piątek, 21 września 2018

Fledglings'18

W Lavit Gallery jak co roku ma miejsce wystawa prac absolwentów CIT Crawford College of Art and Design. Zdjęcia z wystawy można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.

/Powyżej: jedna z prac na wystawie/

czwartek, 20 września 2018

Mt 7,6

Jadąc z Cork do Sligo przejeżdżaliśmy przez Knock. Oczywiście zatrzymaliśmy się na chwilę modlitwy w tamtejszej bazylice oraz udaliśmy się na spacer dookoła świątyni. I - taki oto obrazek na zdjęciu poniżej, którego nie widziałem wcześniej, choćby podczas Narodowych Pielgrzymek Polaków do Knock. Tabliczka głosi, że psy należy trzymać na smyczy. Nie - że nie należy na terenie tegoż irlandzkiego narodowego sanktuarium /odpowiednik naszej Jasnej Góry/ wyprowadzać psów, ale - że trzeba je trzymać na smyczy /tak jak zresztą wszędzie/.

Tu już nie ma sacrum, to już jest wyłącznie profanum. Ten kraj zszedł już na psy przy czym, podkreślam - nie ma nic do psów, bo to wspaniałe i inteligentne zwierzęta. Różne rzeczy już tutaj widziałem: drobnych pijaczków sikających w przedsionkach kościołów, pijaną Irlandkę przerywającą Mszę Świętą, Irlandczyków przyprowadzających swoje pieski na Mszę Świętą - przy braku sprzeciwu irlandzkiego księdza, roznegliżowaną paniusię z pieskiem drepczącą tuż przed biskupem z Najświętszym Sakramentem podczas Procesji Bożego Ciała w Cork, o ubiorze odpowiednim raczej na plażę niż do kościoła - nawet szkoda wspominać. Teraz wychodzi na to, że włodarzom bazyliki w Knock nie przeszkadza że na przykład tutejsza Droga Krzyżowa jest miejscem do spacerów z pieskami, z - jak można się domyśleć - wszystkimi tego konsekwencjami. Dotychczasowy instytucjonalny kościół w Irlandii kończy się na swoje własne życzenie...

A gdyby ktoś miał jeszcze jakieś wątpliwości, to odsyłam to tytułowego fragmentu z Ewangelii...

/Powyżej: miejsce na terenie Sanktuarium Maryjnego w Knock z tabliczką nakazującą trzymać psy na smyczy/

środa, 19 września 2018

Pomnik ks. Jamesa Horana w Knock

Nieopodal Ireland West Airport Knock znajduje się pomnik upamiętniający ks. Jamesa Horana. To dzięki jego staraniom w 1985 roku powstało to lotnisko. Wcześniej - nadzorował budowę bazyliki w Knock, które było celem wizyty Jana Pawła II w 1979 roku. 

Ks. Jamesa Horan urodził się w 1911 roku, święcenia kapłańskie otrzymał w 1936, do Knock trafił w 1963. Natychmiast po wizycie Jana Pawła II rozpoczął kampanię na rzecz wybudowania portu lotniczego w Knock, żeby ułatwić pielgrzymom dotarcie do tego miejsca. Krytycy uważali pomysł budowy lotniska na tym "mglistym, podmokłym miejscu" za nierealny, ale Horanowi udało się uzyskać obietnicę rządowej dotacji w wysokości 10 mln ówczesnych irlandzkich funtów. Niestety, po klęsce partii Fianna Fáil w wyborach powszechnych w 1982 roku, dotacja na lotnisko została znacznie zredukowana. Żeby zdobyć fundusze na jego ukończenie, ks. James Horan zorganizował loterię którą promował w morderczym dla siebie objeździe po kilku krajach z dużą diasporą irlandzką, w tym tak odległych jak Australia i Stany Zjednoczone. Loteria przyniosła dochód w wysokości 4 mln irlandzkich funtów co pozwoliło ukończyć lotnisko, ale wysiłek jaki poniósł przy niej starzejący się już ksiądz - okazał się dla niego zabójczy. Ks. James Horan zmarł podczas pielgrzymki do Lourdes, zaledwie kilka miesięcy po oficjalnym otwarciu lotniska. Trumna z jego zwłokami była pierwszą, która dotarła na lotnisko w Knock. Pochowano go na terenie Bazyliki w Knock.

/Powyżej: pomnik ks. Jamesa Horana/

wtorek, 18 września 2018

Devil’s Chimney

Niedaleko Glencar Waterfall znajduje się inny wodospad - Devil’s Chimney. Ma 150 metrów co czyni go największym wodospadem w Irlandii, wyższym niż uznawany za taki Powerscourt Waterfall. Tyle tylko że ten pierwszy istnieje przez 200 dni w roku a ten drugi przez cały czas, więc - jest jak jest. W dni kiedy pojawia się nawet lekki wietrzyk, spadająca woda jest wdmuchiwana w górę, tworząc "chmurę" przypominającą parę wodną.

/Powyżej: Devil’s Chimney/

Poniżej - filmik z wodospadem:

poniedziałek, 17 września 2018

Glencar Waterfall

Nieopodal granicy hrabstw Sligo i Leitrim znajduje się wodospad Glencar. Wodospad ma wysokość 15 metrów a jego strumień wpływa do jeziora Glencar.  William Butler Yeats, irlandzki poeta, dramaturg i filozof, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury często odwiedzał wodospad w młodości, wspomniał o nim w swoim wierszu "Skradzione dziecko".

/Powyżej: Glencar Waterfall/

Poniżej - filmik z wodospadem Glencar:

niedziela, 16 września 2018

Drumcliff

Wybraliśmy się na cmentarz w Drumcliff, żeby zobaczyć miejsce gdzie spoczął William Butler Yeats, irlandzki poeta, dramaturg i filozof, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. 

Napisał m.in. wiersz: "Pod Ben Bulben", którego ostatnie trzy wersy kazał umieścić na swoim nagrobku:

"Tu, gdzie Ben Bulben łysy łeb obnażył,
Yeats leży w Drumcliff na cmentarzu.
Przy drodze wiekowy krzyż stoi,
Utarty napis marmuru nie zdobi;
Tylko na głazie wapiennym tej treści
Wyryto słowa, które sam kazał umieścić:
Tak samo chłodno spójrz
Na życie i na śmierć
Nie wstrzymuj konia, jedź!"

Poniżej: St Columba's Church, grób Williama Butler'a Yeats'a z fragmentem wiersza, "wiekowy krzyż" z tego wiersza oraz rzeźba przed cmentarzem z wierszem "Aedh Wishes for the Cloths of Heaven" Yeats'a:





sobota, 15 września 2018

Ben Bulben

Słynna góra o charakterystycznym kształcie. Od dawna chciałem ją zobaczyć, w końcu - udało się ;-) Niestety, w przeciwieństwie do Croagh Patrick i Mount Brandon - na razie nie udało nam się na nią wejść. Przez większą część dnia padało i była mgła, kiedy się nieco wypogodziło było już zbyt późno i musieliśmy wracać do Cork. No nic, jest powód żeby przyjechać tutaj jeszcze raz ;-)

/Powyżej: Ben Bulben/

Ze szczytem związane są liczne legendy celtyckie. Według nich był to jeden z terenów łowieckich grupy wojowników Fianna żyjących w III w. Inna opowieść mówi o wojowniku Diarmuidzie, który został podstępem skłoniony przez olbrzyma o imieniu Finn McCool do walki z zaczarowanym dzikiem, który przebija mu serce swoim kłem. Mówi się, że na tej górze pochowano jego i jego żonę, Gráinne. Podobno w VI wieku św. Columba stoczył bitwę na równinie poniżej Ben Bulben o prawo do skopiowania Psałterza, który pożyczył od St. Finnian'a.

Oprócz legend z górą związana jest też inna, bardziej współczesna historia: 20 września 1922, w czasie irlandzkiej wojny domowej kolumna Irlandzkiej Armii Republikańskiej została osaczona w Sligo przez Armię Irlandzką. Dziewięciu żołnierzy IRA uciekało stokami Ben Bulben; ostatecznie jednak zostali schwytani i zamordowani, podobno już po tym, gdy się poddali, w odwecie za śmierć brygadiera Josepha Ringa, zabitego przez IRA osiem dni wcześniej.

 William Butler Yeats, irlandzki poeta, dramaturg i filozof, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, napisał m.in. wiersz: "Pod Ben Bulben", którego ostatnie trzy wersy kazał umieścić na swoim nagrobku.

piątek, 14 września 2018

Sligo

Jadąc z Cork do Ben Bulben, który był głownym celem naszej podróży, zatrzymujemy się na noc w Sligo. Z miastem związany był William Butler Yeats, irlandzki poeta, dramaturg i filozof, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, który spędzał tutaj wakacje u swoich dziadków.

Poniżej - pomnik Yeats'a, ruiny XIII wiecznego klasztoru dominikanów i Pomnik Głodu:




czwartek, 13 września 2018

Spiritus Mundi - Abstract Landscapes

Przez cały wrzesień w St. Peter's Cork trwa wystawa "Spiritus Mundi - Abstract Landscapes", na której swoje obrazy prezentuje Eoin Cassidy. Artysta pochodzi z Cork, maluje od 15 lat. Brał udział w licznych wystawach zbiorowych w całej Irlandii. Swoje abstrakcyjne krajobrazy tworzy intuicyjnie, bez wcześniejszego planu, jednocześnie eksperymentuje z kolorem, tonem, teksturami, itp.

/Powyżej: kilka prac z wystawy/

środa, 12 września 2018

Please Touch i Voyage Inside a Blind Experience

Od 27 lipca do 4 listopada b.r. w Lewis Glucksman Gallery mają miejsce dwie wystawy: "Please Touch" i "Voyage Inside a Blind Experience".

Jak napisali kuratorzy wystawy "Please Touch": "Chociaż możemy przyjrzeć się dziełom sztuki, muzea muszą zwykle zniechęcać do bezpośredniego dotykania dzieł w celu ochrony delikatnych powierzchni. "Please Touch" to wyjątek, pozwalający na fizyczny dotyk prac czterech irlandzkich współczesnych artystów, których których dzieła podkreślają fakturę i namacalność." Z kolei kuratorzy wystawy "Voyage Inside a Blind Experience" napisali: "Czy można poznać abstrakcyjne dzieła bez użycia oczu? Jak mogą doświadczyć wystawy sztuki wizualnej osoby słabowidzące lub niewidome? Wystawa rozważa te pytania, przedstawiając kluczowe prace artystów obok modeli dotykowych i tekstów w alfabecie Braille'a". Oprócz tego można również m.in. obejrzeć video "Cassandra's Necklace", którego autorką jest Alice Maher.

Poniżej kilka zdjęć z tych wystaw, więcej znajduje się w galerii na moim fb: LINK.