środa, 9 września 2020

Koronawirus w Cork /36/: maseczka z wentylatorkiem 1

Dzisiaj przyszła moja zamówiona 2-mce temu na AliExpress maseczka z wentylatorkiem ;-) Jak wrażenia? Jeżeli musisz mieć zakryty nos - to zdecydowanie lepiej się w niej oddycha, szczególnie po drobnej modyfikacji, tj. usunięciu jednego z filterków, który i tak jest mało potrzebny. Na jednym naładowaniu ma działać od 4-9 godzin, ma 3 prędkości "nawiewu". To jest prosty model, ale widziałem już bardziej zaawansowane. 

/Powyżej: moja nowa maseczka/

niedziela, 6 września 2020

Koronawirus w Cork /35/: moda na maseczki?

Z powodu koronawirusa - maseczki stają się nieodłącznym elementem codziennego stroju a nawet - mody, o czym świadczą tak udekorowane manekiny w witrynie jednego ze sklepów odzieżowych. W tym sezonie modne będą następujące wzory ;-) :

/Powyżej: "modne" maseczki ;-)/

czwartek, 27 sierpnia 2020

Rosslare Europort

W hrabstwie Wexford znajduje się m.in. Rosslare Europort, nowoczesny port morski. Położony na południowo - wschodnim krańcu Irlandii obsługuje promy pasażerskie i towarowe. To tutaj, 3 czerwca 2004 roku po raz pierwszy postawiłem stopę na irlandzkiej ziemi ;-)

/Powyżej:  Rosslare Europort/

środa, 26 sierpnia 2020

Tacumshane Windmill

W leżącej w hrabstwie Wexford wiosce Tacumshane znajduje się wiatrak, Tacumshane Windmill. Młyn został zbudowany w 1846 roku przez Nicolasa Morana i był używany do 1936 roku. Posiada rzadko spotykaną obrotową kopułę, pokrytą słomą. W 1891 roku wzdłuż południowego wybrzeża Wexford pracowało 13 napędzanych wiatrem młynów, do czasów nam współczesnych pozostał tam tylko ten jeden. W 1952 r. przeprowadzono w nim remont generalny i wiatrak uznano za pomnik narodowy. Jak widać na zdjęciu, mieliśmy to "szczęście" trafić na kolejny generalny remont ;-)

/Powyżej: Tacumshane Windmill/

wtorek, 25 sierpnia 2020

Our Lady's Island

W niewielkiej wiosce Lady's Island w hrabstwie Wexford znajdują się ruiny najstarszego, pochodzącego z VI wieku, sanktuarium maryjnego w Irlandii. Znane jako Our Lady's Island i leżące nad jeziorem Lady's Island Lake jest drugim, po Knock, najpopularniejszym miejscem pielgrzymkowym na Zielonej Wyspie. Samo jezioro jest technicznie rzecz biorąc laguną, przez co jego wody posiadają zmienny stopień zasolenia. Przed sanktuarium znajdują się również ruiny wieży. Wybudowana na grząskim, niestabilnym gruncie, jest obecnie przechylona pod znacznym kątem a Irlandczycy, mistrzowie turystycznego marketingu, reklamują ją jako "bardziej krzywą od Krzywej Wieży w Pizie" ;-)

Poniżej - kilka zdjęć:





poniedziałek, 24 sierpnia 2020

Rathmacknee Castle

Leżący ok. 6,5 km od Wexford Rathmacknee Castle to ruiny typowego średniowiecznego irlandzkiego zamku. Jego właściciele, rodzina Rosseter /znane też są inne pisownie tego nazwiska/ pozostali katolikami po Reformacji ale zadeklarowali wierność brytyjskiej monarchii, dzięki czemu zachowali rodowy zamek i ziemie. Dopiero potomek rodu, pułkownik Thomas Rosseter wziął udział w irlandzkiej wojnie konfederackiej, za co po zwycięstwie wojsk Olivera Cromwellowa cały ród dotknęły represje a zamek i cała posiadłość należąca do Rosseterów zostały skonfiskowane. Zamek pozostawał zamieszkały do lat 60-tych XVIII wieku. Ostatni remont miał miejsce jeszcze w XIX wieku. Nieopodal zamku znajdują zamieszkałe domy, stąd suszące tuż przy jego murach pranie ;-)

Poniżej - Rathmacknee Castle:


niedziela, 23 sierpnia 2020

Wexford

Ubiegły weekend spędziliśmy w Wexford, niewielkim portowym miasteczku leżącym na południowo - wschodnim krańcu Irlandii.  Na YT można zobaczyć filmik z naszej wycieczki: LINK a na FB - galerię zdjęć: LINK.

Założone przez Wikingów około 800 roku naszej ery, przez kolejne 300 lat Wexford było to ich państwem-miastem, praktycznie niepodległym. Dopiero w 1169 roku Dermot MacMurrough, król Leinster zdołał narzucić im swoją zwierzchność.


Po krucjatach do Wexford przybyli templariusze. Do chwili obecnej ich nazwa jest uwieczniona na dziedzińcu starej kaplicy templariuszy na cmentarzu St. John's, przy Upper St. John's Street.

Wexford zapewniło silne poparcie dla konfederackiej Irlandii w latach czterdziestych XVII wieku. W porcie stacjonowała flota konfederackich korsarzy, składająca się z marynarzy z Flandrii i Hiszpanii oraz miejscowych mężczyzn. Ich statki dokonywały nalotów na statki angielskie, przekazując część dochodów rządowi Konfederacji w Kilkenny. W odwecie, podczas Cromwellowskiego podboju Irlandii, w 1649 roku Wexford zostało splądrowane, wielu jego mieszkańców zginęło a znaczna część miasta została spalona.


Ponownie w 1798 roku Wexford stało się centrum buntu przeciwko brytyjskim rządom. Opanowane przez rebeliantów, stało się miejscem masakry prawie 100 lokalnych lojalistów dokonanej przez United Irishmen, którzy zakłuli ich pikami na zbudowanym 3 lata wcześniej pierwszym moście Wexford Bridge /później w tym miejscu budowano jeszcze dwa razy kolejne mosty o tej nazwie/. Po stłumieniu buntu Anglicy w odwecie powiesili na tym moście wielu rebeliantów, następnie ścięli im głowy i tak okaleczone zwłoki wrzucili do rzeki.


W pierwszej połowie XX wieku znaczenie Wexford jako portu znacznie zmalało. Od 1968 roku dalsze pogłębianie kanału od ujścia portu do nabrzeży w celu przyjęcia większych statków stało się nieopłacalne, więc port został zamknięty. Obecnie nabrzeże jest wykorzystywane tylko przez łodzie rybackie i statki rekreacyjne. Wszystkie główne statki żeglugowe korzystają teraz z wybudowanego na początku XX wieku portu w Rosslare, leżącego ok. 20 km od Wexford. Jest to port głębinowy, na który nie mają wpływu pływy i prądy.

Z ciekawostek: w Wexford aż do XIX wieku używano dawnego dialektu języka angielskiego, znanego jako Yola. Według spisu z 2016 r. miasto liczyło 20188 mieszkańców.

niedziela, 16 sierpnia 2020

Wojna światów

W niedzielę, 16 sierpnia b.r. w TVP1 odbyła się uroczysta premiera filmu dokumentalnego Krzysztofa Talczewskiego i Mirosława Borka "Wojna Światów", który powstał w oparciu o zrekonstruowane filmy archiwalne z wojny polsko-sowieckiej a której setną rocznicę właśnie obchodzimy.

82 minutowy dokument to zbiór m.in. stuletnich filmów wyszukanych w archiwach na całym świecie, m.in. z Rosji, Francji, Wielkiej Brytanii, Czech, Węgier i USA. Mało tego, twórcy dotarli również do zarejestrowanych w latach 60-tych ub.w. dźwiękowych zapisów rozmów z uczestnikami tamtych wydarzeń.

Niesamowita jakość techniczna materiałów to efekt wytężonej pracy całego zespołu pracujących nad filmem, dzięki czemu zamiast czarno-białych skaczących niewyraźnych obrazów odtwarzanych w różnym tempie, mamy profesjonalny, kolorowy materiał który robi nie mniejsze wrażenie jak podobnie zrekonstruowane materiały umieszczone w filmach "Niepodległość" czy "Powstanie Warszawskie".

Koniecznie trzeba obejrzeć!

czwartek, 13 sierpnia 2020

Koszulki z Krakowa

Wczoraj Agnieszka wróciła z Polski, dzisiaj przymierzyliśmy "krakowskie" koszulki, które przywiozła. Jej - z trywialnym widoczkiem centrum, za to mój smok - wymiata ;-)

/Powyżej: nasze "krakowskie" koszulki/

poniedziałek, 10 sierpnia 2020

Zapiekanka z analogiem sera

Na kolację postanowiłem przyrządzić sobie świeżo zakupioną w Polonezie zapiekankę. Włączyłem piekarnik i rzuciłem okiem na opakowanie tegoż produktu, szukając informacji jak długo mam ją piec. Co prawda i tak nigdy tych podanych przez producenta czasów nie przestrzegam, ale - jakiś punkt odniesienia warto mieć: co innego gdy przewiduje się minut 30, co innego - gdy tylko 3. Dla zapiekanki było akurat 7. Ale zanim rozerwałem opakowanie zatrzymałem się na chwilę, bo podświadomość zarejestrowała coś nietypowego w składzie. Przyjrzałem się bliżej i znalazłem: był to, uwaga: "analog sera", zajmujący aż 8% składu tej zapiekanki.

Jak rozumiem, słowo "analog" użyto tutaj w rozumieniu "alternatywny produkt", czy wręcz wyrób seropodobny. W skład tegoż analogu weszły, cytując za etykietą: woda, tłuszcz palmowy, tłuszcz palmowy częściowo utwardzony, skrobia, białka mleka, sól, emulgatory (polifosforany, difosforany), aromat (zawiera mleko). Trzeba oddać honor, że dalej w składzie zapiekanki znalazł się i prawdziwy ser, ale już tylko w niemal śladowej ilości. Ot, taka kulinarna ciekawostka. A jak w smaku? Tak sobie, więcej /z tej firmy/ już raczej nie kupię.

/Powyżej: zapiekanka z analogiem sera/