sobota, 13 maja 2017

38 wizyta w Polsce (5): Ach, co to był za ślub...

13 maja 2017 r. razem z Agnieszką zawarliśmy związek małżeński.

Data nie jest przypadkowa, to setna rocznica objawień w Fatimie. Przygotowania do ślubu zaczęliśmy od... obrączek. Pomimo że znaliśmy się jeszcze z Polski, połączyła nas Irlandia, dlatego chciałem żeby na obrączkach był motyw z irlandzkiego pierścienia Claddagh, czyli dwie dłonie trzymające serce w koronie. Trochę się naszukaliśmy takich obrączek, łącznie z wizytą w znanym sklepie jubilerskim w Galway, w którym znajduje się nawet muzeum tego pierścienia. Niestety, o ile wybór pierścionków spory, o tyle obrączek z takim motywem zdecydowanie mniej. Zdecydowaliśmy się więc zrobić je w Polsce co było bardzo dobrym wyborem. Dodatkowo zamówiliśmy wewnętrzny grawerem z irlandzką sentencją przypisaną do tego pierścienia /Ligean grá agus cairdeas réimeas deo/, przy czym ja mam ja w oryginale a Agnieszka - po polsku. Dodaliśmy również nasze imiona i datę ślubu.

Sam ślub zaczęliśmy trochę na odwrót - od sesji zdjęciowej na Wawelu. Później udaliśmy na przystań, gdzie już razem z naszymi weselnymi Gośćmi wypłynęliśmy statkiem Legenda na rejs po Wiśle. Po rejsie pojechaliśmy retrobusem i całą kolumną turystycznych meleksów na miejsce naszej ślubnej ceremonii. Po ślubie i życzeniach - wyruszyliśmy z powrotem do restauracji Vidok, z pięknym widokiem na Wawel, w której miało miejsce nasze wesele. Dodam: wesele bezalkoholowe, na którym jednak wszyscy świetnie się bawili niemal przez całą noc. Jest w tym spora zasługa wynajętego przez nas na ten cel wodzireja, który specjalizuje się w prowadzeniu wesel bezalkoholowych i potrafił zapewnić rewelacyjną zabawę zarówno dla dorosłych - jak i dla dzieci, których właśnie dzięki temu że na imprezie nie było alkoholu, było naprawdę sporo ;-) Pierwszy taniec - oczywiście do "Kocham Cię jak Irlandię" Kobranocki. Było również filmowo: wyświetlono "Love Story", prezentację zdjęć z naszego dzieciństwa i kolejnych lat, po której rozdaliśmy Oscary i Victorie dla najbliższych nam osób.

Poniżej - kilka zdjęć autorstwa MoniaFoto.pl, więcej będzie wkrótce dostępnych w naszej galerii na fb:





piątek, 12 maja 2017

38 wizyta w Polsce (4): MOCAK 6

Jak zwykle zaraz po przylocie do Krakowa, obowiązkowa wizyta w MOCAK-u. Tym razem m.in. świetna wystawa "Sztuka w sztuce", w której artyści wykorzystują znane prace innych twórców do tworzenia własnych dzieł. Zdjęcia z tej wystawy można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.

/Powyżej - Leo Caillard: Hipsters in Stone /fotografie/ i Hipsters in Marble /rzeźby/

czwartek, 11 maja 2017

38 wizyta w Polsce (3): chasydzki cyrk i krakowskie klauny

Z Liverpoolu lecę do Krakowa. Razem ze mną leci również grupa ortodoksyjnych Żydów. Ci, którzy mnie lepiej znają wiedzą że od zawsze byłem zadeklarowanym filosemitą, tym większe moje rozczarowanie nimi, bo zachowywali się... hm, powiedzmy - nie do końca stosownie...

Pejsy, brody, chałaty, koszule z frędzlami, kapelusze noszone na jarmułkach, itp. Z daleka rzucają się w oczy, jeszcze na lotnisku. Głośno rozmawiają między sobą po hebrajsku, ale wyłapuję padające kilka razy słowo "priority". I faktycznie, gdy zaczyna się odprawa cała ta grupka ustawia się w tej "priorytetowej" kolejce, z pierwszeństwem wejścia. Wszystko fajnie, tylko zaraz okazało się że panowie Żydzi nie wykupili tegoż pierwszeństwa. Dlaczego więc uznali że im się ono należy? A może po prostu nie chcieli stać w jednej kolejce z gojami? Na nic się zdały kłótnie i perswazje, zostali wycofani na koniec zwykłej kolejki i tym samym wchodzą na pokład jako jedni z ostatnich.

W Ryanairze jest tak, że bodajże pierwsza setka pasażerów może wnieść swój podręczny bagaż z sobą, natomiast pozostali dostają na swój bagaż naklejki i przy wejściu do samolotu muszą go oddać, bezpłatnie, do luku bagażowego. Ponieważ ta grupka, zdaje się chasydów, weszła na końcu, każdy już miał swój podręczny bagaż ometkowany. Pomimo tego wnieśli go na pokład. Jedna ze stewardess zdecydowanie zaprotestowała i zagrodziła im wejście każąc oddać wnoszony bagaż, na co jeden z Żydów po prostu ją odsunął - i cała grupa weszła jakby nigdy nic. Miałem na to wszystko świetny widok, bo siedziałem tuż przy wejściu. No cóż, po czymś takim uznałem za oczywiste że zostanie wezwana policja i na tym zakończy się ich podróż. Nic z tych rzeczy. Gdyby to zrobili Polacy czy inna nacja z naszej części Europy, pewnie by tak było, ale w przypadku Żydów to wiadomo - byłby to skrajny antySSemityzm i raSSizm.

Panowie Żydzi weszli na pokład powodując kompletny rozgardiasz. Głośno nawoływali między sobą próbując ulokować swoje bagaże /a byli rozlokowani losowo w różnych miejscach/, zablokowali możliwość przejścia jeszcze kilkunastu osobom które weszły za nimi. Kiedy w końcu jakoś udało im się upchać walizki, wszczęli niemal awanturę o... kapelusze, które nosili na jarmułkach. Zażądali od obsługi żeby również znalazła dla nich miejsce. A obsługa, złożona z kilku dziewczyn i jednego, również dość "dziewczęcego" chłopaka, potulnie spełniała ich żądania.

Startujemy. Na wyraźne, kilkukrotne zwrócenie uwagi, na czas startu zapinają pasy. Później już robią co chcą i nie stosują się do żadnych poleceń. Na przeciwko mnie siedział zdaje się jakiś rabin, więc co chwilę odbywały się do niego chasydzkie pielgrzymki, w trakcie których głośno o czymś debatowano, wymachiwano rękami, blokowano innym pasażerom dostęp do toalety, a co gorsza - co chwilę któryś z nich beztrosko opierał się o drzwi. Obsługa nie reagowała. Na koniec panowie Żydzi wystosowali żądanie które również zostało spełnione, żeby poinformowano wszystkich pasażerów że "mają zaszczyt lecieć razem ze znajdującym się na pokładzie Aaronem - Jakimś Tam", /Grostem czy Frostem, nie zapamiętałem niestety/, po czym sami Żydzi zaczęli bić gromkie brawo. No cyrk, po prostu...

Lądujemy. Udało mi się wysiąść jako jeden z pierwszych omijając chasydów, bo obawiałem się że tak jak blokowali wejście, tak i i skutecznie mogą zablokować takim gojom jak ja - wyjście.

Odprawa w Krakowie, już w nowej hali. Rosjanie mają takie powiedzenie: cyrk odjechał, klauny zostały. W Krakowie wybudowali sobie nowe lotnisko, ale przy odprawie paszportowej pracują tam te same klauny co wcześniej. Tutaj jeszcze #dobrazmiana nie dotarła i przylatujący do naszego pięknego kRAJu na dzień dobry muszą stykać się z funkcjonariuszami o poziomie kultury tychże chasydów, z wyraźnie zaznaczonym podziałem na panów i gojów...

/Powyżej: grupka chasydów debatuje ze swoim rabinem, blokując innym przejście do toalety oraz beztrosko opierając się o drzwi/

środa, 10 maja 2017

38 wizyta w Polsce (2): Liverpool jak Areopag

Z Cork do Krakowa lecę przez Liverpool. Bezpośrednich połączeń między tymi dwoma miastami ciągle niestety nie ma, chociaż kiedyś były, w dodatku cieszyły się sporym zainteresowaniem. Najwidoczniej komuś to przeszkadzało. 

Na lotnisku w Liverpoolu zauważyłem kaplicę, czy też, ściślej rzecz biorąc, "prayer room", pokój modlitwy. Zajrzałem tam - i mocno się zdziwiłem. Nie wiem doprawdy jakiemu bogu poświęcona jest ta kaplica. Jak to powiedział na Areopagu do Ateńczyków św. Paweł: "widzę, że jesteście pod każdym względem bardzo religijni. Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości jedną po drugiej, znalazłem też ołtarz z napisem: "Nieznanemu Bogu".

No cóż, ja taki "ołtarz" odnalazłem na liverpoolskim lotnisku. Historia zatoczyła koło...

/Powyżej: kaplica na liverpoolskim lotnisku/

wtorek, 9 maja 2017

38 wizyta w Polsce (1): Islandia w Cork

Kolejne dwa tygodnie spędzę w Polsce. Wylatuję - na własny ślub ;-)

Mam trochę czasu przez odlotem, więc na lotnisku w Cork oglądam wystawę fotograficzna "Iceland Experience", na której swoje prace, powstałe podczas podróży po Islandii, prezentują członkowie Blarney Camera Club.

/Powyżej: Iceland Experience/

poniedziałek, 8 maja 2017

Wyklęty

Wspaniały film pokazujący realia drugiej połowy lat 4-tych ub.w. w Polsce, gdy okupacja niemiecka została zastąpiona okupacją rosyjską.

Polscy żołnierze podziemia niepodległościowego nie składają broni. Zresztą, nie mają wyjścia, wiedzą że ci którzy uwierzyli komunistycznej "amnestii" najpierw byli nieludzko torturowani w ubeckich katowniach, a później mordowani.


niedziela, 7 maja 2017

IPP Cork - wspólne wyjście do kina na film "Wyklęty"

W niedzielę 7 maja b.r. członkowie i sympatycy klubu "Idź Pod Prąd" w Cork wybrali się razem do kina The Reel Picture na pokaz filmu "Wyklęty". Wielkie kino, absolutnie każdy powinien go obejrzeć!

/Powyżej: członkowie i sympatycy IPP Cork przed kinem The Reel Picture/

sobota, 6 maja 2017

2 € i 1000 IDR

W sklepie w którym pracuję omyłkowo przyjęto do kasy monetę o nominale 1000 indonezyjskich rupii, biorąc ją za monetę 2-eurową. 2-euro to ok. 8 złotych, 1000 IDR to jakieś... 30 groszy, przynajmniej tak wynika z internetowej "przeliczarki". Ta sama lub bardzo zbliżona wielkość i ciężar, prawdopodobnie ten sam metal użyty do produkcji, różnica w wartości ok. 30-krotna. To tylko pokazuje jak obecnie bardzo umowna i w zasadzie wirtualna jest wartość pieniądza jako środka płatniczego.

/Powyżej monety: 2 € i 1000 IDR/

piątek, 5 maja 2017

Uliczni akrobaci w Cork

Oprócz muzyków, przechodniów w Cork zabawiają swoimi pokazami m.in. uliczni magicy i akrobaci. Poniżej występ duetu przed Tesco na Paul Street.

/Powyżej: uliczni akrobaci/

Poniżej - filmik z występu:

czwartek, 4 maja 2017

Elsewhere

Od 28 kwietnia do 20 maja b.r. w CIT Wandesford Quay Gallery i w Elizabeth Fort ma miejsce wystawa "Elsewhere", na której swoje prace prezentują artyści skupieni w Backwater Artists Group. Zdjęcia z tej wystawy można zobaczyć w galerii na moim fb: LINK.

/Powyżej: jedna z prac na wystawie/