Czas w Polsce szybko zleciał, pora wracać do naszej Krainy Deszczowców ;-) Tym razem polecieliśmy z przesiadką w Londynie - Luton, gdzie Patryczek dał swój pierwszy koncert na pianinie, co widać na załączonym obrazku. Nasz powrót można zobaczyć na filmiku na YT: LINK.
piątek, 17 stycznia 2025
niedziela, 28 maja 2023
67 wizyta w Polsce /7/: wracam do Cork, jem w Leonie
Czas wracać do Cork. Na razie sam, Agnieszka z Patryczkiem dołączy za kilka dni. Tak jak zwykle, przynajmniej ostatnio, lecę przez Londyn Stansted. Zarówno kiedy leciałem w tamtą stronę jak i z powrotem - "stołowałem" się w restauracji Leon. Generalnie rzecz biorąc, restauracje na lotniskach nie są takie złe ;-)
Powyżej - moje posiłki w drodze do Krakowa i z powrotem:
wtorek, 28 marca 2023
65 wizyta w Polsce /1/: obiad w WonderTree
Znowu lecę do Polski na dwa tygodnie, znowu przez Londyn, ale tym razem przesiadka na lotnisku Gatwick. Znajduje się tam restauracja WonderTree, w której zjadłem skromny obiad ;-)
Poniżej - instalacja nawiązująca do nazwy restauracji i moja sałatka:
poniedziałek, 27 lutego 2023
63 wizyta w Polsce /9/: zupa na śniadanie
Wracam do Cork, na jeden dzień. Trzeba podlać kwiatki, odebrać pocztę, przewietrzyć mieszkanie i załatwić osobiście dwie sprawy. Agnieszka z Patryczkiem na razie zostają w Krakowie. Wracam tak, jak przylecieliśmy, czyli przez Londyn. Ponieważ leciałem rano, śniadanie zjadłem już na lotnisku w Stansted, w naszej ulubionej restauracyjce Itsu. Tym razem wybór padł na zupę miso w wersji śniadaniowej, tj. ze szpinakiem i jajkiem ;-) Do tego oczywiście espresso.
środa, 19 października 2022
59 wizyta w Polsce (4): wracamy do Cork. Z Patryczkiem
Wracamy do Cork, chociaż tylko na kilka dni. Głównym powodem jest zobowiązanie Agnieszki do przeprowadzenia warsztatów dla dzieci w Polskiej Szkole w Cork, z okazji 15 rocznicy jej działalności. Tym razem wracamy przez Luton, wszystko praktycznie bezproblemowo, no może oprócz problemów z lądowaniem - ale udało się już za drugim razem ;-)
wtorek, 11 października 2022
58 wizyta w Polsce (12): śniadanie w Terracotta Italian Kitchen
Czas wracać, chociaż tylko na chwilę ;-) Tą samą trasą, tylko odwrotnie: Kraków - Londyn - Cork. Śniadanie tym razem we włoskiej knajpce Terracotta, znajdującej się tuż przy Comptoir Libanais, czyli tej, w której jedliśmy lecąc w drugą stronę. Pora śniadaniowa, więc menu ograniczone. Zamawiam śniadanie w wersji wegetariańskiej, myślałem że jakoś je fajnie po włosku "podkręcą", ale gdzie tam: od angielsko/irlandzkiego różni się tym, ze dodali szpinak. Niech będzie... ;-)
czwartek, 29 września 2022
58 wizyta w Polsce (1): śniadanio-obiad w Comptoir Libanais
Kolejny raz lecimy do Polski, znowu z przesiadką w Stansted. Tym razem na śniadanioobiad wybraliśmy nie - jak zwykle - Itsu, ale Comptoir Libanais, libańką restaurację z niebanalnym wnętrzem. Warto.
czwartek, 15 września 2022
57 wizyta w Polsce (8): żałoba po śmierci Elżbiety II
czwartek, 8 września 2022
57 wizyta w Polsce (1): w Londynie bez cła
Kolejny tydzień w Polsce. Polecieliśmy przez Londyn, akurat w dniu śmierci Elżbiety II ale o tym dowiedzieliśmy się dopiero wieczorem, gdy już byliśmy w Krakowie. Same loty standardowo, na lotnisku w Stansted w naszej ulubionej restauracyjce Itsu zjedliśmy obiad, pokręciliśmy się po sklepach. Zdecydowanie taniej niż w Irlandii, niektóre produkty również tańsze niż w Polsce. Wielka Brytania nie jest już w Unii Europejskiej, stąd niższe ceny /różnice w podatkach, brak cła/.
niedziela, 14 sierpnia 2022
56 wizyta w Polsce (11): sushi w Londynie tańsze od pierogów w Krakowie
Wracamy do Cork. Zamawiamy taksówkę, przed 5 rano jesteśmy na lotnisku w Krakowie. Do domu w Cork wejdziemy o godzinie 18:00.
Tamtejsza restauracja zachęca do "spróbowania dań kuchni ukraińskiej, przygotowanych przez naszych pracowników z Ukrainy". Nie tym razem i nie w tych cenach. Dopóki będę mógł taniej zjeść japońskie sushi na londyńskim lotnisku, od ukraińskich pierogów na krakowskim lotnisku, będę wybierał to pierwsze. Nie z oszczędności ale w imię zasad. Jak to możliwe, że tam jest taniej niż tutaj?
Odprawa, samolot o dziwo nawet terminowo, przynajmniej w teorii. W praktyce - trzymali nas ściśniętych jak sardynki w zamkniętym autobusie tuż przez samolotem. Długo, o wiele za długo. Ale to wszędzie wygląda tak samo: w Londynie potrafią z kolei trzymać ludzi przed samolotem w jakimś blaszanym korytarzyku, bez wentylacji a nawet, o zgrozo, zasięgu i wifi w komórce. Nie ma się jak pożalić na fb. Takie to są problemy ludzi z pierwszego świata, do którego, dzięki Panu Bogu, ciągle należymy ;-) Odprawa paszportowa w Stansted również trwa pół godziny, podobnie jak w Katowicach, ale komfort jednak zdecydowanie większy, więcej miejsca, kolejka sprawnie się przemieszcza, pomimo że ludzi jest z 20 razy więcej.
Śniadanie oczywiście w Itsu: kawa, woda "ogórkowa", wegańskie pierożki i takież wspomniane na wstępie sushi, jajka podane w zupie miso i coś słodkiego. Ceny na lotnisku w Londynie, w przeciwieństwie do tych w Dublinie - stoją w miejscu.
Lądujemy, taksówka do domu, docieramy na godzinę 18:00. I tak minęła nasza 56 wizyta w Polsce ;-) Dla zainteresowanych: na YT można zobaczyć filmik z naszego ostatniego pobytu w Polsce: LINK.
poniedziałek, 11 lipca 2022
Wasabi Sushi & Bento w Luton
Sieciowa restauracja, tutaj akurat na londyńskim lotnisku Luton. Mają tam m.in. wegańskie suhi i onigiri. Spędziłem tam kilka godzin, więc udało mi się zjeść dwa posiłki a wziąć też coś na wynos. Warto.
Poniżej - restauracja i moje dania /wszystkie są wegańskie/:
niedziela, 10 lipca 2022
Pokój modlitwy na lotnisku w Luton
Kontynuując moją serię "kaplic na lotniskach" /chociaż na razie są to same meczety/, tym razem "pokój modlitwy" na lotnisku w londyńskim Luton. Teoretycznie, tak jak inne tego rodzaju "pokoje" jest on przeznaczony dla wyznawców "wszystkich religii", w praktyce - to kolejny mini - meczet, z pomieszczeniem do obmycia się przed modlitwą, dywanikami i zaznaczonym kierunkiem modlitwy w stronę Mekki.
Poniżej - kilka zdjęć:
piątek, 8 lipca 2022
55 wizyta w Polsce (6): przez Luton do Cork
Czas wracać do Cork. Wracam z Krakowa przez Londyn, tym razem z przesiadką w Luton. Mają tam świetną kuchnię ;-) Generalnie na lotniskach można dobrze zjeść, w dodatku wbrew pozorom nawet w przystępnych cenach. No chyba że jest to Kraków, to wtedy - nie. Nie wiem jak jest na innych lotniskach w Polsce, do tej pory latałem również z Katowic, Wrocławia i Warszawy, ale to było dawno i nic na ten temat nie odnotowałem, więc - wszystko przede mną. Oprócz mnogości sklepów i miejsc z jedzeniem na Luton standardowo znajdziemy "pokój modlitwy", czyli obecnie - meczet. Mają tam też ciekawe rozwiązanie dotyczące wypożyczania/sprzedaży powerbanków. Ale o tym wszystkim napiszę w kilku oddzielnych notkach, żeby było tematycznie.
czwartek, 9 czerwca 2022
Drugi 'pokój modlitwy" na lotnisku Stansted
Na chwilę wrócę do mojej blogowej serii "kaplic na lotniskach", chociaż ostatnio są to bardziej wpisy o meczetach niż stricte kaplicach. O jednym z "pokoju modlitw" na lotnisku Stansted już pisałem: LINK, ale podczas mojej ostatniej podróży do Polski, odkryłem też drugi, nawet znacznie przestronniejszy niż ten pierwszy. Zlokalizowany również w pobliżu toalet, jak podejrzewam - zapewne ze względu na konieczność doprowadzenia wody. Oczywiście - to również meczet.
Poniżej - kilka zdjęć:
piątek, 29 kwietnia 2022
50 wizyta w Polsce (19): Itsu w Stansted
W Londynie byłem raptem kilka razy ale zawsze robiła na mnie pozytywne wrażenie jego różnorodność. Kulinarna oczywiście. Ot, weźmy taki skromy obiadek na lotnisku Stansted, w japońskiej sieciowej restauracji Itsu: vegańskie sushi i takaż zupa miso w dodatku w bardzo przystępnej cenie. Na lotnisku. W przystępnej cenie. Można? Można.
czwartek, 28 kwietnia 2022
50 wizyta w Polsce (18): "pokój modlitwy" między toaletami
Wracamy do Irlandii. Musieliśmy przedłużyć nasz pobyt o tydzień, więc nasze bilety przepadły. Nie udało nam się dostać nowych na bezpośredni lot Kraków - Dublin, wszystko wykupione, podobnie zresztą jak z innych miast. Dlaczego? Irlandia ogłosiła że przyjmie praktycznie każdą ilość uchodźców z Ukrainy, więc ten kierunek stał się naprawdę oblegany. Lecimy więc przez Londyn /Stansted/ za to do Cork.
Z ciekawostek: na lotnisku Stansted znajduje się hm, pokój modlitwy, ulokowany między toaletami. Zajrzałem do środka, to praktycznie mini-meczet, z wyznaczonym kierunkiem modlitwy i osobnym pomieszczeniem do umycia się przed modlitwą, co praktykują muzułmanie. Pewnie dlatego umieszczono go między toaletami, ze względu na łatwe podłączenie do wody. Czyli od razu przyjęto że modlić się tam będą przedstawiciele tej, chyba już dominującej w UK religii.
Poniżej - "pokój modlitwy" między toaletami na lotnisku w Stansted:
czwartek, 9 lutego 2017
37 wizyta w Polsce (9): Really Good w Londynie
Z lotniska Stansted jedziemy kolejką do stacji Liverpool Street. Nieśpieszny spacer wzdłuż Tamizy zaczęliśmy przy Tower Bridge, minęliśmy Tate Modern, London Eye, Big Ben i Palace of Westminster oraz Westminster Abbey skąd udaliśmy się pod Pałac Buckingham a stamtąd The Mall przeszliśmy na Trafalgar Square. Tam w jednej z knajpek zjedliśmy obiad i z pobliskiej stacji metra ruszyliśmy w drogę powrotną. Zdjęcia z tego spaceru po Londynie można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.
Na jednym z cokołów Trafalgar Square co roku staje nowa rzeźba. Tym razem jest to "Really Good", której autorem jest David Shrigley. Rzeźba ma 7 metrów i waży 4,5 tony, odsłonił ją 29 września ub. roku Sadiq Khan, pierwszy w historii muzułmański burmistrz muzułmańskiego Londynu.
poniedziałek, 10 października 2011
Wylot z Londynu
Na mszy byłem w kościele pw. św. Józefa na Highgate Hill. Były też wtedy chrzciny czworo polskich dzieci. Coraz więcej polskich dzieci rodzi się na Wyspach - ale to temat na inną notkę.
Autobus na lotnisko, odprawa bez żadnych zbędnych ceregieli, chociaż tak jak poprzednio leciałem Ryanairem, nikt nie mierzył i nie ważył mojej walizki, jak również nie studiował wnikliwie mojego paszportu, jak jest to za każdym razem w Pyrzowicach czy Balicach.
Po przylocie, okazało się że wylądowaliśmy razem z jednym z samolotów z Polski. Zorientowałem się dopiero przed samym wejściem na halę lotnisko, gdzie ustawiono maszynę do prześwietlania bagażu. Nas, z Londynu, przepuszczono jednym wejściem, pasażerów z Polski, zdaje się ze z Wrocławia, drugim - gdzie przynajmniej wyrywkowo kontrolowano bagaż. To podobna sytuacja z kontrolą którą opisałem w notce o przylocie. Żaden rasizm, żadne nierówne traktowanie - pomijając wszystko inne, z Londynu nikt raczej nie przemyca alkoholu i papierosów, bo to zdaje się o to przede wszystkim chodzi.
Taksówka - i już jestem w domu.
Londyn: polonijna prasa
W Londynie byłem krótko, raptem 6 dni, więc zrozumiałym jest, że chciałem najpierw zobaczyć to, co "londyńskie", stąd nie skupiałem się na poszukiwaniu "polskich śladów" w tym mieście. Niemniej po tych sześciu dniach mogę stwierdzić, że w mojej prywatnej opinii informacje o "zalewie" Londynu przez Polaków są bardzo przesadzone. Londyn jest mocno multi-kulti, bywały chwile gdy byłem tylko jednym z kilku białych w pełnym autobusie czy metrze /raz nawet było groźnie z powodu rozrabiającej grupki młodych arabów/, na spokojnej uliczce przy której mieszkałem nie było kościoła, ale niewielki meczet - owszem. Piszę to po to, żeby podkreślić że Londyn jest obecnie silną mieszanką ludzi ze wszystkich stron świata i Polacy w tej "mieszance" nie są widoczni. Polski język, na który choćby z racji tego że jest to mój język ojczysty jestem szczególnie "słuchowo" wyczulony, słyszałem bardzo rzadko. O wiele rzadziej niż np. rosyjski, że o innych z mniej lub bardziej dalekiego wschodu czy południa nie wspominając. I o wiele, wiele rzadziej niż w Cork...
W ciągu tych 6 dni trafiłem na 1 (słownie: jeden) polski sklep i znajdującą się tuż przy nim również polską, hm, restauracjo - cukiernię. Za to widziałem całe mnóstwo "narodowych" sklepów, fryzjerów, fastfoodów, itp. prowadzonych przez inne nacje. Proszę mnie dobrze zrozumieć: to nie znaczy, że Polaków w Londynie "nie ma", bo to nie prawda. To znaczy tylko, że z mojego punktu widzenia tygodniowego turysty, w dodatku dobrze znającego język polski ;-) - nie spotkałem tak wielu śladów polskiej obecności jakby to wynikało z informacji w polskojęzycznych mediach w Polsce. Ba, byłem nawet na Victoria Coach, dworcu autobusowym w Londynie, na którym, wg tychże informacji, mają koczować bezdomni Polacy. Może i koczowali, ale na pewno nie wtedy kiedy ja tam byłem.
Na Victoria Coach wybrałem się oczywiście nie po to, żeby szukać bezdomnych Polaków, co z powodu swoistego sentymentu - to tutaj 7,5 roku temu przesiadałem się z autobusu Kraków - Londyn na Londyn - Cork. I niewiele zresztą brakowało, żebym w tym Londynie został, przez co dzisiaj czytalibyście zapiski blogera z Londynu, a nie z Cork ;-) Ale o tym napiszę może kiedy indziej.
Zdecydowanie zboczyłem z tematu, którym miała być tytułowa "polonijna prasa w Londynie". Jak wszedłem w posiadanie tylu tytułów, skoro nie napotykałem na każdym rogu "polskich sklepów"? Dzięki miłej pani z jednej z polskich firm przewozowych, mających swoją siedzibę właśnie w okolicy Victoria Coach, gdzie przez szybę zauważyłem stertę polonijnych czasopism. Były to, widoczne na zdjęciu: Cooltura, Goniec Polski, Halo TV, Panorama, Polish Express i Tygodnik Polski. Wszystkie te tytuły są bezpłatnymi tygodnikami, większość porządnie wydana, na dobrym papierze i ze sporą objętością tekstów, do których reklamy są dodatkiem, a nie odwrotnie. Jak napisałem, niewykluczone że takich bezpłatnych - i płatnych - tytułów polonijnych w Londynie czy też w całej Wielkiej Brytanii jest nieporównanie więcej.
Jednak już nawet taka dawka 6-ciu bezpłatnych tygodników jest wystarczająca, żeby zagłuszyć głód czytania - prasy ;-)














