1 spotkanie z Mikołajem - w Marina Market

Dzisiaj Patryczek pierwszy raz w tym roku spotkał się ze św. Mikołajem, który w towarzystwie reniferów przybył do Marina Market. Tak naprawdę, znowu był to tylko przerośnięty krasnolud z reklamy coca-coli, podszywający się pod prawdziwego św. Mikołaja, ale na razie nie będę dziecku niszczył dzieciństwa ;-) Było sporo zabawy i jeszcze więcej piany, imitującej śnieg.

Z ciekawostek: w latach 1917–1984 na terenie Marina Market przy brzegu rzeki Lee mieściła się fabryka Henry Ford & Sons, produkująca samochody. Był to jeden z największych pracodawców w Cork. Kilka lat temu opuszczoną halę zrewitalizowano i otworzono we wrześniu 2020 roku, w czasie covid-u.  Wielu z przedsiębiorców/restauratorów wskutek restrykcyjnych przepisów nie mogło dalej prowadzić działalności u siebie, ale mogli w Marina Market, gdzie były i są zupełnie inne warunki. Oprócz wielu punktów gastronomicznych, Marina Market to obecnie również miejsce koncertów, imprez, kina plenerowego a nawet lodowiska w okresie zimowym.

Poniżej - kilka zdjęć, filmik z tego wydarzenia można zobaczyć na moim YT: LINK.

Laneway Gallery w Cork

W listopadzie ub.r. roku powstała nowa galeria sztuki w Cork: "Laneway Gallery" przy Shandon Street. 

Jak przeczytałem w broszurce tej galerii: "The Laneway to niezależna galeria sztuki prowadzona przez artystów, której celem jest prezentacja współczesnej sztuki tworzonej w Cork i innych częściach Irlandii. Galeria znajduje się na szczycie Shandon Street, w historycznej dzielnicy Shandon w północnej części miasta. Shandon jest pełne charakteru i jest domem dla kultowej Shandon Tower, Firken Crane i Butter Market. Co roku pod koniec października odbywa się tam popularna parada uliczna Dragon of Shandon z okazji Samhain, celtyckiego festiwalu oznaczającego początek zimy. Jej stare wąskie uliczki są warte odwiedzenia. W XIX wieku obecny budynek składał się z trzech małych domków, znanych jako Twomey's Cottages, które znajdowały się na jednej z wielu miejskich uliczek przy głównej arterii, prowadzącej do mostu zwodzonego North Gate, starego miasta (na końcu North Main Street). Przez wiele lat mieścił się tutaj sklep z używanymi meblami, dobrze znany w okolicy."

Sama galeria to dostępne dla publiczności dwa niewielkie pomieszczenia, z czego jeden to wręcz przedsionek. Trzecim pomieszczeniem jest studio, przeznaczone dla artystów. Pomieszczenia galerii można wynająć np. na własną wystawę, ale na ich stronie internetowej widnieje informacja że rezerwacje sięgają już do marca przyszłego roku. Jak widać, jest tu wielu artystów którzy, pisząc w ich żargonie, nie mają się gdzie "powiesić".

W galerii obecnie ma miejsce wystawa "Head Up Down Town", na której swoje prace prezentuje troje artystów z Cork.

Poniżej - wejście do galerii i fragment aktualnej wystawy:

Marina Park w Cork /1/

Na noworoczny spacer wybraliśmy się m.in. do Marina Park. Jest to nowy, współczesny park miejski o powierzchni 32 ha, który oficjalnie został otwarty 22 maja 2022 roku. Czerwona konstrukcja postawiona w jego centrum, przypominająca stodołę/oborę, ma być jest ukłonem w stronę budynków, które tu kiedyś stały. Będzie wykorzystywana do organizacji przeróżnych imprez i ogólnie -  jako miejsce spotkań. Tuż obok znajduje się stadion Pairc Uí Chaoimh.

Poniżej - Central Hall w Marina Park. O innej części tego parku można przeczytać tutaj: LINK>

Nie ma księgarni, podpierają ściany

Po koronawirusowym kryzysie wiele biznesów w Cork upadło. Oczywiście w ich miejsce pojawiły się nowe ale nie zawsze i nie wszędzie. W bocznych uliczkach, pomimo że w centrum miasta, wiele lokali pozostaje zamkniętych a tym samym popada w ruinę. Tak jak stało się z budynkiem przy Tuckey Street w którym mieściła się chrześcijańska księgarnia. Po księgarni został jedynie szyld a sam budynek jak widać został zabezpieczony stalowymi wspornikami, opóźniającymi jego nieuchronny koniec.

/Powyżej: budynek dawnej księgarni/

Koronawirus w Cork /53/: punkt szczepień w urzędzie miasta

W urzędzie miasta w Cork utworzono punkt szczepień przeciwko COVID-19. W celu zwiększenia potrzebnej powierzchni, bezpośrednio przy budynku rozstawiono namioty przez które przechodzą wszyscy chętni chętni do zaszczepienia się. Na dzień dzisiejszy w Irlandii szczepi się osoby w wieku 45-69 lat /w Polsce od 10 maja b.r. szczepi się już wszystkich chętnych pełnoletnich/.

/Powyżej: urząd miasta w Cork wraz z dostawionymi do niego namiotami/

Koronawirus w Cork /50/: Dzień św. Patryka 2021, zostało tylko podświetlenie budynków

17 marca a więc jak co roku: Dzień św. Patryka, największe narodowe święto w Irlandii. Podobnie jak rok temu, z powodu koronawirusa odwołano wszelkie eventy a puby, restauracje i kościoły pozostały zamknięte. Internetowych eventów nie liczę, bo nie mają one większego sensu. Cóż pozostało? Podświetlenie budynków na zielono. Wybraliśmy się wieczorową porą na miasto żeby je obejrzeć. 

Poniżej kilka zdjęć, zapraszam też do obejrzenia naszego filmiku na YT: LINK.

Nano Nagle Place

Nano Nagle, znana też w Cork jako "Pani z latarnią", była żyjącą w XVIII wieku założycielką zakonu Sióstr Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, która wsławiła się ogromnym wysiłkiem włożonym w edukację najbiedniejszych mieszkańców Cork.

Założyła sieć szkół w tym mieście, gdzie edukację odbierały dzieci ale później również dorośli. Po zajęciach szkolnych do późnej nocy odwiedzała osoby starsze i chore, przynosząc im jedzenie, lekarstwa i pociechę, wtedy właśnie nadano jej wspomniany przydomek "Pani z latarnią". Okres życia Nano Nagle /1718 – 1784/ przypadł na czas prześladowań katolików w Irlandii przez angielskich protestantów, czego doznała również jej rodzina, żyjąca w tym rejonie Irlandii od setek lat. Ówczesnym celem angielskich okupantów było zubożenie katolickiej większości, poprzez odebranie im możliwości otrzymania wykształcenia, utrzymania własności, a tym samym - pozbawienie szacunku.

Historię życia tej niezwykłej kobiety oraz kontynuację jej pracy przez powołany przez nią zakon można dokładnie poznać w mieszczącym się przy Douglas Street Nano Nagle Place, odrestaurowanym klasztorze założonym w 1771 roku, towarzyszących mu budynkach i ogrodzie. Tutaj znajduje się również miejsce spoczynku zmarłej na gruźlicę "Pani z latarnią".

Poniżej kilka zdjęć z Nano Nagle Place /ostatnie - to jej miejsce spoczynku/:

Wyburzanie dawnego budynku FAS/Revenue

Przy Sullivan's Quay w Cork trwa wyburzanie budynku w którym niegdyś mieściły się biura urzędu skarbowego i urzędu pracy.  Obydwa urzędy przed dekadą przeniesiono do innych miejsc. Co teraz będzie w tym miejscu? Najprawdopodobniej 4-gwiazdkowy hotel oraz budynek biurowy .

Te plany miano zrealizować już w 2008 roku, ale załamanie na rynku branży budowlanej spowodowało wstrzymanie realizacji tego projektu a wspomniany biurowiec został przeznaczony na pracownie artystyczne. Niestety, później stał miejscem spotkań lokalnej patologii. We wrześniu ubiegłego roku, już po opuszczeniu budynku przez artystów, rezydujący tam narkomanii nawet zaprószyli ogień, jak donosiła prasa - celowo.

Budynek, jak piszą media "był przestarzały, opuszczony, nieestetyczny i nie pasował do tej części Cork". Ha, może i tak, ale ja miałem do niego sentyment: to tutaj w połowie 2004 roku zaglądałem przez wiele dni w poszukiwaniu pracy, podobnie  zresztą jak wielu Rodaków którzy przyjechali do Cork tuż po wejściu Polski do UE.

/Powyżej: ostatni fragment wyburzanego budynku/

Callanan's Tower w Cork

Przy Tower Street w Cork znajduje się nieco ukryta Callanan's Tower, wieża którą w latach 1861-1865 wybudował Michael Callanan, lokalny przedsiębiorca. 

Znajdowała się ona pośrodku ok. 3 hektarowego ogrodu i oferowała fantastyczne widoki na Cork i okolice. W samym ogrodzie znajdowały się obiekty do uprawiania różnych dyscyplin sportowych, były również plany wybudowania sali koncertowej. Jednak głównym źródłem dochodu Michaela Callanana była sprzedaż w tym miejscu szerokiej gamy alkoholi, przez co podobno działy się tutaj dantejskie sceny i co było przyczyną jego potępienia przez miejscowych duchownych. Jednak rzeczywistym powodem upadku przedsiębiorcy była niewypłacalność finansowa, być może wynikająca z przeinwestowania w to miejsce. W 1868 r. ogłoszono jego bankructwo, chociaż wiadomo że jeszcze w 1871 roku nadal był właścicielem wieży i ogrodów.

Obecnie ogrody zostały zabudowane a wieża Callana stanowi jedyna pamiątkę po szerokich planach tego lokalnego przedsiębiorcy.

/Powyżej: Callanan's Tower/

Dundanion Castle

Przy Blackrock Road w Cork znajdują się ruiny Dundanion Castle. Zachowane pozostałości zamku pochodzą z 1564 roku, ale prawdopodobnie w tym samym miejscu już od IX wieku istniały różnego rodzaju budowle obronne.

Zamek został wybudowany przez rodzinę Galwey, na mapie Pacata Hibernia pochodzącej z końca XVI wieku jest oznaczony jako "Galwaies Castle". Z powodu późniejszej rekultywacji terenu, zamek obecnie znajduje się w pewnej odległości od nabrzeża rzeki Lee, jednak na mapie był zlokalizowany na nabrzeżu, a niektóre źródła podają że z tego zamku wypłynął w swoją podróż do Ameryki William Penn, założyciel Pensylwanii.

Zamek wielokrotnie zmieniał właścicieli, obecnie również jest w rękach prywatnych i nie jest publicznie dostępny.

/Powyżej: Dundanion Castle/

Lido

Od poniedziałku 20 czerwca b.r. ponownie jest otwarty dla mieszkańców Cork - Lido, budynek znajdujący się w Blackpool i stanowiący część jego historii. Obecnie jest tam siedziba Cork Community Art Link, wolontaryjnej organizacji skupiających lokalnych artystów.

Sam budynek wybudowano w 1920 roku, natomiast w 1931 roku otworzono w nim kino przeznaczone dla biedniejszych dzieci z Blackpool, których nie było stać na bilety do innych kin działających w Cork. Mało tego, zamiast kilku pensów za bilet dzieci mogły płacić za seans... zebranymi słoikami, które pracownicy Lido odsprzedawali później do pobliskiego zakładu. Kino działało przez 30 lat, odbywały się w nim dwa seanse dziennie, o 19:00 i 21:00. Pamięć o tym kinie jest do dzisiaj żywa wśród mieszkańców Blackpool, stąd tym większa radość - że budynek jest ponownie otwarty i że również będą w nim pokazy filmów ;-)

/Powyżej: Lido w Blackpool/

Kino Capitol w Cork

Capitol Cinema w centrum Cork ma swój skromny udział w historii tego miasta. Powstało w 1947 roku, przez kolejnych 58 lat wyświetlono w nim setki, jak nie tysiące filmów. W 2005 roku zostało zamknięte - i tak było przez kolejną dekadę. Niestety, właśnie teraz definitywnie odchodzi w przeszłość. Budynek jest wyburzany, a w tym miejscu pojawi się kolejny sklep. Capitol Cinema powstało na miejscu sklepu Grant's, który działał od połowy 1860 roku do 11 marca 1942 roku, kiedy to spłonął. Można więc rzec, że historia tego miejsca zatoczyła koło...

/Powyżej: Kino Capitol w Cork, już ze zdjętym zegarem i szyldem, w trakcie rozbiórki/

Capitol Cinema zostało oficjalnie otwarte 5 kwietnia 1947 roku. Nowo otwarte kino miało 1300 miejsc. Pierwszym filmem który w nim wyświetlono był Monsieur Beaucaire, ostatnim - Casablanca którą pokazano 2 grudnia 2005 roku, a najpopularniejszym: The Sound of Music – amerykański musical który w 1967 roku grano przez 3 miesiące.

W kinie mieściła się również restauracja, ale nie była zbyt popularna, dlatego w 1974 roku przebudowano ją na mniejszą salę kinową zwaną Mini Capitol, która mieściła 105 miejsc.

Lata 80-te ub.w. nie były dobre dla kina, bowiem coraz większą popularnością cieszyła się telewizja i filmy video. Nie było już mowy o tym, żeby jednym filmem zapełnić 1300 miejsc, dlatego w 1989 roku kino ponownie przebudowano, tym razem robiąc z niego kompleks 6-ciu sal kinowych łącznie z 1100 miejcami, gdzie największa sala mieściła 470 widzów a najmniejsza 120. Tym samym był to pierwszy - poza Dublinem - multipleks w Irlandii.

W 2005 roku dotychczasowi właściciele Capitolu otworzyli Mahon Point Omniplex. No cóż, tutaj na chwilę splata się i moja historia, bo w 2004 roku przez kilka miesięcy pracowałem właśnie przy budowie tego kina. Podjęto również decyzję o zamknięciu - po 58 latach działalności - kina Capitol.

Później planów co zrobić z budynkiem kina było wiele, zmieniał też właścicieli, aż w końcu decyzja zapadła i prace ruszyły...

/Powyżej: właśnie zburzony budynek kina, zdjęcie z 20.03.2016 r./

3 wieże

Katedra Najświętszej Marii Panny i św. Anny, Elysian i Kościół Św. Anny w Cork. Trzy górujące nad miastem budynki - razem. Do kolekcji brakuje mi jeszcze County Hall - może kiedyś się uda ;-)

/Powyżej: 3 wieże w Cork ;-)/

Dom ze Świętą Rodziną

Przechodząc w Cork ulicą Roman St., coś przykuło mój wzrok. Mały obrazek na frontowej ścianie domu pomiędzy oknami na piętrze, przedstawiający Świętą Rodzinę. 

Obrazek składa się z sześciu kafelków. Jaka jest jego historia, jak tam trafił i kim są właściciele domku? Nie wiem, ale - warto zatrzymać się na chwilę. Tym bardziej, że o ile nic się nie wydarzy, to takich obrazków będzie w Irlandii ubywało...

/Powyżej: dom z obrazkiem Świętej Rodziny/

/Powyżej: obrazek Świętej Rodziny/

Świątynie w Cork: St. Peter and Paul's Church

Kościół św. Piotra i św. Pawła przy Paul Street w Cork to jeden z najpiękniejszych kościołów w Cork. Z zewnątrz trudno to dostrzec, bo szczelnie zabudowano go z każdej strony przez co brakuje właściwej perspektywy - dlatego tym bardziej warto wejść do środka.

Wspaniałe wnętrze, po wejściu do kościoła od razu ma się pewność że jest się w świątyni katolickiej, co obecnie w przypadku wielu irlandzkich /i nie tylko/ kościołów - wcale nie jest takie oczywiste. To chyba jedyny kościół w Cork, w którym każdego dnia odbywają się msze po łacinie a w niedzielę - także w j. irlandzkim. W St. Peter and Paul's Church znajdują się archiwum chrztów, ślubów i zgonów datowane od 1765 roku, co stanowi ważne źródło informacji dla osób z Irlandii - i z całego świata - poszukujących swoich przodków.

/Powyżej: St. Peter and Paul's Church/

/Powyżej: St. Peter and Paul's Church/

Świątynie w Cork: St. Augustine's Church

Historia oo. Augustianów w Cork datuje się od końca XIII. Co nieco napisałem o tym przy okazji notki o Red Abbey. St. Augustine's Church przy Washington Street rozpoczęto budować w 1780 r., ukończono i poświęcono go już rok później. Jednak swój obecny wygląd kościół zawdzięcza przebudowom z 1942 i 1972 roku.

/Powyżej: St. Augustine's Church/

Obraz Ukrzyżowania znajdujący się nad ołtarzem został namalowany w Rzymie i sprowadzony w 1824 roku. Sześć świeczników na ołtarzu głównym zostało ofiarowane przez pewną wdowę w 1776 roku.

 /Powyżej: wnętrze St. Augustine's Church/

St. Augustine's Church to bardzo ważne miejsce dla Polonii w Cork: to tutaj od 27 marca 2005 r. odbywają się Msze Św. w języku polskim, a także, w sali należącej do kościoła, szereg innych wydarzeń adresowanych do naszej społeczności, jak np. warsztaty artystyczne, Mikołajki dla dzieci, pokazy filmów i spotkania z interesującymi gośćmi z Polski.

Świątynie w Cork: Saint Finbarr's South Church

Saint Finbarr's South Church przy Dunbar Street jest najstarszym, pozostającym w ciągłym użytkowaniu, katolickim kościołem w Cork. Zbudowano go w 1766 roku.

/Powyżej: Saint Finbarr's South Church/

Saint Finbarr's South zastąpił inny kościół parafialny, który wybudowany w 1728 roku przy Douglas Street - częściowo się zawalił. Proboszcz, ks. Daniel O'Brien, dominikanin przystąpił do budowy nowego kościoła przy pomocy finansowego wsparcia od katolickich rodzin klasy średniej, które zostały później nagrodzone "ławkami rodzinnymi" w nawie głównej. Kościół, zbudowany z wapienia i piaskowca, został znacznie rozbudowany w 1875 roku.

/Powyżej: "The Dead Christ" John Hogana/

W ołtarz wkomponowana jest pochodząca z 1832 roku rzeźba "The Dead Christ", której autorem jest John Hogan (1800-1858), rzeźbiarz urodzony w Waterford, którzy mieszkał w Cork i w Rzymie - w tym ostatnim w latach 1825-49. Artysta wykonał trzy rzeźby martwego Chrystusa: jedna znajduje się w Bazylice Św. Jan Chrzciciela w Nowej Funlandii, druga w kościele Karmelitów przy Clarendon Street w Dublinie, a trzecia właśnie w Saint Finbarr's South w Cork.

Antena

Niektóre anteny na dachach domów w Cork wyglądają co najmniej... osobliwie. Ot np. jak ta poniżej:

/Antena na jednym z cork-owskich domów/

Świątynie w Cork: Church of the Resurrection

W 1958 roku przy Knockpogue Ave w Cork zbudowano Kościół Zmartwychwstania Pańskiego.

Kościół konsekrował Richard James Cushing z Bostonu. Ówczesny biskup Cork, dr Cornelius Lucey wyraził nadzieję, że "tak jak Chrystus rozpoczął swoje triumfalne panowanie po Kalwarii, tak i ten nowy kościół Zmartwychwstania rozpocznie dla Cork nowa erę, po wielu latach ubóstwa, braku mieszkań i emigracji".

 /Powyżej: Church of the Resurrection/

Dom George'a Boole'a w Cork

W Cork przy Plás Grenville znajduje się dom (czy też ściślej: niszczejące z każdym rokiem jego resztki), w którym w latach 1849-1855 mieszkał George Boole, angielski matematyk, filozof i logik, który m.in. wprowadził do matematyki i logiki pojęcie "algebry Boole'a". 

 /Powyżej: ruiny domu i tabliczka upamiętniająca George'a Boole'a/

Syn ubogiego szewca, genialny samouk bez formalnego wykształcenia. Za Wikipedią: "W 1849 zgłosił swoją kandydaturę na stanowisko profesora i nauczyciela łaciny w nowo utworzonym Queen's College w Cork. Podanie odrzucono, ale Boole spróbował jeszcze raz, jako nauczyciel matematyki, i tym razem został przyjęty, choć nie miał żadnego stopnia naukowego ani nawet formalnego wykształcenia. Na jego korzyść przemówiły jednak liczne listy polecające.

W 1850 Boole poznał osiemnastoletnią Mary Everest, bratanicę podróżnika George'a Everesta, której udzielał lekcji akustyki. Zaprzyjaźnił się z nią i korespondował po jej wyjeździe z Irlandii. Pięć lat później zmarł ojciec Mary. George zaopiekował się nią i wkrótce poślubił, choć różnica wieku między nimi wynosiła siedemnaście lat.

W 1854 Boole opublikował swoją najważniejszą pracę, An Investiagtion into The Laws of Thought on Which Are Founded The Mathematical Theories of Logic and Probabilities (Badanie praw myślenia, na którym oparte są matematyczne teorie logiki i prawdopodobieństwa), w której wykazał, jak prawa logiki podane przez Arystotelesa mogą stanowić przedmiot rachunków."

A jak zmarł ten wybitny uczony? "24 listopada 1864 Boole jak zwykle przebył pieszo trzy kilometry na uczelnię. Tego dnia padał jednak ulewny deszcz, więc cały dzień aż do powrotu do domu spędził w mokrym ubraniu, co sprawiło że się przeziębił. Mary Boole wierzyła, że najlepszym sposobem walki z chorobą jest wystawienie chorego na jej przyczynę, regularnie polewała więc łóżko męża wodą. George Boole nie przeżył kuracji, zmarł po dwóch tygodniach." /info również za wiki/.