1916-2016 Centre of Commemoration w Cork
W dawnym kościele św. Piotra przy North Main Street w Cork, gdzie poprzednio mieściło się Cork Vision Centre, przed tygodniem otworzono Centre of Commemoration - upamiętniające irlandzkie Powstanie Wielkanocne, które wybuchło w Dublinie 24 kwietnia 1916 roku.
Na razie znajduje się tam wystawa upamiętniającą setną rocznicę powstania. Składa się na nią szereg obelisków z wypisanymi nazwiskami poległych powstańców, zdjęcia oraz plansze informacyjne przybliżające historię i przebieg "Easter Rising".
Zdjęcia z wystawy można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.
Na razie znajduje się tam wystawa upamiętniającą setną rocznicę powstania. Składa się na nią szereg obelisków z wypisanymi nazwiskami poległych powstańców, zdjęcia oraz plansze informacyjne przybliżające historię i przebieg "Easter Rising".
Zdjęcia z wystawy można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.
/Powyżej: wystawa w St. Peter’s Church/
środa, 7 listopada 2007
Dublin: GPO (Poczta Główna)
Powstanie Wielkanocne, ktore wybuchlo w 1916 r. w Dublinie, chociaz zostalo stlumione po tygodniu, w konsekwencji doprowadzilo do wydarzen, ktore spowodowaly odzyskanie przez Irlandie niepodleglosci. A samo Powstanie Wielkanocne rozpoczelo sie w budynku GPO (Poczty Głownej)...
W wielkanocny poniedziałek (23.04.)1916 r. irlandzcy powstańcy wykorzystując zaskoczenie zajeli The General Post Office. Patrick Pearse, jeden z przywódców powstania, odczytal przed gmachem dublinskiej poczty proklamacje utworzenia Republiki Irlandii.
Przewaga sil brytyjskich byla olbrzymia, powstanie szybko upadlo - tym bardziej, ze nie zostalo poparte przez mieszkancow miasta, ktorzy poczatkowo odnosili sie do niego wrecz z wrogoscia. Sytuacja diametralnie sie zmienila, kiedy - pomimo narastajacego sprzeciwu opinii publicznej - Brytyjczycy rozpoczeli egzekucje powstancow...
Wydarzenia, jakie nastapily w wyniku Powstania Wielkanocnego, spowodowaly blyskawiczny i niezwykle silny wzrost poczucia tozsamosci narodowej Irlandczykow, oraz ich dążenia do niepodleglosci.
Poczta Glowna w Dublinie znajduje sie przy O'Connell Street.
Moje zdjecia z pobytu w Dublinie znajduja sie tutaj: http://picasaweb.google.com/piotr.slotwinski/Dublin
W wielkanocny poniedziałek (23.04.)1916 r. irlandzcy powstańcy wykorzystując zaskoczenie zajeli The General Post Office. Patrick Pearse, jeden z przywódców powstania, odczytal przed gmachem dublinskiej poczty proklamacje utworzenia Republiki Irlandii.
/Na zdjeciu: gmach Poczty Głównej w Dublinie/
Przewaga sil brytyjskich byla olbrzymia, powstanie szybko upadlo - tym bardziej, ze nie zostalo poparte przez mieszkancow miasta, ktorzy poczatkowo odnosili sie do niego wrecz z wrogoscia. Sytuacja diametralnie sie zmienila, kiedy - pomimo narastajacego sprzeciwu opinii publicznej - Brytyjczycy rozpoczeli egzekucje powstancow...
Wydarzenia, jakie nastapily w wyniku Powstania Wielkanocnego, spowodowaly blyskawiczny i niezwykle silny wzrost poczucia tozsamosci narodowej Irlandczykow, oraz ich dążenia do niepodleglosci.
Poczta Glowna w Dublinie znajduje sie przy O'Connell Street.
Moje zdjecia z pobytu w Dublinie znajduja sie tutaj: http://picasaweb.google.com/piotr.slotwinski/Dublin
sobota, 3 listopada 2007
Dublin: Konstancja Markiewicz
W St Stephen’s Green Park znajduje się "polski akcent": pomnik Konstancji Markiewicz, irlandzkiej bohaterki narodowej, żony Polaka. Autorem pomnika jest Seamus Murphy.
Konstancja Markiewicz, a właściwie: Constance Georgine Markiewicz (Markievicz), z domu Gore-Booth (ur. 4 lutego 1868 w Londynie, zm. 15 lipca 1927 w Dublinie) - byla znana irlandzką działaczką niepodległościową i społeczną. W 1898 poznała Polaka, malarza Kazimierza Dunin - Markiewicza, za ktorego wyszla za mąż w 1900 r.
W czasie Powstania Wielkanocnego w 1916 r. Saint Stephen’s Green Park zostal zajety przez grupe irlandzkich powstancow, ktorymi dowodzila właśnie Konstancja Markiewicz.
Konstancja Markiewicz, a właściwie: Constance Georgine Markiewicz (Markievicz), z domu Gore-Booth (ur. 4 lutego 1868 w Londynie, zm. 15 lipca 1927 w Dublinie) - byla znana irlandzką działaczką niepodległościową i społeczną. W 1898 poznała Polaka, malarza Kazimierza Dunin - Markiewicza, za ktorego wyszla za mąż w 1900 r.
W czasie Powstania Wielkanocnego w 1916 r. Saint Stephen’s Green Park zostal zajety przez grupe irlandzkich powstancow, ktorymi dowodzila właśnie Konstancja Markiewicz.
/Powyżej: pomnik Constance Markievicz znajdujacym sie w Saint Stephen’s Green Park/
Subskrybuj:
Posty (Atom)










