XXXII wizyta w Polsce (11): powrót do Cork

Lot z Krakowa do Dublina, autobus z Dublina do Cork.

XXXII wizyta w Polsce (10): pomnik świni nad Wisłą

Spacerując bulwarem nad Wisłą w Krakowie można natknąć się na pomnik świni leżącej na stosie. To dyplomowa praca Mateusza Okońskiego pt. "Puryfikacja".

Miejsce artysta wybrał nie przypadkowo. Nieopodal mieści się galeria handlowa Kazimierz, kiedyś na jej miejscu znajdowała się dawna rzeźnia miejska z której spuszczano krew do Wisły.

/Powyżej: "Puryfikacja" Mateusza Okońskiego/

XXXII wizyta w Polsce (9): Muzeum PRL w Nowej Hucie

W dawnym kinie "Światowid" w Nowej Hucie otworzono Muzeum PRL. 

Na razie jest dość skromnie, więcej zdjęć i plansz niż eksponatów z prawdziwego zdarzenia, niemniej jednak dla młodszego pokolenia może to być cenna lekcja historii, a dla starszego - okazja do przypomnienia sobie lat dzieciństwa.

/Powyżej: dawne kino "Światowid", obecnie Muzeum PRL/

/Powyżej: Muzeum PRL w Nowej Hucie/

XXXII wizyta w Polsce (8): Mad Max: Na drodze gniewu /3D/

Lata minęły od 3 części Mad Maxa. A dokładnie - lat 30. Z tym większą więc ciekawością obejrzałem kolejną część, chociaż już bez Mela Gibsona.

Ten film jest jak zdecydowana większość kontynuacji kultowych filmów z lat 80-tych: szybciej i głośniej, pytanie - czy lepiej? Pierwsze 3 części Mad Maxa miały swoisty klimat, część czwarta to świetne kino, ale główny bohater - w porównaniu z pierwowzorem - zdecydowanie nijaki, przytłoczony przez inne postacie a w szczególności przez Furiosę, którą brawurowo zagrała Charlize Theron. Feminizm zaczyna brać górę, nawet w filach akcji.

Niemniej - warto obejrzeć. Szczególnie w 3D ;-)

XXXII wizyta w Polsce (7): 3

Tak jak uwielbiam sztukę współczesną, tak większość wystaw czasowych które mają teraz miejsce w MOCAKu - to jakieś totalne nieporozumienie.

Tematyka: gender, Żydzi, geje, Holocaust - i jeszcze dowalmy JP2 i B16. Rozumiem że lewactwo które najwidoczniej obsiadło MOCAK też ma swoje prawa do manifestacji przekonań, ale to co tam teraz pokazują ma tyle wspólnego ze sztuką, co sztuka mięsa u rzeźnika z Placu Nowego w Krakowie. Pierwszy raz w życiu z galerii sztuki współczesnej wyszedłem zniesmaczony - i to nawet nie tematyką co odgrzewaniem starych kotletów i brakiem jakiegokolwiek pomysłu. Myślałem że może im chodzi o zaszokowanie tematyką, szczególnie w takim połączeniu - ale też nie, to robiło wrażenie może ze dwie dekady temu.

Sorry, taki mamy klimat, świat idzie naprzód i epatowanie gołymi tyłkami płci obojga to trochę za mało gdy chce się dyskutować na poważne tematy. Przewietrzcie towarzysze nieco swoje salony, przestańcie pokazywać to co dawno widzieli już wszyscy - łącznie z takimi laikami jak ja - i wpuścicie do galerii młodych twórców o świeżym spojrzeniu.

/"I see I see I see" Krištofa Kintery/

Ale żeby nie było - wśród wystaw stałych pojawiła się nowa praca która przypadła mi do gustu: rzeźba czy też jak to określono - obiekt akustyczny i elektromechaniczny: "I see I see I see", której autorem jest Krištof Kintera.

Jedna jaskółka /czy też - kruk ;-)/ wiosny nie czyni, no ale - na bezrybiu i kruk ryba...

XXXII wizyta w Polsce (6): Jurassic World /3D/

Naukowcy na potrzeby parku parku rozrywki klonują dinozaury. Któregoś dnia w pogoni za coraz większymi oczekiwaniami publiczności - i swojego szefa - tworzą nowego dinozaura, który wymknął im się spod kontroli i stał się maszyną do zabijania.

Dobre kino akcji do coli i popcornu. Do zapomnienia zaraz po wyjściu z kina.

XXXII wizyta w Polsce (5): WieloPole

Obiad w kolejnej vege-restauracji w Krakowie. Tym razem wybór padł na WieloPole. W karcie jest kilka dań również w wersji raw.

/Powyżej: WieloPole/

XXXII wizyta w Polsce (4): nowe gazety, stare numery

Pojawiły się w Polsce nowe tytuły prasowe: tygodnik "ABC", dwutygodnik "Gazeta Stonoga" - i łudząco podobny do polskiego tygodnika "ABC" niemiecki polskojęzyczny tygodnik dla Polaków: "AZ", /czy też: od "A do Z"/, który w dodatku, dla zmylenia, określił się w winiecie jako "polski tygodnik".

/Powyżej: polski tygodnik ABC wydawany przez Fratria/

Polski tygodnik ABC i polskojęzyczny "od A do Z" zadebiutowały jednocześnie w kwietniu b.r., przy czym o ile start "ABC" był zapowiadany od dawna, to konkurencyjny "od A do Z" przygotowano w konspiracji. ABC wydaje polska grupa medialna Fratria, "od A do Z" - niemiecki Axel Springer.

Oba tytuły są łudząco do siebie podobne na co jak przeczytałem później w necie, zwracali już uwagę specjaliści. I niech nikt nie zaprzecza, bo sam dałem się na to nabrać, i kupiłem "od A do Z" mimo że byłem przekonany że kupuję "ABC". Co mnie jeszcze zmyliło? Ano bezczelne określenie niemieckiej gazety jako "polski tygodnik". Tak tak, znamy to, polski tygodnik bo wydawany przez Niemców dla Polaków. To ta sama logika co "polskich obozów zagłady", bo Niemcy wybudowali je w Polsce. Zresztą - również dla Polaków...

Dopiero wertując "od A do Z" zorientowałem się, ze coś mi tu nie gra. Piszą o jakiś bzdurach a nie o rzeczach dla Polaków ważnych. Trochę się naszukałem zagrzebanej gdzieś stopki redakcyjnej - no i jest wydawca, a jakże, wspomniany Axel Springer. Teraz już wszystko jasne. No nic, trudno, trzeba uważać, kupiłem nie to co chciałem, przeszedłem się do kiosku raz jeszcze, z tym że taki numer jest tylko na raz...

/Powyżej: niemiecki polskojęzyczny tygodnik dla Polaków "od A do Z", określajacy się jako "polski tygodnik"/

Jak wspomniałem, swoją gazetę /"Gazeta Stonoga"/ wydaje też Zbigniew Stonoga. Teksty są w niej co prawda nie podpisane, ale - nic dziwnego, bo ostro piszą o kolejnych aferach.

/Powyżej: Gazeta Stonoga/

XXXII wizyta w Polsce (3): maliny, truskawki, poziomki

Hala Targowa w Krakowie. Stoły uginają się od malin, poziomek, truskawek. To jedne z tych rzeczy za którymi człowiek tęskni w Irlandii. Zjadłem, ile mogłem ;-)

/Powyżej: polskie maliny, poziomki, truskawki/

XXXII wizyta w Polsce (2): paszport stary, paszport nowy

Odebrałem paszport, który czekał na mnie już kilka miesięcy. Przy okazji poznałem jedno słówko z urzędniczego slangu.

O paszport wystąpiłem w lutym b.r., było gotowy po miesiącu, więc "ponadczasowo" czekał na mnie kolejny kwartał. Z odpowiednim kwitkiem udałem się do kantorka w którym pani paszporty wydaje, okazałem dowód osobisty, pani sięgnęła po telefon i poprosiła swoja koleżankę/kolegę:
- Daj mi..., ehm, Piotr Słotwiński
- ............ ?
- Z Oświęcimia

Już miałem prostować, że w Oświęcimiu to ja raz tylko byłem ze 35 lat temu, ale - zrozumiałem. Urzędasy w swoim slangu "Oświęcimiem" nazywają te paszporty, które czekają na swoich właścicieli ponadwymiarowy czas. Zamknięte, jak w obozie, nie wiadomo kiedy go "opuszczą",  mogą tak czekać aż stracą ważność. Ot, taki urzędniczy humor...

Pani przedziurkowała mój stary i nieważny paszport i oddała go "na pamiątkę". Dzięki temu można zobaczyć jak było przed Unią, a jak w trakcie ;-):

/Powyżej: mój stary - i nowy paszport/

XXXII wizyta w Polsce (1): weekend w Krakowie

To będzie moja najkrótsza chyba wizyta w Polsce, raptem w sumie 2 dni. Albo 4, zależy jak liczyć. Przylot w czwartek późnym wieczorem, wylot w niedzielę rano.

/Powyżej: przed odlotem z Dublina/