/Powyżej: kilka prac z wystawy "Eclectic"/
piątek, 29 kwietnia 2016
Eclectic
W Camden Palace ma miejsce wystawa "Eclectic" na której swoje prace prezentuje William Best. Wystawa potrwa do 15 maja b.r. Kilka zdjęć z wystawy można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.
czwartek, 28 kwietnia 2016
Camden Palace
Od dzisiaj Camden Palace ma nową lokalizację w Cork - mieści się przy 9 John Redmond Street.
Budynek w którym poprzednio mieściło się to centrum sztuki został sprzedany w grudniu ub.r. Camden Palace działa w Cork od 2009 roku, stanowi miejsce pracy i wystaw /a zdaje się że często i zamieszkania/ dla lokalnych artystów.
Budynek w którym poprzednio mieściło się to centrum sztuki został sprzedany w grudniu ub.r. Camden Palace działa w Cork od 2009 roku, stanowi miejsce pracy i wystaw /a zdaje się że często i zamieszkania/ dla lokalnych artystów.
/Powyżej: Camden Palace przy 9 John Redmond Street/
niedziela, 24 kwietnia 2016
James's Fort w Kinsale
Na weekend odwiedziła nas Marysia, która przyleciała z dalekiego Rzymu. Marysia mieszkała w Cork przez 2 lata, ale to było... lata temu. Ostatni raz przyleciała tutaj na moje 40-urodziny, czyli też - dawno temu. Wybraliśmy się do Kinsale, na Old Head i do James's Fort - w poszukiwaniu skrytek geocachingowych.
James's Fort wybudowano w 1607 roku, ale przed nim również znajdowały się tutaj fortyfikacje. Fort u schyłku XVII w. został uszkodzony przez wybuch prochu, w następnym stuleciu jego znaczenie ulegało zmniejszeniu, a na początku XIX w. była to już praktycznie ruina, w przeciwieństwie do znajdującego się nieopodal Charles Fort, który był w użyciu aż do lat 20-tych ub.w.
James's Fort wybudowano w 1607 roku, ale przed nim również znajdowały się tutaj fortyfikacje. Fort u schyłku XVII w. został uszkodzony przez wybuch prochu, w następnym stuleciu jego znaczenie ulegało zmniejszeniu, a na początku XIX w. była to już praktycznie ruina, w przeciwieństwie do znajdującego się nieopodal Charles Fort, który był w użyciu aż do lat 20-tych ub.w.
/Powyżej: Agnieszka i Marysia przy James's Fort/
poniedziałek, 18 kwietnia 2016
Lizbona: Cristo Rei, pomnik Chrystusa Króla
W podzięce za uratowanie kraju od zniszczeń w czasie II wojny światowej, Portugalczycy wybudowali monumentalny pomnik Chrystusa Króla.
Znajduje się on na południowym brzegu rzeki Tag, odsłonięto go 17 maja 1959 roku. Na przeszło 80 metrowym cokole stanął 28 metrowy pomnik Chrystusa Króla. Na szczyt cokołu można wyjechać windą, jest tam taras widokowy z którego rozpościera się widok na rzekę Tag oraz panoramę Lizbony.
To ostatni punkt naszego zwiedzania Lizbony. Jutro - powrót do Cork. Zdjęcia z Lizbony można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.
Poniżej - krótki filmik:
Znajduje się on na południowym brzegu rzeki Tag, odsłonięto go 17 maja 1959 roku. Na przeszło 80 metrowym cokole stanął 28 metrowy pomnik Chrystusa Króla. Na szczyt cokołu można wyjechać windą, jest tam taras widokowy z którego rozpościera się widok na rzekę Tag oraz panoramę Lizbony.
To ostatni punkt naszego zwiedzania Lizbony. Jutro - powrót do Cork. Zdjęcia z Lizbony można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.
/Powyżej: przed pomnikiem Chrystusa Króla/
Poniżej - krótki filmik:
Lizbona: tramwaje
Podobnie jak autobusy na Malcie, tak w Lizbonie tramwaje są same w sobie atrakcją turystyczną. Szczególnie osławiony tramwaj nr 28, kursujący po najstarszej części Lizbony. Podobno tylko stare wąskie wagoniki radzą sobie w krętych i stromych uliczkach Lizbony, nowoczesne szerokie tramwaje nie mają tam szans. Część wagoników pochodzi z początku XX wieku.
W Lizbonie jest tylko 5 linii tramwajowych, z czego wszystkie z wyjątkiem linii 15 obsługiwane są przez charakterystyczne, żółte, małe wagony, a tramwaj linii 28 to jedna z największych atrakcji miasta. Pierwsze tramwaje konne na ulice Lizbony wyjechały w 1873 roku. W ciągu następnych lat sieć tramwajowa była rozbudowywana (utrzymywano 1200 koni) oraz przebudowano torowiska tramwajowe na tor o szerokości 900 mm.
Tramwaje elektryczne w Lizbonie uruchomiono w 1901 roku. Do 1928 zakończono rozbudowę sieci w górzystej części Lizbony budując trasę obecnej linii 28 na Calçada da Săo Francisco (znajduje się tu najbardziej stromy podjazd tramwajowy na świecie. Rozwój sieci tramwajowej trwał do lat 50. XX w. wtedy to osiągnęła największą długość wynoszącą 76 km i liczbę 27 linii. Od 1959 rozpoczęto likwidację odcinków sieci tramwajowej. W latach 1991–1997 zlikwidowano około 2/3 sieci tramwajowej, pozostawiając jedynie linie w najstarszej części miasta oraz jedną trasę wzdłuż rzeki Tag którą zmodernizowano i zakupiono nowe niskopodłogowe tramwaje (źr: wikipedia.pl).
/Powyżej: lizboński tramwaj/
W Lizbonie jest tylko 5 linii tramwajowych, z czego wszystkie z wyjątkiem linii 15 obsługiwane są przez charakterystyczne, żółte, małe wagony, a tramwaj linii 28 to jedna z największych atrakcji miasta. Pierwsze tramwaje konne na ulice Lizbony wyjechały w 1873 roku. W ciągu następnych lat sieć tramwajowa była rozbudowywana (utrzymywano 1200 koni) oraz przebudowano torowiska tramwajowe na tor o szerokości 900 mm.
/Powyżej: wnętrze jednego z tramwajów/
Tramwaje elektryczne w Lizbonie uruchomiono w 1901 roku. Do 1928 zakończono rozbudowę sieci w górzystej części Lizbony budując trasę obecnej linii 28 na Calçada da Săo Francisco (znajduje się tu najbardziej stromy podjazd tramwajowy na świecie. Rozwój sieci tramwajowej trwał do lat 50. XX w. wtedy to osiągnęła największą długość wynoszącą 76 km i liczbę 27 linii. Od 1959 rozpoczęto likwidację odcinków sieci tramwajowej. W latach 1991–1997 zlikwidowano około 2/3 sieci tramwajowej, pozostawiając jedynie linie w najstarszej części miasta oraz jedną trasę wzdłuż rzeki Tag którą zmodernizowano i zakupiono nowe niskopodłogowe tramwaje (źr: wikipedia.pl).
/Powyżej: na trasie tramwaju 28/
Lizbona: Elevador da Glória
Oprócz Santa Justa, w Lizbonie kursują również inne "windy", jak np. Elevador da Glória. Wygląda jak typowy portugalski tramwaj, w rzeczywistości jest to rodzaj kolejki linowo-terenowej, łączącej dwie dzielnice miasta, Baixa z Bairro Alto.
Elevador da Glória została otwarta dla publiczności 24 października 1885 roku. Na początku została zaprojektowana jako system zasilany wodą, następnie w 1886 roku został zastąpiony przez system parowy, i wreszcie w 1915 roku została zelektryfikowana. W 2002 roku została wpisana na listę Pomników Narodowych.
Kolejka jeździ tylko po jednej ulicy, mając dwa przystanki: początkowy i końcowy, ale pokonuje za to spore wzniesienie. Możemy się nią dostać na jeden z najlepszych punktów widokowych w Lizbonie, z którego rozciąga się widok na zamek św. Jerzego i najstarszą część Lizbony.
/Powyżej: Elevador da Glória/
Elevador da Glória została otwarta dla publiczności 24 października 1885 roku. Na początku została zaprojektowana jako system zasilany wodą, następnie w 1886 roku został zastąpiony przez system parowy, i wreszcie w 1915 roku została zelektryfikowana. W 2002 roku została wpisana na listę Pomników Narodowych.
Kolejka jeździ tylko po jednej ulicy, mając dwa przystanki: początkowy i końcowy, ale pokonuje za to spore wzniesienie. Możemy się nią dostać na jeden z najlepszych punktów widokowych w Lizbonie, z którego rozciąga się widok na zamek św. Jerzego i najstarszą część Lizbony.
/Powyżej: widok na zamek św. Jerzego i część Lizbony/
Lizbona: winda Santa Justa
Dzisiaj kończy się nasza pielgrzymka do Fatimy. Wraz z cała grupą wracamy autokarem do Lizbony, ale rozstajemy się na lotnisku ponieważ podobnie jak przylecieliśmy dwa dni wcześniej, tak jeszcze jeden dzień dłużej chcemy zostać w stolicy Portugalii żeby odwiedzić kolejnych kilka miejsc wartych zobaczenia.
Jednym z symboli Portugalii jest słynna winda Santa Justa w Lizbonie. Łączy ona dzielnicę Baixa z leżącą wyżej dzielnicą Chiado. Na szczycie windy znajduje się taras widokowy.
Winda Santa Justa, czy też jak wola miejscowi: Elevador de Santa Justa, to 45–metrowa konstrukcja wykonana w stylu neogotyckim. została zaprojektowana przez Raoula Mesnier de Ponsard, który to był uczniem słynnego Gustawa Eiffla. Windę zaczęto budować w 1900 roku a już 10 lipca 1902 roku oddano ją do użytku publicznego. Początkowo była ona napędzana parą wodną, którą w 1907 roku wyparły silniki elektryczne.
Jednym z symboli Portugalii jest słynna winda Santa Justa w Lizbonie. Łączy ona dzielnicę Baixa z leżącą wyżej dzielnicą Chiado. Na szczycie windy znajduje się taras widokowy.
/Powyżej: przed windą Santa Justa/
Winda Santa Justa, czy też jak wola miejscowi: Elevador de Santa Justa, to 45–metrowa konstrukcja wykonana w stylu neogotyckim. została zaprojektowana przez Raoula Mesnier de Ponsard, który to był uczniem słynnego Gustawa Eiffla. Windę zaczęto budować w 1900 roku a już 10 lipca 1902 roku oddano ją do użytku publicznego. Początkowo była ona napędzana parą wodną, którą w 1907 roku wyparły silniki elektryczne.
/Powyżej: widok z tarasu na Santa Justa/
niedziela, 17 kwietnia 2016
Fatima: wspólne zdjęcie
Ostatni różaniec i ostatnia procesja ze światłami. Jutro wyjeżdżamy, ale wcześniej - pamiątkowe wspólne zdjęcie /poniżej/. Więcej zdjęć z pielgrzymki do Fatimy można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.
/Powyżej: grupa pielgrzymów z Cork w Kaplicy Objawienia/
Óbidos
Po Batalha i Nazare - ostatni punkt naszej niedzielnej wycieczki: Óbidos.
Początki Óbidos są datowane na rok 308 p.n.e., kiedy to miasto zostało założone przez Celtów. W 1755 miejscowość nawiedziło trzęsienie ziemi, na szczęście zniszczone budynki zostały precyzyjnie zrekonstruowane na istniejących fundamentach. Układ ulic oraz domów pozostał niezmieniony. Otaczające miasto mury również są w znakomitym stanie, można na nie wejść by podziwiać panoramę okolicy.
Trafiliśmy też na odbywający się tam właśnie Festiwal Czekolady, a całe miasteczko słynie również z wiśniówki, którą sprzedają dosłownie wszędzie. Z ciekawostek:Jak powiedziała nam pani przewodnik, zdarza się, że w Portugalii wiśnie nie obrodzą, a wiśniówkę robić trzeba. Skąd więc je sprowadzają? Z... Polski oczywiście. Toteż całkiem możliwe, że zdarzy nam się pić portugalską wiśniówkę z polskich wiśni. A swoją drogą, portugalskiej wiśniówki spróbowałem kilkakrotnie, i z ręką na sercu: nasza, polska, jest zdecydowanie lepsza.
Początki Óbidos są datowane na rok 308 p.n.e., kiedy to miasto zostało założone przez Celtów. W 1755 miejscowość nawiedziło trzęsienie ziemi, na szczęście zniszczone budynki zostały precyzyjnie zrekonstruowane na istniejących fundamentach. Układ ulic oraz domów pozostał niezmieniony. Otaczające miasto mury również są w znakomitym stanie, można na nie wejść by podziwiać panoramę okolicy.
/Powyżej: Obidos/
Trafiliśmy też na odbywający się tam właśnie Festiwal Czekolady, a całe miasteczko słynie również z wiśniówki, którą sprzedają dosłownie wszędzie. Z ciekawostek:Jak powiedziała nam pani przewodnik, zdarza się, że w Portugalii wiśnie nie obrodzą, a wiśniówkę robić trzeba. Skąd więc je sprowadzają? Z... Polski oczywiście. Toteż całkiem możliwe, że zdarzy nam się pić portugalską wiśniówkę z polskich wiśni. A swoją drogą, portugalskiej wiśniówki spróbowałem kilkakrotnie, i z ręką na sercu: nasza, polska, jest zdecydowanie lepsza.
/Powyżej: serwowana m.in. w takich "kieliszkach" z czekolady portugalska wiśniówka/
Nazare: Sanktuarium Matki Bożej
Po Batalha udajemy się do Nazare, do tamtejszego, najstarszego w Portugalii, Sanktuarium Matki Bożej. Powstało dużo wcześniej niż królestwo Portugalii, przed przejściem Hiszpanów i najazdem arabskim.
Miasto wywodzi swoją nazwę od niewielkiej figury Matki Boskiej przyniesionej przez mnicha w IV wieku z Nazaretu do klasztoru w pobliżu Méridy, a sprowadzonej do Nazaré w 711 roku przez mnicha Romano, któremu towarzyszył Roderyk, król Wizygotów. Wg tradycji, figurka Czarnej Madonny została wyrzeźbiona przez św. Józefa a za wzór "posłużyła" mu sama Maryja, matka Jezusa Chrystusa.
/Powyżej: Sanktuarium Matki Bożej w Nazare/
Miasto wywodzi swoją nazwę od niewielkiej figury Matki Boskiej przyniesionej przez mnicha w IV wieku z Nazaretu do klasztoru w pobliżu Méridy, a sprowadzonej do Nazaré w 711 roku przez mnicha Romano, któremu towarzyszył Roderyk, król Wizygotów. Wg tradycji, figurka Czarnej Madonny została wyrzeźbiona przez św. Józefa a za wzór "posłużyła" mu sama Maryja, matka Jezusa Chrystusa.
/Powyżej: figurka Matki Bożej w Nazare/
Subskrybuj:
Posty (Atom)