niedziela, 3 lipca 2011

Tall Ships Festival w Waterford

Dzisiaj zakończył się 3-dniowy Tall Ships Festival w Waterford, czyli festiwal związany ze zlotem żaglowców w Waterford. Przyciągnął on olbrzymią publiczność z całej Irlandii.

/Powyżej: Tall Ships Festival w Waterford/

Zlot żaglowców otworzył premier Irlandii Enda Kenny. Były liczne koncerty, pokazy sztucznych ogni, itp., ale największe zainteresowanie wzbudzały same żaglowce, w liczbie około 50, cumujące przy nabrzeżu. Były wśród nich także żaglowce polskie, tj. Pogoria, Dar Szczecina i Endorfina. A poza tym, wiadomo: mnóstwo straganów, ulicznych muzyków, wesołe miasteczko, itp. ;-)

Godna podziwu była organizacja: miasto zamknięto dla normalnego ruchu kołowego, wyznaczono kilka rozległych parkingów dla osób przyjeżdżających z różnych kierunków, podstawiono bezpłatne autobusy przewożące ludzi z parkingów do centrum miasta, itd, itp. Wszystko to spowodowało, że pomimo przyjazdu do Waterford być może nawet setek tysięcy odwiedzających (sam jeszcze nigdy nie widziałem w Irlandii tylu ludzi - jednocześnie) - nie było żadnych korków i ruch przebiegał bardzo sprawnie.

Poniżej - nakręcony przeze mnie krótki filmik z Tall Ships Festival w Waterford:

piątek, 1 lipca 2011

Raidió na Gaeltachta

Od kilku tygodni słucham non-stop irlandzkiej stacji Raidió na Gaeltachta. Fantastyczne radio z rewelacyjnym irlandzkim folkiem.

Jest to, z tego co wiem, jedyna stacja radiowa w Irlandii nadająca w języku irlandzkim. Raidió na Gaeltachta rozpoczęło nadawanie 2 kwietnia 1972 r. Początkowo nadawano tylko przez kilka godzin dziennie i w miejscach gdzie język irlandzki jest najczęściej używany, ale po rozszerzeniu zasięgu na cały kraj - od 1 października 2001 r. radio nadaje już całą dobę.

Audycje są w języku irlandzkim więc praktycznie nic nie rozumiem, ale za to sam język jest fantastyczny :-) Z kolei muzyka jaką w nim grają - rewelacyjna. Mnie osobiście najbardziej urzeka surowy irlandzki folk w wykonaniu artystów - amatorów, często będących już w podeszłym wieku, a nie profesjonalna "cepelia" serwowana turystom. Różnica jest kolosalna.

Radia można posłuchać także online. Tutaj znajduje się jego strona: www.rte.ie/rnag.

czwartek, 30 czerwca 2011

Tomasz Lis: "Polska, głupcze!"

"Polityka brytyjska czy niemiecka różni się od polityki polskiej tym, czym Izba Lordów od izby wytrzeźwień" - pisze w swojej książce "Polska, głupcze!" Tomasz Lis. I w tym przypadku - trzeba przyznać mu rację.

Książka po którą sięgnąłem została wydana co prawda w 2006 r., więc sporo rzeczy się zmieniło, niemniej warto ją przeczytać żeby przypomnieć sobie nieco już zapomniane polskie polityczne afery - i zwykłe błazenady - fundowane nam przez polskich (p)osłów.

Autor alfabetycznie przypomina to o czym zapomnieć nie powinniśmy, rozdając kuksańce na lewicę i prawicę, chociaż nie sposób nie zauważyć że np. Donald Tusk obrywa zdecydowanie mniej niż Jarosław Kaczyński. Niemniej, jak napisałem, rzecz się kończy na roku 2006, data 10.04.2010 była jeszcze baaardzo odległa, a linia podziału, chociaż już się rysowała, jeszcze nie tak wyraźna.

Nie wnikając w polityczne - chociaż coraz bardziej widoczne - sympatie dziennikarza, lektura dość ciekawa, zważywszy na to że autor mógł czerpać informacje pełną garścią, będąc zdecydowanie bliżej centrum przeróżnych wydarzeń. "Polska, głupcze!" - to niemal skrótowa, komiksowa nieco - ale zawsze, historia polskiej polityki w okresie ćwierćwiecza od tzw. "upadku komuny". Czyta się lekko, chociaż nie zawsze przyjemnie, gdy sobie człowiek przypomni, co polscy "politycy" wyprawiali - i wyprawiają nadal - w naszej Ojczyźnie...

środa, 29 czerwca 2011

Imieniny 2011

Dzisiaj, z okazji imienin dostałem sporo życzeń i - m.in. takie sympatyczny upominek jak na zdjęciu poniżej:

Są to: "ręcznie robiona" karteczka z życzeniami, bukiet z czekoladek;-) i "irlandzka" świeczka.

Bardzo dziękuję ;-)

wtorek, 28 czerwca 2011

Pieczarki nadziewane

Z serii moich kulinarnych sukcesów ;-): nadziewane pieczarki.

/Powyżej: przyrządzone przeze mnie nadziewane pieczarki/

Pieczarki nabyłem duże i wydrążyłem je w środku. Ugotowałem ryż, podsmażyłem cebulkę wraz z wydrążonymi wcześniej częściami pieczarek, wymieszałem to wszystko razem dodając też kukurydzę. Taką masą nadziałem pieczarki, dodając na wierzch sojowy ser, paprykę, szczypiorek i liście bazylii.

Pyszne ;-)

niedziela, 26 czerwca 2011

Procesja Bożego Ciała w Cork 2011

W niedzielę, 26 czerwca b.r., a więc nieco inaczej niż ma to miejsce w Polsce, ulicami Cork przeszła procesja Bożego Ciała. Od sześciu lat uczestniczy w niej także polska grupa.

/Powyżej: polska grupa podczas Procesji Bożego Ciała/

W tym roku polską grupę poprowadził ks. Kazimierz Nawalaniec. Tak jak co roku, procesja przeszła od Cathedral of St. Mary and St. Anne do ołtarza przy ul. Grand Parade.

/Powyżej: Najświętszy Sakrament/

W procesji, oprócz grup religijnych czy narodowościowych (chociaż z tej ostatniej kategorii to tak naprawdę widziałem tylko nas, Polaków - i podążającą zaraz za nami grupę z Indii), wzięły udział także władze Cork, w tym radni znani z bardzo lewicowych poglądów.

/Powyżej: władze Cork/

Poniżej: nakręcony przeze mnie filmik pokazujący cała procesję w Cork, zaraz po wyjściu z katedry. Polską grupę można zobaczyć w 7:50 minucie filmu, zaraz za nami w 8:35 minucie jest malowniczo wyglądająca grupa z Indii, a w 10:45 minucie zobaczymy władze miasta.



Zapraszam do obejrzenia zdjęć z tego święta w Cork: KLIK.

Warzenie piwa w Franciscan Well Brewery

Dzisiaj w Franciscan Well Brewery w Cork miał miejsce pokaz sztuki warzenia piwa.

/Powyżej: pracownicy Franciscan Well Brewery warzą - i jednocześnie objaśniają sekrety warzenia piwa/

Franciscan Well Brewery jest to pub i jednocześnie mikro - browar, który sprzedaje własne piwo, pod swojsko (dla mieszkańców Cork ;-) brzmiąco nazwami, jak Blarney, Rebel czy Shandon. Pub jest popularny także wśród obcokrajowców - oprócz Irlandczyków równie chętnie odwiedzają go przybysze z innych krajów, w tym - i nasi Rodacy.

sobota, 25 czerwca 2011

Richard Conniff: Historia naturalna bogaczy. Raport z badań terenowych

Właśnie skończyłem czytać ww. książkę. Dość zabawna, ale i pouczająca. Autor opisuje zachowania i zwyczaje najbogatszych ludzi, porównując je do zachowań w świecie zwierząt, szczególnie wśród osobników dominujących. Jeżeli chcecie jednocześnie poznać świat bogaczy i zwierząt - to jest to książka dla Was ;-)

Dla przeciętnych osób świat zwierząt i świat bogaczy to są równie odległe światy. Przy czym za "świat bogaczy" przyjmuje się nie tych, którzy, nawiązując do naszej polskiej najbliższej historii, pierwsze pieniądze zarobili we wczesnych latach 90-tych ub.w. sprzedając z łóżka polowego jajka i przywiezione z Berlina czekolady a następnie umiejętnie je pomnożyli wchodząc w układ z różnej maści byłymi sb-kami, politykami, etc, ale tych, którzy są bogaci od co najmniej kilku pokoleń i wzmocnili swoje bogactwo nie tylko poprzez trafne inwestycje, ale także poprzez szereg strategicznych małżeństw wśród członków równie bogatych rodzin, lub przynajmniej odpowiednio utytułowanych. Takich osób w Polsce brak, zawieruchy historii zrobiły swoje, naszych dawnych "dynastii" już nie ma, a nowych jeszcze nie ma, więc tym bardziej jest to świat dość egzotyczny.

Na odwrocie książki czytamy: "Jeżeli kobiety są z Wenus, a mężczyźni z Marsa, to skąd do diabła wzięli się bogacze?" - to jedno z pytań, które zadaje autor - znany i wielokrotnie wyróżniany prestiżowymi nagrodami dziennikarz i eseista, współpracownik m.in. Smithsonian, National Geographic, Worth i Architectural Digest. Conniff z perspektywy naturalisty i biologa ewolucyjnego przygląda się najbogatszym przedstawicielom naszego gatunku i portetuje tę szczególną grupę z wielką dociekliwością i olbrzymim poczuciem humoru. Ukazując zaś na ich przykładzie kwestie społecznej hierarchii, dominacji, seksu i terytorializmu, Conniff sięga do porównań z innymi, równie dla nas egzotycznymi gatunkami - od pręgowców amerykańskich po szympansy. Podobieństwa zachowań, przynajmniej czasami, okazują się szokujące."

Interesujące ;-)

piątek, 24 czerwca 2011

Panorama IRL

Na polonijnym prasowym rynku w Irlandii pojawił się kolejny nowy tytuł: bezpłatny miesięcznik "Panorama IRL".

"Panorama IRL" jest to niejako "rozwinięcie" poprzednio lokalnej "Panoramy Meath". Jak napisał redaktor naczelny "Panoramy IRL" Marek Krzemiński: "W samym środku kryzysu ekonomicznego grupa zapaleńców lub szaleńców, jak kto woli, powołała do życia magazyn lokalny Panorama Meath. Pierwsze wydanie ukazało się w grudniu 2010 roku, i muszę przyznać trochę nieskromnie, ale szczerze, spotkało się z bardzo dobrym odbiorem. Idąc za ciosem postanowiliśmy wkrótce uruchomić jeszcze jeden magazyn lokalny Panoramę Dublin. Już w trakcie realizacji tego przedsięwzięcia, czytaj- pokonywania nieustannego toru przeszkód, narodził się genialny pomysł, taki miód na moje serce, by zamiast następnego kroku zrobić istny podbieg, i objąć zasięgiem całe terytorium Irlandii. Oto więc jest- Panorama IRL."

Pierwsze "ogólnoirlandzkie" wydanie "Panoramy IRL" jest drukowane w pełnym kolorze i zawiera 12 stron, na których znajdziemy kilka interesujących tekstów.

czwartek, 23 czerwca 2011

Świątynie w Cork: Church of Christ the King

Wybudowany w latach 1929-1931 r. Kościół Chrystusa Króla w Cork jest m.in. pierwszym w Irlandii kościołem z betonu.

Projekt kościoła był rewolucyjny, jak na swoje czasy. Z powodu ograniczonych środków zaprojektował go Barry Byrne, architekt z Chicago /rodzimi architekci za swoją pracę żądali znacznie więcej/, przez co jest to także pierwszy - i nadal jeden z nielicznych - kościół w Irlandii zaprojektowany przez architekta nie będącego Irlandczykiem. Ogromną rzeźbę Chrystusa Króla przed wejściem do kościoła zaprojektował amerykański rzeźbiarz John Storrs, a wykonał miejscowy artysta John Maguire.

/Powyżej: Church of Christ the King w Cork/

Jest to pierwszy kościół w Irlandii wybudowany z betonu, a nie z cegły i drewna. Rodzaj materiału również został wybrany ze względu na koszty - były niższe niż cena tradycyjnych materiałów budowlanych używanych do budowy świątyń. Church of Christ the King powszechnie jest uznawany za pierwszy kościół katolicki w Irlandii wybudowany w modernistycznym stylu. Świątynia może pomieścić 1200 osób, wnętrze kościoła nie ma filarów, aby umożliwić wiernym, niczym nie utrudniony widok na ołtarz z każdego miejsca. Kościół konsekrowano 25 października 1931 roku. Church of Christ the King mieści się przy Turner's Cross w Cork.

/Powyżej: wnętrze Church of Christ the King w Cork/